Spanish Language In The Philippines Novels & Stories

he asked in Spanish, instead. Umawang ang labi nito at namilog ang mata sa kaniya. “Grabe ka. Hindi na nga natin ma-reach ang isa’t isa sa Tagalog, ‘tapos iba-iba pa ang lengguwaheng pangkausap mo sa ‘kin. Puwede bang mag-settle na lang tayo sa English para hindi na ‘ko kokonsulta kay Pareng G?” He smiled and nodded. “Okay.”

he shouted Basang basa ako ng pawis habang nasa loob ako ng room,mabuti nalang at hindi ako late Sa huli ay binigayan kami ng assignment ng teacher namin,he said to create a Thanksgiving card at your friend in Spanish word So I plan to give it on Mila pagkatapos kong maipasa iyon sa teacher namin My only problem is the Spanish word,japanese,Chinese and french I can speak a little word in that word but Spanish It's hard for me to learn that language I gently knock on Aiden's office while pouting How about him?does he know any Spanish word?kapag alam niya ay puwede akong mag paturo sa kaniya

tanong ko. "Of course apo. Your lola is a Filipina kaya lagi niyang luto noon is mga Filipino dishes na favorite ko," nagulat naman ako na marunong pala siyang magtagalog kahit na mapapansin mo ang accent niya sa ibang lengwahe. "Marunong po pala kayo mag tagalog?" natutuwa kong tanong sa kaniya. "Silly. Oo naman apo. Your lola taught me how to speak Tagalog." Natatawa ring sagot nito sa ‘kin.

"Royalty?" "Apparently noong nakaraan lang rin nalaman ni Catalina na mayroon silang dugong bughaw mula sa Espanya," it was Zero. "Her mother's last will was written in Latin language because tito Samuel asked for it and they settled here in the Philippines. 'Yon ang pinagkaabalahan ng magkakapatid nitong mga nakaraang araw." "She said her mom sacrificed herself..." Hugo said.

Tiningnan niya ang reaksyon ni Fatima, nakamulagat ito kalaunan ay tumakbo na papalabas dahil yata sa hiya. "Sorry, ha. Nakakaintindi ka pala ng Tagalog. Hayaan mo na iyong kaibigan ko, iyon talaga ng totoong baliw," natatawa niyang sabi. "Hayaan mo na. Oo, nakakaintindi ako ng Tagalog dahil purong Filipino ako. Nagtatrabaho lang ako rito sa Spain," sabi ng babae. "Ah." Tumango-tango siya. Ano ba iyong sinabi mo kanina? Hindi kasi ako nakakaintindi ng Spanish kaya pasensya na."

Narito na ako sa tunay na tahanan ko kaya dapat hindi na sila ang isipin ko. “Do you want to return to the Philippines?” tanong ni pappa na ang pag-aalala ay nasa tono ng boses. Sa tagal kong narito ay mas English na ang gamit kong salita makipag-usap sa kaniya dahil iyon ang gusto niya.

ani Gabriela sa español na salita. Sa dalawang buwan na pagtira ko rito, nasanay na ako sa lengguwahe rito. I got used to using Spanish as well. Mas naging fluent ako dahil sa mga nagdaang araw ay iyon na ang gamit ko lagi. Minsan na lang ako hindi nagsasalita ng español kapag kausap si Mommy at Daddy. Maayos ang buhay ko at ang pagtrato nila sa akin. Kita na rin ang laki ng tiyan ko. Malaki rin ang ako magbuntis dahil sa laki ng tiyan ko.

“Nagtatampo ka pa rin ba dahil umuwi tayo rito sa Pilipinas?” “Sí!” [Yes!] sagot ko bago malakas na napabuntong-hininga. “I-I just can’t understand your decision, ‘My. Why divorce Papá? Why left Spain for this… this...” I paused. Ni hindi ko nga alam kung ano ang tamang salitang idudugtong ko para lang ma-i-describe ko ang bansang ito. “This is also your country, Sasha. You are a Filipina, like me. Hindi ba’t marapat lamang na malaman mo ang isang parte ng pagkatao mo?”

Sambit ko sa kaniya bumuntong hininga naman siya. Natahimik na kami ng dumating na si Sir Lopez teacher namin sa history na isa ring terror. Naglesson pa siya at maya maya ay nagtatanong na. “What is the original name of the Philippines?!” tumuro naman siya ng isang estudyante at tumayo ito. “L-Las Islas F-Filipinas po S-Sir.” Utal niyang sagot. “Good! You stand up!” tumayo ang tinawag niyang estudyante.

sabi niya at tinignan niya ang bulaklak at tinignan ako. "It suits you,” he added kaya naman tinanggap ko ‘yon at ngumiwi na lang. "Salamat." "I mostly speak english but I’m already here in PH so I'll try," mahina niyang sabi at bumalik sa pagkakaupo. Pinagpag niya naman ang isang upuan kaya naupo ako doon. "To be honest, I didn't expect myself wanting to go home. I just woke up one day I already miss Philippines." Napairap ako.