Novel & Cerita So Bad ทวงรักเมียเก่า

Donut Passara พี่เรย์ งื้อ ทำร้ายจิตใจหนู ! Jjjj jwis คือเพื่อนงงไงครับ สรุปตอนนี้คือผัวเมีย????? Fang maneerat อิจพี่ลินขั้นสุดค่าาาาาาา Chain CN สัส แม่งไปดีกันตอนไหนว้าาาาา Gracz Angel อ๊ายๆๆ มันคือใช่อ่ะ มันคือทอล์คออฟเดอะทาวน์

น้ำเสียงช่วงท้ายแผ่วลงเพราะความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ เจอคนดีๆ กลับไม่ได้เป็นคู่รักอีกแล้ว "เอาเป็นว่าจากนี้ไปไม่ต้องไปคิดถึงเรื่องที่มันผ่านมาแล้ว ยังไงเราก็ย้อนไปแก้ไขมันไม่ได้อีก ต่อจากนี้แป้งกับลูกจะมีป๋านะ...เอ้อ ถามก่อนว่ากับธนาแป้ง...ยังรักเขาไหม"

"ต่อไปนี้ตะวันคือแฟนกู กูจะทำให้ตะวันรักกูให้ได้ เพราะฉะนั้นมึงอย่ามายุ่งกับแฟนของกูเป็นอันขาด" "หึ แฟนใหม่มึงแต่เมียเก่ากู" "ไอ้ซัน ในเมื่อมึงพูดเองว่ากูเป็นเมียเก่ามึง นั่นก็หมายความว่าตอนนี้กูก็ไม่ได้เมียมึงแล้วเพราะฉะนั้นมึงอย่ามายุ่งกับกูอีกเพราะกูกำลัง จะมีผัวใหม่ ผัวใหม่ที่ดีกว่ามึง"

มาเรียยังคงหน้าด้านหน้าทน “รักเหรอ ผู้หญิงอย่างเธอ ไม่ได้รักฉันหรอก แต่รักที่เงินฉันมากกว่า ฉันจะบอกอะไรให้นะ ถึงต่อให้ไม่มีผิง ฉันก็ไม่มีวันแต่งงานกับเธอหรอกมาเรีย โชกโชนอย่างเธอ ไม่เหมาะสมกับนายหญิงของธาราธรณ์หรอก เธอนี่มันเลวจนไม่รู้จะพูดยังไงแล้ว เธอกล้าทำร้า ยเมียฉัน ช่วยบอกฉันหน่อยสิ ว่าฉันควรจะทำยังไงกับคนชั่วอย่างเธอดี”

----- โปรดอย่าหย่าก่อน ----- Talk Talk เจ้ากรรมนายเวรมักมาในรูปของแฟนเก่า5555555 แล้วสองคนนี้จะญาติดีกันกี่โมง? คนหนึ่งขี้หงุดหงิด อีกคนขี้แกล้ง (กวนตีน) หาเรื่องมาทำให้น้องโปรดหัวไม่หยุด เพิ่งจะอยู่ด้วยกันแค่สองวันประสาทก็จะกินแล้ว สงสารคนโปรด555555555555555

ดวงตาคู่คมเบิกกว้างเมื่อได้ยินชื่อที่คุ้นเคย เพราะแฟนเก่าของเขาชื่อไปรยา “พี่ไปรยาเป็นลูกของคุณป้าสิรินค่ะ” “ไปรยาเป็นพี่สาวของเธองั้นเหรอ?” เขาถามย้ำอย่างไม่อยากจะเชื่อ “พี่ไปรยาเคยเป็นแฟนกับคุณเรย์เดนใช่ไหมคะ” “เธอรู้ได้ไงว่าฉันกับไปรยาเคยเป็นแฟนกัน”

BAD (มีทั้งหมด 3 เรื่อง) 1. My bad boy สุดร้ายที่รัก 2. My bad Friend เพื่อนร้ายกักขังรัก 3. My bad love รักสุดร้าย

ฉันว่าพลางทิ้งตัวนั่งลงที่เดิม "ก็หนูอยากให้พี่ขอโทษกับสิ่งที่พี่ทำผิดต่อหนู พี่แอบมีอะไรกับแฟนเก่าหนูนะ หนูก็ต้องโกรธพี่เป็นธรรมดา" เหมยอิงทำหน้ามุ่ยใส่ฉัน

‘ไง’ เป็นคำทักทายที่กวนตีนที่สุด น้ำเสียงยียวนกวนโมโห ทำให้เขารู้สึกโกรธจัด และการที่อยู่ๆ มันก็ตัดสายเขาไปเสียดื้อๆ ยิ่งเพิ่มอารมณ์ความหงุดหงิดของเขาขึ้นไปอีก “ขอโทรหาศิราชก่อนได้ไหมคะ” นั่งลงในร้านกาแฟ บอกคนฝั่งตรงข้ามที่เอนตัวพิงพนักเก้าอี้อย่างใจเย็น ถ ึงตอนนี้เขาก็ยังไม่คืนมือถือของเธอ

ที่อยู่ๆ ก็ดันมาเป็นโรคเดียวกับกับแม่ไปซะได้ ทำให้พี่ต้องเดือดร้อนวิ่งวุ่นหาเงินมารักษา อีกฝ่ายยอมกระทั่งขายตัวเองให้กับอดีตคนรัก เรื่องนี้เองที่มันทำให้เขาเกลียดผู้ชายคนนั้น! เกลียดจนไม่อยากเจอหน้า! “ถ้าวันหนึ่งผมไปต่อไม่ไหวแล้วจริงๆ พี่พรีมปล่อยผมไปได้เลยนะครับ ไม่ต้องยื ้อแล้ว ผมไม่อยากทรมานเหมือนแม่”