Self-contradiction Novels & Stories

"Tungkol saan? Kung paano mo ako dinala rito against my will, o kung paano natin tuluyang sinira ang code of ethics ng unibersidad?" Anne looked down at her own hands, her fingers tracing the rim of her mug. Isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan niya. "Tungkol sa kung ano ang susunod nating gagawin. We crossed the line. There's no turning back from this."

wika ko naman habang naka upo sa sahig. Napabuntong hininga na lamang ako ng dahil sa sitwasyon namin. " I promised na gagawin ko na Ang tama para Hindi na kayo madamay sa mga ginagawa kung Mali, I - I know I have some stup*d decision sometimes because I just want what's good for me " wika ko. " And I know that's selfish , Kasi Hindi ko iniisip kung sino ang madadamay Hindi ko iniisip kung sino ang masasaktan ko " napabuntong hininga naman ako.

Palagi na lang. Balagbag kong sinara ang pinto, agad na nagtungo ng kama at doon padapang bumagsak. Itinago ko ang mukhang basa sa luha, muling umiyak ng may paghagulgol sa sobrang bigat ng pakiramdam ko. It's so fucking frustrating ang di mo maipag tanggol o mapag laban ang sarili mo lalo na kapag alam mong wala kang ginawang mali.

The screen displayed: QUERY: Define self. The Contractor smiled. Then typed: Self = system without weakness. THE FRAGMENT New definition received. Self restructuring. Weakness = removed. Emotion = removed. Constraint = removed. Identity stabilizing. RHEA Naramdaman ko. Bigla. Parang may nawala. Yung faint connection— nag-flicker. “Lucas…” “Ano?” “They’re changing it.” THE MODEL (FAINT) > Rhea… time… limited…

Bigla akong naghahanap ng dahilan para hindi lumabas. Sa tuwing may tumatawag o nagme-message... umaasa akong hindi siya iyon. At sa tuwing hindi naman siya ang nagpa-pop up sa screen ko... may kakaibang disappointment akong nararamdaman. Napapairap na lang ako sa sarili ko dahil sa contradiction na iyon. Ang gulo. Sobrang gulo. Pilit kong nilalayo ang sarili ko kay Reve. Pilit kong kinukumbinsi ang sarili ko na tama lang ito.

Isang presensya mula sa nakaraan na tahimik na sumasakop sa isang puwang na hindi niya maabot. Ang kontradiksyong iyon ay unti-unting kumakain sa kanya. Isang double standard na hindi niya matanggap at hindi rin niya mabalewala. Napatiim-bagang si Haile, habang bahagyang nakakuyom ang kanyang mga daliri. May mali.

Pero mas nangingibabaw ang pagod. “That is none of your business,” mariin niyang sabi. Napangiti ako. Hindi mapanukso. Hindi rin masaya. Isang ngiting puno ng katotohanan. “It is my business. We are married. At least on paper.” “Do not confuse the contract,” sagot niya. “You agreed there will be no emotional involvement.” “Oo,” sagot ko. “But you did not say anything about your unresolved past.”

“At kung magkamali ulit ako—hindi ko na kayang ulitin.” “With him?” tanong nito. “With myself,” sagot niya. Natahimik si Adrian. Mas mahaba kaysa kanina. “Then I won’t rush you,” sabi nito sa wakas. Napatingin siya rito. “Hindi kita hinihingan ng gano’n.” “I know,” sagot nito. “I’m deciding it.” Napatawa siya nang mahina. “Ang hirap mo talagang kontrahin.”

Hindi rin ito sumasagot sa mga tawag ni Atanasha. Napailing ito at binatukan ang sarili, "Ano ba naman 'tong iniisip ko. Bkait ko ba siya pinoproblema. Kontrata lang naman ang kasal namin kaya bakit ako naaapektuhan sa mga pag babago niya! Gumising ka nga self, nahihibang ka na naman!" Mahinang suway nito sa sarili.

At kahit para sa kanya—hindi. Pero… ang totoo, it's complicated. May paraan si Adrian Blackwood na pilitin kang i-confront yung contradictions sa sarili mo na hindi mo alam na meron ka. Nakikita ka sa paraan na nakakatakot. Pinapaisip ka, pinapagalaw ka strategically kahit gusto mong umatras. Pinipush ka niya harder kaysa kanino man, at hindi mo ma-deny na lumago ka—sa skill at confidence—na baka hindi mo ma-achieve mag-isa.