Sayings About Rainy Days Mga Nobela at Kwento

"Ano ang ibig mong sabihin?" Hindi maipinta ang mukha ni Zack ng magsalita, "Alam mong mahal ka ni Rain, at nalulungkot siya kapag hindi ka niya nakikita. Sa malalang kaso, maaaring lumala ang kondisyon niya. Ngunit iniiwasan mo siya nang paulit-ulit. Hindi ba inosente si Rain? Pwede mong iwasan ako, pero mo hindi kailangang iwasan ang anak ko. Ikaw na ang nagsabi noon… inosente ang mga bata sa kung anuman ang meron tayo.”

“Kahit na. Manginginig lang tayo dito sa labas.” Nahihirapan man ay pilit na napatayo si Walter, hindi pantay ang balikat. Paika-ika itong lumapit sa akin. “We have nothing to protect ourselves from the rain. Walang puwedeng masilungan dito,” giit nito at napasandal sa puno, naghahanap ng suporta roon. “And like I said, basang-basa na tayo. The best thing that we can do right now is wait for it to stop.”

Sumang ayon naman ang mga magulang ng lalaki. Masasabi niyang ang araw na iyon ay isa sa pinaka magandang araw sa kanila. Naging masigla si Rain. Nakikisali ito sa kanilang pagpaplano at nakikipagbiruan pa. Nag tiktok pa sila kasama ang mga kapatid nito. Parang silang magkakapatid din ang closeness nina Rain at ng mga sister nito. Kung siya ay nag iisang babae, ito naman ay nag iisang lalaki. Pareho silang panganay.

Matagal na nanahimik si Darien bago siya nagsalita. “Mahirap basahin ang puso ng tao,” sabi niya. “Habang nabubuhay tayo sa mundo, talagang makakatagpo tayo ng masasamang tao.” Huminto siya sandali bago nagpatuloy. “Yung sinasabi nilang rainbow after the rain… para iyon sa mga taong nasa pinakamababang punto ng buhay nila. Parang konting pag-asa ang simbolo noon.”

tumango ako sa kanya at pagkatapos ay nauna nang lumabas ng Hall of Justice. Huminga ako ng malalim nang yakapin ng malamig na simoy ng hangin ang kabuuan ko. The rain is pouring heavily that made me stop from walking. "Fuck, life..." I uttered in a lower tone and took a deep breath. Blangko kong tinignan ang pag-ulan, ang bawat patak nito. I know I should start seeing the good in everything, but this weather made me feel cold and empty. All I want is to go home after a tiring day at work and here's the rain, pissing me off.

Bawat pag sulyap niya kay Rain ay may hagod, pero sapat na ‘yon para malaman ni Rain ang nais nito. “Bakit hindi natin dagdagan ng kasiyahan ang usapan na ‘to?” Suhestiyon ni Mr. Wei at naglapag ng hundred thousand sa platong nasa harapan mismo ni Rain. “A hundred thousand to every glass you drink, Ms. Rain,” dagdag pa niya at sa pagkakataon na ‘yon ay may landi na ang boses.

Tuloy tuloy na naglakad ako palabas at hindi ko mapigilang hindi mapahikbi ng lingunin ko ang buong bahay. "Ang bahay na ito ang saksi ng paghihirap at pagtitiis ko makasama lang kita" Tila nakikisama ang panahon sa hinagpis na nararamdaman ko dahil bigla na lang bumuhos ang ulan. Kahit alam kong mababasa ako ay hindi na lang ako nag abalang sumilong sapagkat hinayaan ko na mabasa ako ng tuluyan. They say rain is just a disgiuse when someone is crying, but for me it is my comfort right now.

Alam niyang anumang sagot ay lalo lamang magpapalala. “Wag mo akong lokohin hindi ka umuwi sadya,” patuloy ni Rain, matalim ang boses. “Para makasama pa ang ibang lalaki. At para hindi ka maglinis ng sahig ngayong araw.”

And I never thought a message could help me to get tears in my eyes. From Kazuki: Good evening, Jaslene. I just wanted to share one of the Japanese proverbs I loved. Ashita wa ashita no kaze ga fuku. In English translations; 'tomorrow's winds will blow tomorrow.' So, this proverb reminds us that 'tomorrow's another day' and 'to not worry about the future'. Just keep your own track, Jaslene. It's okay to be distant at times, but I hope you will be able to learn to lean on someone too. Good night! Sleep well, and have a peaceful tomorrow!

"Maraming salamat. Hindi ko aakalaing nandidito ka rin." "I just want to make sure na meron kang karamay. I know how it feels to be lonely," paliwanag niya. Muli naming nilusob ang ulan at tumakbo patungo sa waiting shed at saka sumilong. Umupo kami sa isang bangkong yari sa kawayan at saka pinunasan namin ang aming basang katawan. "I just realised that rain is the most wonderful thing on earth," sambit niya na hindi pa rin kumukupas ang ngiti.