Solar Eclipse In Tagalog Novels & Stories

Third person's POV Sugatan ang Island Beast matapos matamaan ng mahika ni Luna. Maya maya ay naglalaho ito, at naging crsytal orb. Lumapad ang ngiti ni Luna at nagwika, "Susunod ka sa lahat ng aking iuutos" Umilaw lang ito habang sinasabi nya iyon. "Gray dito ka na sa balikat ko. Aalis na tayo." hawak lang ni Luna ang orb ng Island Beast.

Makaraan ang ilang segundo ay bumungad ang maliwanag na ilaw na ikinapikit ko. Masasayang ingay mula sa karamihan, mga hagikgik at harutan ng iba at iilang nagbabatian sa isat-isa. Mabilis kong binuksan ang aking mata at awtomatikong rumihestro ang gulat sa aking mukha. "Paraiso," naibulong ko habang ang aking bibig ay bahagyang nakaawang dahil sa pagkamangha.

My angel love, masaya ang baby ko sa panaginip, masaya siya kasama ang mga magulang ko, my little angel is watching me right now for sure ako diyan. "Mas mabilis po dito ma'am. Naka semento naman po ang mga kalsada na tatahakin natin kaya 'wag po kayong mag-alala ma'am," anunsyo ni Manong. "Ganun po ba? Sige po…akala ko nawawala na tayo at hindi mo na alam kung saan ang simbahan, sisihin natin ang amo natin kung bakit ganitong oras tayo ginising at ang kasal" natatawa at napapailing na lang si Solar.

ROUTE 69 Masayang nag-uusap sina Elijah at Gaven kasama si Victor at Katrice. Naroon din ang ilan pang staff ng Sirens Alliance maging ang ibang kasama sa medical team. Biyernes ng gabi at maganda ang panahon. Malamlam ang liwanag ng buwan sa labas at unti-unti na ring bumabalik sa dati ang buhay ng mga tao sa San Guillermo. Mahigit isang linggo na din ang nagdaan simula nang tuluyang lumabas ng Pilipinas ang panghuling bagyo.

Abala naman si Elijah sa kanyang mga kagamitan at tinitingnan kung may kulang pa ba. Nakatanaw ako sa labas at kaunting buwan lang ang nakikita ko dahil bukas ay bagong buwan na. It will be darker than eclipse. Nakatingin ako sa ibaba at may mga nakikita naman akong mga kawal doon na rumuronda. Patuloy sa pagbagsak ang niyebe. Itinapat ko ang aking kamay sa salamin ng bintana at ramdam ko ang lamig doon. Nang inalis ko naman ang kamay ko doon ay nag-iwan ito ng marka.

ALINA MONTEJO POV Nang marinig kong mag-i-skip kami ng trabaho ngayon para lang mag-celebrate, muntik na akong mapatingin sa langit kung may nagaganap bang solar eclipse. Ang isang Ezekiel Valencia, ang kilalang workaholic CEO na kulang na lang ay sa opisina na magpatayo ng bahay, ay biglang nag-aya ng lunch date kasama ang anak niya?

gigil na sabi ni Kristoff. "Sa tingin mo ba?" ngumiti ang Don, kahit may kutsilyo sa leeg. "Tumingin ka sa itaas." Tumingala sina Paola at Kristoff. Ang kisame ng katedral ay dahan-dahang nagbubukas, at sa labas, ang buwan ay naging kulay dugo. Ang Eclipse of the Damned.

"S-Sige, salamat." Muli, isang pilit na ngiti ang iginawad niya rito. Inawat na rin ni Kiah ang sarili na mapatingin pa sa gawi ni Aki. Ayaw na niyang makita pa ulit sa mga mata nito na parang wala na itong pakialam sa kaniya. Kaya naman ipinasya na lamang niyang maidlip. Tutal ay malayo-layo pa naman ang biyahe nila, ayon na rin dito. • • •

☹ When I woke up, I couldn’t see anymore. Akala ko, black out lang. ‘yun pala, dumating na ‘yung araw na kinakatakutan ko. I was thinking of you that time. Iniisip ko kung paano ko sasabihin sa’yo o kung tatanggapin mo pa ba ‘ko. Nang tinanong ko ang mga magulang ko kung nasaan ka, natural hindi nila alam. Hindi naman kasi kita pinakilala. Kung alam ko lang ‘yung mangyayari, pinakilala sana kita. E di sana alam mo kung nasaan ako. E di sana alam mo. Sana… naantay mo pa ako.

Kabanata 54.2 Isang malakas na putok ng baril ang umalingawngaw sa gitna ng kagubatan. Napayuko sina Noemi, Cindy, Fajardo at Sevi. “NOEMI!” Nanlaki ang mga mata ni Cindy. “Kilala ko ang boses na ‘yon!”