Secondhand Serenade Your Call Lyrics Novels & Stories

muling tawag ko sa kanyang pangalan sa kabila ng panghihina ng aking katawan. Ngunit imbis na sagutin ang aking pagtawag sa kanya ay agad niya akong tinalikuran. “It’s not nice to you again, Seren. I hope this is the last time we see each other again,” pahayag niya bago siya tuluyang naglakad palayo sa aking kinaroroonan.

It's no secret that the both of us are running out of time So hello from the other side (Other side) I must've called a thousand times (Thousand times) To tell you I'm sorry for everything that I've done But when I call, you never seem to be home Hello from the outside (Outside) At least I can say that I've tried (I've tried) To tell you I'm sorry for breaking your heart But it don't matter, it clearly doesn't tear you apart anymore Ooh-ooh, anymore Ooh-ooh-ooh, anymore

'For all those times you stood by me For all the truth that you made me see For all the joy you brought to my life For all the wrong that you made right For every dream you made come true For all the love I found in you I'll be forever thankful baby You're the one who held me up Never let me fall You're the one who saw me through, through it all'

Hindi ko tuloy maiwasang makaramdam ng ilang. The ride started out with a deafening silence. Sky may have been preoccupied or something because he failed to play some music right now. I cleared my throat in the inept hush as I reached for the stereo. Ako na mismo ang pumindot doon para mabasag ang katahimikan. It was just the radio that served us some harmony this time. Jeff Bernat's Call You Mine was already on its chorus when we started hearing it. "(Can I) call you my own, and can I call you my lover

May halong desperasyon. Parang bawat halik niya’y sigaw na “don’t leave me”. At bawat daing ko’y tugon na “I’m still here.” --- Nang matapos kami, pareho kaming nakahandusay sa kama, pawis na pawis, hingal na hingal. Ngunit kahit pagod na pagod ako, hindi niya binitiwan ang kamay ko. “Serena…” bulong niya, nakapikit pa rin.

“Through every shadow, every storm. Your song will guide me home.” Iyon ang huling linya na narinig niya mula kay Serene bago tuluyang dumilim pati ang ang isip niya. Narinig niya pa ang tawag sa kaniya at ang malakas na sigaw ng sakit nito.

sabi nito ulit. Hindi siya tanga para hindi ito maintindihan. Si Serene ay mukhang nadungisan na at tila matagal nang nadungisan. Sa sumunod na sandali ay ang mararahas nilang paghinga ang narinig niya at impit na daing. Alam niya na kaagad kung anong nangyayari sa kabilang linya kung saan ay dali-dali niyang pinatay ang tawag.

Ang isang simpleng pagbati ay dumaan muna sa kanyang tuyong lalamunan bago tuluyang lumabas, parang isang huling lakas na natitira sa kanya. Sa kabilang linya, naghari ang katahimikan. Ang taong tumawag ay tila natigilan, nahinto sa unang saglit nang marinig ang mahina at malungkot na tinig ng babae. May ilang segundo ng puro katahimikan, na wari bang dumadagundong sa pandinig ni Sera, bago muling narinig ang isang tinig—banayad, pamilyar, at may dalang hindi maitatagong pag-aalala.

"I lose my way but you still seem to understand. Now and forever, I will be your man..." Ayaw ko ng malayo pa sa kaniya. Ayaw mo ng mangyari ulit ang nangyari sa'min no'n. Hindi ko na alam kung anong mangyayari sa'kin kapag makikita ko siyang iba ang hawak niya. Baka masiraan ako ng bait. I just want to stay with him... forever. "Puwede ka bang umakyat dito, baby? I want to serenade you in front of these people, proudly."

Dahil kahit siya biglang binalot ng kalungkutan dahil sa titig na iyon ni Gabriel sa kanya. Ngumisi ang binata. “Sa tingin mo ba talaga matatalo mo ako?” “Aba naman oo.” “Bakit ipagpapabukas pa natin?” “Sa ang lungkot bigla ng mga mata mo.” mahinang tugon ni Serena na sinarhan na nga lang din niya yung laptop. “Hindi ako malungkot. I just remember something…” “Something?” “About the song you have chosen... It’s my parents love song.”