Saddled Novels & Stories

He is breathing heavily and beads of his sweat are starting to fall on the ground. We stop walking nang ang itim na van kanina ay pumarada sa harap namin. We looked at each other, we are both panting, naramdaman ko na rin ang nanghihina kong tuhod dahil sa pagtakbo at sugat na parang gusto na nitong bumigay. He tilted his head as a sign of defeat. Lumunok ako. Ang mga naghahabol sa ‘min kanina ay nasa harapan na namin.

“Lumayo ka muna ng kaunti, hija.” Napakunot ang noo ni Ada. “Bakit po?” “Medyo wild ‘yang kabayong nandiyan. Standardbred din. Mahirap alagaan. Naninipa at nangangagat. Ilang beses na ring may nasaktan diyan.”

Pinahid ng daliri niya ang laway namin na lumampas sa gilid ng labi ko. “This is how I want to court you, Saddie. This is how I become when I landed my eyes on you… I became sweet, possessive and territorial. Now, let me show you my sweet side.”

Lalong nakadagdag sa libog ni Nikko ang ekspresyon ng mukha nito, nakapikit at naka kagat labi. "Im gonna fill you, wifey. I might Explode Soon. Sabayan mo ako." Habang nilalamas ang malintog na s**o ni Sabelle. "Ummm.. yea-yes... uhummm... ummpp... ahhh!!! Fuck! Ah Ummm..."

That's when I realized na halos pigil-hininga ako 'nong lumapit sa Sir. Fudge. What is really happening?

Simple lang ang pinili ni Saddie, isang itim na maskara na sapat na para makahalo siya sa dilim. Sinalubong siya ng malakas na tugtugan, ang bawat dagundong ng bass ay nararamdaman niya sa kanyang dibdib. Namamaluktot ang kanyang mga daliri sa paa sa loob ng sapatos. Kinakabahan ba siya? Hindi. Hindi ngayong gabi.

Dinaig mo pa ang isang buntis,” sambit ko sa isip ko. “Parating na ang gagamitin natin para mailibot kita sa buong hacienda.” Ilang minuto lang ang lumipas may lumapit sa aming isang puting kabayo. Makahulugan ko namang binalingan ng tingin si Akihiro ng lapitan niya ang kabayo at walang ingay itong sumakay sa likuran ng kabayo. Tinatawag na saddle sa english ang upuan na ito.

He said with a hint of playfulness on his voice saka siya tumakbo ng pabalik-balik habang nasa magkabilang balikat ang kambal na malakas na ikinahalakhak ng dalawa. Hindi niya alam kung nakailang pabalik-balik siya ng pagtakbo tagatak na ang pawis niya at pagod na pagod na siya. Nagpapahinga siya saglit pero umuungot pa ang dalawa kaya kahit pagod man ay ginawa niya pa rin hanggang sa magsawa na nga ang dalawa. 'Damn it! I can't believe it, these monsters without conscience. When will they get tired?' He cursed on his mind, he's already gritting his teeth with frustration.

Ashton "Fvck! I can't believe this." Sambit ni Zuck at padabog na umupo sa upuan, kanina pa nito ipinapakita sa akin ang kanyang pagkadisgusto na kasama niya ako ngayon dito at kanina pa ako nagpipigil na barilin ito sa bibig para matigil na ang pagrereklamo nito. Akmang uupo na ako sa aking upuan nang biglang ilagay ni Zuck ang kanyang bag sa aking upuan dahilan para mapatigil ako.

Damn! Bogged Down. Katulad pa rin ito nang mga nauna naming mga jogging sa umaga ngunit ang pagkakaiba ay tatakbo kami bilang isang squad, suot ang aming camouflage uniform kasama ng lahat ng accessories at ang pinabigat na backpack. Napakahirap na ang tumakbo, dagdagan mo pa ng pampabigat sa likod kung hindi ka tuluyang bibigay. Ilan sa mga kasamahan ko ang natumba sa hirap ngunit ako? Walang lugar sa akin ang pagsuko. Nahihilo man ako ay pinilit kong tapusin ang pagtakbo. Alam kong mas mahihirap pa ang pagdadaanan ko sa tunay na buhay kung magiging ganap na sundalo na ako. Training palang ito, kaya wala akong balak magpakita ng kahit anong kahinaan.