Silent Crying Quotes Novels & Stories

wika niya. Tumango ako at saka pinunasan ang aking mga luha. Bago pa kami tuluyang umalis ay tumalon-talon pa ako para hindi mahalata nila Mama at Ate na umiyak ako. Napatingin ako kay Silas nang marinig ang kaniyang pagtawa. "You don't need to do that because even though you did that, they will still notice that you cried. They will just stay silent about it," he explained.

Aurora, dala niya ang bigat ng bawat sigaw na hindi nasagot. ⸻ Reflections in the Mirror Humarap siya sa salamin, tinitigan ang sarili. Ang babaeng nakatingin sa kanya ngayon ay hindi na ang dating Aurora Steele. Mas tahimik, mas matatag, ngunit mas mapanganib. “People think silence is weakness,” sabi niya, marahang sinusuklay ang buhok. “But silence is just the sound of a storm waiting to be heard.” Muling pumatak ang ulan.

“Because even when you don’t say anything, I can still hear you. Even when you’re silent, I feel what’s inside you.” Doon ako muntik na mapaiyak. Those words answered the questions I’ve been asking myself for so long—kung bakit ganun siya umakto noong mga nakaraan. Hindi pa ako ready magsabi ng “yes.” But one thing I’m sure of— That night, hindi ko pa gustong umalis sa loob ng sasakyan na ‘yon.

Referring to his sorry. He met my eyes when he looked in my direction but he didn't reply. Ang hirap pala ng ganito. Letting someone go even if you want to hold on. I have so many things I wanna say and I have so many questions I wanna ask yet I don’t want to, it might break me more. The silence is deafening. The emotions are overflowing. Hindi ko inakala na aabot kami sa ganito. Sa’n ba nagsimula? Baka ako talaga ang may sala…

"Luca, look at me." Humarap siya sa akin, and my heart shattered. There’s a kind of sadness in his eyes, yung tipong parang isang tula na punong-puno ng mga salitang hindi kayang bigkasin. It was the silence of a falling star, beautiful but tragic. "Ciara," bulong niya, his voice barely audible. "Everything is slipping away. Parang buhangin na kahit anong higpit ng hawak ko, kumakawala pa rin sa pagitan ng mga daliri ko."

I live my life for him all this time. Niyakap ko siya ulit ng matagal at nang makalipas ng ilang minuto, dahan-dahan akong kumalas ng yakap sa kanya. Nakatungo siya't lumalandas ang mga luha nito sa kanyang pisngi. Inangat ko ang mukha niya't pinunasan ang mga luha niya. "Axecel? I'm sorry. I love you." Pain channges people. Some become rude. Some become silent. And I'm scared when Axecel make silent.

Nanghihina ako ng sobra. Namayani ang katahimikan pero pawang hikbi niya lang ang maririnig sa buong kwartong ito. At ang tunog ng pag iyak niya at ang bawat kumakawalang luha sa kanyang mga mata ay mas lalong nagpapahina at nagpapawasak sa sa damdamin at buong sistema ko. "If---- if you're done crying, we will be leaving now." Mahinahon at kalmadong turan ko kaya bigla itong napatingin sa akin na puno ng pagkamuhi.

Walang orasan, walang bintana, walang kahit anong palatandaan kung buhay ka pa ba o gumagalaw lang dahil kailangan. All that's left is the sound of my breathing. Minsan mabagal, minsan mabilis, pero kadalasan... puno ng takot, puno ng kirot, puno ng tanong. And even in silence, the voices still come back. Kahit ilang gamot, kahit ilang beses akong yakapin ng malamig na kumot, hindi sila tumitigil. Paulit-ulit nilang sinasabi na wala akong silbi, sinira ko ang buhay niya, wala nang nagmamahal sa'kin, at wala nang babalik.

Tahimik at walang ingay na iyak. Silent tears is the highest pain and the loudest cry of every girl . . . Napatakip ako sa aking tainga dahil pakiramdam ko nagpaulit-ulit ang kanilang mga ungol sa aking pandinig. "T-Tama na, please . . . T-Tama na . . ." Umiiyak kong pakiusap habang nakatakip ang aking mga kamay sa aking magkabilang tainga. "T-Tama na. Ang s-sakit na . . ." Paulit-ulit ko itong sinasambit ng hindi ko namamalayan. Walang tigil sa pag-iyak, walang tigil sa pakikiusap.

“C-Can I hug you?” My eyes blinked rapidly watering but I couldn't utter any single words. Pero maya-maya lang ay tumayo ako ngunit nanatiling nakatalikod mula sa kaniya. The ambiance between us filled with deafening silence. Malakas na kabog ng dibdib ko ang tanging naririnig ng dalawang tainga ko hanggang sa maramdaman kong inusog niya paalis ang upuan sa likuran ko.