Sol At Luna Novels & Stories

"Mula sa mga tala hanggang sa buwan, inialay ko kay Bathala ang tayo na walang hanggan." "Mula sa aking mga mata hanggang sa nadarama, tinuruan mong magmahal ang tulad kong hindi magtatagal" Ang Moonaustarsiscoma Colorein ay isang komplikasyon sa paningin. Ito ang kauna-unahang visual disorder kung saan pabago-bago ang daloy ng bisyon ng isang pasyente. Mahihirapan siyang makakakita sa umaga na parang bulag at sa tuwing sasapit naman ang gabi ay magiging normal ang kanyang paningin na parang walang dinaramdam. Sa madaling salita, siya ay bulag lamang sa umaga.

“Okay. Ano ‘yon?” Umabante si Luna at tinuro ang ilang lines. “Time,” sabi niya. “Hindi ako available 24/7.” Tumango si Adrian. “Fine.” Napataas ang kilay niya. “Ang dali naman.” “You’re not asking for anything unreasonable.” Napahinto si Luna sandali, parang hindi niya inaasahan ‘yon. “Okay…” bulong niya, medyo nag-aadjust sa sagot nito. “Space,” dagdag niya. “Hindi porket lilipat ako, pwede mo na akong guluhin anytime.”

Sabi ni Luna habang ipinapabalik-balik ang kanyang maliwanag na flashlight sa pader na bato. Ang gayong maliwanag na flashlight ay ibinigay ng mga miyembro ng Flora Valley. Nang dumating si Luna, dumating siya na walang dala. Hindi man lang siya nagdala ng anumang ekstrang damit, at walang nakakaalam kung anong iniisip niya sa pagiging hindi handa.

Leonora’s POV Ang umaga ngayon ay tila ibang mundo — may araw, may katahimikan, pero sa ilalim ng lahat ng ‘yon, may alon ng kaba na hindi ko maipaliwanag. Si Luna, walong buwan na. Masigla, matulungin, at sobrang curious. Lahat gusto niyang hawakan — pati buhok ni Drack, na araw-araw niyang hinihila habang tumatawa.

Sabi ni Lucian na nakatingin sa akin kaya napahawak ako sa pisngi ko. "That woman has a gut to hurt you!" Galit na sabi ni lola kaya napangiti ako at pinanatag si lola. Nakaupo ako dito sa opisina ni Lucian at Luke at kinuha niya ang isang medicine kit. "Show me your face Serene." Sabi niya kaya kiniling ko ang pisngi ko. "Give me the ointment Luke." Sabi niya kaya binigay niya ang isang botelya na kulay brown saka ito binuksan.

Huminga pa muli ako ng malalim. "You can call me Ara. We just moved in days ago near here so-" natigil ako sa pagsasalita nang may maamoy na panibago. Wala sa sariling napatingin ako sa late na student. Her forehead is creased all together na parang may inaalam sa akin habang pinakikinggan ako. Nang makitang nakatingin ako ay nag-iwas ito agad ng tingin. The smell also faded.

“Alpha, Luna, everyone’s here…” Nilingon ni Celestine si Gregory nang marinig niya ang boses ng Beta sa kaniyang isip. Nginitian lamang naman siya ni Gregory. “The moment I marked you, you officially became the Luna of Red Moon. So, just like me, you are now connected to everyone in this pack,” paliwanag pa sa kaniya ni Gregory.

"Hindi ko alam na mas weird na pala ang mga batang ka-edad natin. Matagal na 'yang nauso 'di ba nung nasa america tayo?" Dahan-dahan namang napatango si Sol sa sinabi ni Luna. Napasandal na lang si Luna sa kinauupuan nito. "So boring..." ***** LMCD22

"Ikaw ang pinakamahalaga sa buhay ko, at kailangan kong ipakita iyon sa iyo nang hindi kinakailangang may ibang tao sa tabi." Kinabukasan ng umaga, inayos nila ang mga gamit ng mga bata. Si Luna ay masaya kasi alam niyang maglalaro siya sa mga pinsan niya, habang si Sol ay medyo malungkot kasi ayaw niyang iwan ang mga magulang. "Papa, babalik ka ba agad?" tanong ni Sol, hawak ang kamay ni Damien. "Oo, anak, bukas ng umaga babalik tayo para sa iyo," sagot ni Damien, hinalikan siya sa noo. "Maging mabait ka kay Tita Elena, ha?"

Lumabas naman si Nanay Solome upang salubungin ang Luna. "Magandang araw po, Luna." The Luna of Magdalene smiled at her. "Gusto ko sanang makita si Trevor." Iyon ang sabi niya kaya dinala siya ni Nanay Solome sa silid kung saan naroon si Trevor. The Luna of Magdalene as she has a blood of an elf can feel a strange bond somewhere. As it is like fishy? "Hindi pa siya nagigising ngayong araw, Luna."