Soli Deo Gloria Meaning นิยาย & เรื่องราว

Sumenyas naman ako sa anak ko para pangunahan niya ang dasal. "In... name of... father... son..." nabubulol pa'ng sabi ng anak ko ngunit nag-sign of the cross kami. Sa pangunguna ko ay sinusunod ako ng anak ko kahit na nabubulol pa siya sa pagsasalita. "Dear God, Thank You for this food. Please bless this meal, our family, and our day. Keep us healthy, kind, and grateful. Amen." Matapos nito ay saka lang kami nagsimulang kumain.

Sinusundan ng mga mata ng istatwa ang bawat galaw ng pari. "Katawan ni Kristo, iligtas mo kami; Dugo ni Kristo, tulungan mo kami; Kordero ng Diyos, palakasin mo kami; mga sugat ni Kristo, pagalingin mo kami; pag-ibig ng Diyos Ama, sa masama ay ilayo mo kami. Bugtong na Anak, pakinggan mo kami. Ama naming pinakamakapangyarihan sa lahat, utusan mo ang diablong ito na lumayas sa iyong tahanan at huwag nang bumalik pa magpakailanman!" itinaas ni Father Mer ang hawak na krusipiho paharap sa istatwa at winisikan niya muli ito ng agua bendita.

Sinimulan niya agad ang pagbigkas ng isang engkantasyon. “Audi me, brethrens meam ore exíbit gládius acútus vocatio Solve fasciculos ad pollicendum et sana languorem suum, Ne ipsi a fine in ruinam Per meum sanguinem, et sanguine tuo sanguine nostro Mothe ita fieri.”

sabi niya sa akin at agad akong tum angi Father faced the window at nagsimula siyang magdasal habang nakatingin sa asawa ko. “Panginoon, maraming salamat sa araw na ito na ibinigay ninyo sa amin. Itinataas namin sa iyo si Willow at ang anak niya sa kanyang sinapupunan na ngayon ay nakaratay at iginugupo ng kanilang karamdaman. Kahabagan po ninyo sila Panginoon at bigyan ng kagalingan mula sa kanilang karamdaman. Panginoon, ikaw ang nagbigay ng buhay at ikaw lamang ang makapangyarihan sa lahat! Turuan mo kaming magtiwala sa iyo at bigyan mo ng linaw ang aming isip at puso para maunawaan ang lahat ng nangyayari sa amin. Maging matatag sana kami sa bawat pagsubok at matanggap nawa namin ang mga

Ganito rin ang ginagawa ni Kristo sa kanyang iglesya, sapagkat mga bahagi tayo ng kanyang katawan. 1 Corinthians 13:4-7: "Love is patient, love is kind. It does not envy, it does not boast, it is not proud. It does not dishonor others, it is not self-seeking, it is not easily angered, it keeps no record of wrongs. Love does not delight in evil but rejoices with the truth. It always protects, always trusts, always hopes, always perseveres."

Takot na makikita rin sa mata ni Gilda. “Dominus tenebrarum. Suscipe domine oblationes meas. Exaudi petitionem meam. Haec utinam sic veniat.” Panginoon ng kadiliman. Tanggapin mo ang aking alay. Pakinggan mo ang aking hiling. Ito ang aking kagustuhan kaya ito ay matutupad. “Dominus tenebrarum. Suscipe domine oblationes meas. Exaudi petitionem meam. Haec utinam sic veniat.”

hatol ng tinig, at isang ulo na nakatiwarik ang sumulpot sa kisame. “Gloria, hindi ka kabute para susulpot na lamang sa kahit anong oras mo gusto,” mahinahong pangaral ni Ira sa kaniyang kasama. Napahagikhik na lamang ang demonyong ulo lamang ang nakadikit sa kisame ng silid. “Gloria o ang demon of humility. Ang mga taong mapagmataas sa sarili ang kaniyang pinaparusahan,” mahinang saad ni Ardor, ngunit sapat na ito para marinig namin.

sambit ni pastor. Maya maya pa ay nag simula na ang reading, “reading from the Apostle Paul, The first letter to the Corinthians, Chapter 13, verses 4 through 7: Love is patient, love is kind. It does not envy, it does not boast, it is not proud. It is not rude, it is not self-seeking, it is not easily angered, it keeps no record of wrongs. Love does not delight in evil but rejoices with the truth. It always protects, always trusts, always hopes, always perseveres. Father, as and pledge themselves to each other, help them and bless them that their love may be pure, and their vows may be true. Through Jesus Christ our Lord, Amen.”

“Don’t be sad, Mommy. Lolo is happy in heaven, right?” I kissed her on the forehead. “Yes, baby. I’m sure he is. Especially now that he sees all of you.” Nilingon ko ang langit—maliwanag, mapayapa, at tila ba pinapaalala sa akin na kahit gaano pa kasakit, may liwanag pa rin sa gitna ng lahat ng nawala. "Come on, guys," I said after a long moment. “Let’s say a prayer for Lolo.”

wika nito sakin pag baling ko ng ulo ko ay Wala na itong buhay at nakahiga Ang kaniyang ulo sa likod ko. "Naaaay!!" Sigaw ko. Nabulabog Naman Ang ibang preso at agad na nag silabasan upang tingnan kami, Hindi ko alam kung anong klaseng sakit Ang naramdaman ko ayuko ng ganito Yung pumapatay Sila ng inosenteng tao. " L-logreng " utal na wika ni Nanay Gloria habang nakatingin Kay nanay logreng na Wala ng buhay.