Soul Tagalog Novels & Stories

At marahil… Marahil, may kailangan pa akong malaman bago ako makalabas. O bago ako tuluyang makulong. Hindi ko alam kung alin ang mas nakakatakot. Sa ngayon, isang bagay lang ang sigurado: Hindi ito simpleng bantay-sarado. Hindi ito simpleng pagkakakulong. Ito ay isang larong may mas malalim na dahilan. At ngayon, mas kailangan kong magmasid — hindi lang sa mga tauhan, kundi sa mga salita, sa mga tingin, sa mga ngiti… lalo na kung galing sa isang taong tulad ni Nanay Solen.

Siguro nga maswerte siya Kasi si lovely Ang nanay niya kahit paano ay nakasama ko siya at alam Kong gaano siya maalaga sa mga taong mahal niya. Nang makapagpahinga na ako ay agad na akong tumayo at nagpaalam sa Bata. Can I call you Tito? Saad Ng Bata sa akin Oo naman can you call me Tito Kiel. Sige... pagaling ka okay para sa susunod na magkita Tayo ay marami ka pang ikukuwento sa akin. Saad ko dito. Okay... Tito Kiel Thank you... bye..

saad ko "imposible naman yun bess. try mong alalahanin kung sinong kasama mo at pano ka naka uwi dito "walang kung maalala sobrang lasing ako nicole. siguro sarili kulang ang nag uwi saken dito atsyaka wala namang iba na nakakaalam ng bahay ko bukod sa inyong dalawa ni venice kaya malamang mag sarili akong umuwi dito.

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

“Kung malakas ang wandering soul, walang laban ang mga mababang kultibador. At kahit ang mas malalakas, kung marami ang wandering souls, pareho lang ang kahihinatnan.” “Sa amin, ang wandering souls ay sandata, alipin, at pagkain.” “Naisip mo na ba kung ano ang mangyayari kung may wandering soul na makalabas sa mundo ng mga buhay?” “Bagong silang na soul devourer, linawin ko sa’yo: kapag nakatakas ang wandering souls sa mundo ng mga buhay— kahit kakaunti lang— magiging sakuna iyon.”

Nakatitig ang pares ng malalamig na mga mata nito sa kanila, sinuyod ng binata ang kabuuan ng kanilang kubo at nagtatakang napatingin sa paligid. "Ano ang iyong pangalan? Nagugutom ka na ba? Alam mo ba na isang Linggo kang nakatulog, natagpuan ka namin sa mabatong bahagi ng Talon ng Kalinisan." Panimula ni Aling Sabelia.

"SUMAGOT KA" "Loukrisha, mali ito, yung atin? Mali yun. Tumigil ka na," sabi niya. "Anong mali sa pag-ibig? Anong mali kung nagmamahalan tayo? Hindi kita maintindihan!" Hindi ko na napigilan at kusa ng lumabas sa bibig ko ang mga hinanakit ko. "Spencer! Walang mali doon, normal yun kasi babae ako at lalaki ka! Normal lang kung magkakagusto tayo sa isa't isa! Pero alam mo yung mali? Yun yung saktan mo ko ng paulit ulit! YUN YUNG MALI SPENCER! Kasi hindi na makatao yun, DI KA NA TAO NUN"

"Kaya pa ba ng pride at puso mo?" "Asshole!" Angil ni Lily sa binata at sinamaan ito ng tingin. "Thank you, bitch!" Ganti ni Dante saka patulak nang pinapasok sa silid si Lily. "Maligo ka na at nag aalingasaw na ang kalandian mo." Pagkasabi niyon at isinara na niya ang pinto.

Matagal-tagal din silang hindi nakapagkita nito kaya sobrang namiss nila ang bawat isa. "Thanks Kiel at ipinasyal mo si Zedrick rito sa Bohol,"baling niya sa Papa ng anak niya na may hawak-hawak na maleta. Nalingunan niya rin ang Lola Devina, Ofen at Marcelino na sinalubong naman ng ina. "Huwag ka sa akin magpasalamat sweetheart. Kay Tita Laila,"tukoy ni Ezekiel sa Nanay ni Desiree.

Umupo sa harapan ko at nagsandok na ng kanin niya. "Hay naku! Ilang araw na lang magiging baka na tayo. Palaging corn beef na lang ulam natin, kung hindi naman lucky me beef. Jusko naman! Kailan kaya tayo yayaman" sabi niya. Nagsandok na rin ako ng akin. Tama siya! Puro beef kinakain namin kung hindi naman karninas, Sardinas talaga yon. Karninas lang tawag namin para medyo sosyal.