Novel & Cerita Short Tagalog Quotes About Life Lessons

Pagkaraan ng ilang segundo ay muli ring nagsalita si Caden. “A short pain is better than a lifetime of suffering.” At pagkatapos noon ay agad nitong pinatay ang tawag. Tunay ngang walang mas malupit kaysa sa paghihiwalay ng dalawang taong mahal ang isa’t isa habang buhay at kamatayan ang nakataya... ---

Nanlabo ang mata ko sa narinig. "Liam…" "Porket ba nag-umpisa tayo sa mali, wala na tayong karapatan sumaya?" Napahigpit ang hawak ko sa narinig mula sa kaniya. "Mommy told me that, always choose to be happy because life is too short. Hindi mo alam kung hanggang kailan ka mananatili sa mundong ibabaw. Kung hanggang kailan ka na lang. Kaya masama bang maging masaya sa piling mo sa bawat paghinga ko?"

Huminga ito nang malalim bago nag-umpisa muling magsalita. "Alam ko na hindi ako ganoong kaperpektong lalaki. May mga kahinaan at pagkakamali rin akong nagagawa. Hindi ako magaling sa ganitong bagay, pero ginawa ko ito para malaman mo at nang ibang tao na handa kong gawin ang lahat para sayo. I know hindi ito kasing bongga nang mga napapanood mo sa social media na proposal nang ibang lalaki.” Bahagya akong natawa sa salitang bongga. Nanliligid ang luha ni Rigor sa kanyang mga mata habang sinasabi iyon. Hindi rin maitago ang kaba sa kanyang boses. Hindi ko rin mapigilan na hindi tumulo ang aking mga luha, habang nakangiti. Hinayaan ko lang siyang magsalita at sabihin ang lahat nang gustong ni

Ano naman ang ipinagpapasalamat nito’t biglaan naman iyon? “How I wish that I have a normal life like you so that I can learn everything naturally. Kaya nagpapasalamat ako na kahit ipinagdamot sa akin ng mundo ang buhay na normal, sa pamamagitan ninyo ay para ko na ring naranasan ang lahat ng ito. Marami akong natutunan sa inyo, lalo na sa ’yo. Dahil bata pa lang tayo ikaw na ang pumupuno ng mga kulang sa buhay ko. Kaya wala na nga akong hihilingin pa, ate. I love my life even my heart is weak. You are the one who teach me on how to be contented despite of everything.”

Ysla “Anong ibig mong sabihin? Hindi ko ma-gets,” litong-lito kong tugon habang napapakunot ang noo. “Wala naman sigurong masama kung maging tauhan niya ang mga magulang ko. Magkapatid sila ng nanay ko at natural lang kung magtutulungan sila, ‘di ba?”

mariing tugon ni Jake. “Sige po lola, handa na po akong tumanggap ng manliligaw. Kailangan ko rin ng makakatuwang sa buhay, hindi naman po habang buhay na mag-isa lang ako.” tugon ko sa sinabi ni lola. Sinadya ko talagang sabihin yun sa harapan ni Jake. Akala niya siya lang itong naka move on na. Hindi namang pwedeng silang mga nanakit sa akin ang siya lang masaya sa mga buhay nila.

Hindi naman malakas pagkakapalo ko, oa lang talaga siya. "I am giving you words of wisdom tapos lalaitin mo lang ako," nakasimangot na saad ko. Sayang naman ang mga sinabi ko kung hindi niya pakikinggan. Baka sa susunod tatawag na naman siya sakin dahil naloko na naman siya.

Delos Reyes. "MR.DELOS REYES!" malakas at mariing sigaw nito. “Bahala ka sa buhay mong malisyosong kalbo ka! Tignan natin kung sino ang magiging kawawa ‘pag iyan nagising ng galit dahil sa pinaggagawa mo. Buti iyan sa ‘yo! Pagdusahan mo.” Sa loob-loob ni Leigh na ilang beses ng napapairap dahil sa labis na pagkainis.

"I am Lorain G. Andal 16 years old. If you can't chase your dreams then chase me as your dream so that your dreams will come true." Pinalakpakan naming dalawa ni Jeymee ang napakalupit na quote ni Lorain sabay sigaw pa ng malakas bilang pagche-cheer kay Lorain. Nagtawanan at halos magwala na ang buong klase dahil sa kapal ng mukha ni Lorain.

Tangina talaga, ang malas malas kong tao! "Putangina naman eh! Wala na ba talagang magandang mangyayari sa buhay ko? Puro kamalasan at paghihirap nalang ba?!" Sigaw ko sa sarili ko. Sobrang bigat ng loob ko. Sobrang sakit. "Everything's gonna be fine.." Nang i-angat ko ang ulo ko ay nakita ko siya. Nakaluhod at kitang kita s amga mata niya ang pag-aalala.