Spoken Poetry Tagalog Pangarap นิยาย & เรื่องราว

Ang hinaharap ng aking salinlahi. Nagpatuloy ang maiingay na tunog. Habang palakas ng palakas ang ingay, palakas ng palakas din ang kasiyahan ng mga madlang naroon. Nakasuot man ng mga kasuotang kagaya ko at ng mga taga Santa Lucia, pero talagang napakabanyagang tingnan ang mga kumpas ng kamay at galaw ng katawan ng mga sumasayaw. May mga nag uusap na madidinig mo ang mga salitang Tagalog pero may mga salita kang hindi maintindihan kagaya ng salitang "boyfren".

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

“Ano ka ba Ate, naiintindihan ko po. Siguro nga paraan ng Diyos iyon para mapaglayo kami at magtagumpay muna ako sa aking pangarap. Bago kami muling pagtagpuin. Hindi natin alam. May nakalaan pang pagkakataon para sa amin. Hindi rin siguro kami para sa isa’t isa. Hindi itinadhana. Kaya I am just open to all the possibilities na lang. I am not a day dreamer, I am a believer, that after every painful love I have gone through, it is just an experience to crack open the deepest parts of my core and allow to me to delve into a passion so rare, that I will find a love that was almost, never meant to be” “Grabe ‘no. Kahit yung pang-English mo ibang level na. Parang call center yung bitaw mo ng mga

May pangungutya nitong saad sa dalaga, “come inside, unless may iba ka pang paraan para iligtas ang isang bagay na gustong-gusto mon a makuha.” Naikuyom ni Danica ang mga palad, hindi niya akalain na darating ang pagkakataon na muli niyang makikita ang lalake. Maraming beses niyang inisip ang mga pwedeng mangyari at ang mga salitang una niyang sasabihin pag nangyari ang ganoong pagkakataon.

Artemis’ POV “I’ll learn how to speak tagalog po… I will treat you nicely… I won’t ever ask for anything po… just don’t leave… I won’t ask for anything po… I won’t ask for you drop me at school even if I want too… I’ll stop myself for wanting even more attention… I’ll stop myself from wanting to eat with you… Hindi na po ako magtatampo sa tuwing si Athena lang ang pinapagalitan mo… Huwag mo lang po akong iwan…” Parang pinipiga ang puso ko habang pinapakinggan ang sakit ng iyak ng anak ko. Ang sakit-sakit din na tinatago niya ang mga nasa loobin niya.

tiim-bagang sabi nito. Tinuyo niya ang pisngi at marahang tumango. "Siguro nga maling minahal kita at isiping ikaw ang prince charming ko, at mali nga siguro na maghangad ako ng happily ever after kasama ka." "Hindi maling magmahal, Ana. Ang mali lang sumobra ka, naging makasariki ka, hindi mo inisip kung ano ang mararamdaan ko o mararamdaman ng taong nakapaligid sa'yo." Umiling-iling ito. "Happily ever after? Wala nu'n. Wake up! We are not in a fairy land. You are not Snow White nor Sleeping Beauty and I'm not your fucking Prince Charming! Nasa reyalidad tayo, Ana. Ang katotohanang walang happy ending!"

Para tuloy itong matandang naitampal ang isang palad sa noo samantalang ang isang palad ay nasa baywang! Nagkatinginan tuloy silang magtiyuhin. Hindi lang nila alam kung may nakarinig sa pahayag nito dahil maingay ang paligid. Kung may tumatak man sa isipan nila ay may pangarap na ito. Ang pag-aralan ang magsalita ng Tagalog ang isinuhestiyon ni Enrico ngunit ang pangarap naman ang ipinahayag. Ganoon pa man ay dinala ito ni Enrico sa kinaroroonan ng abuelong si Senyor Fernando. After sometimes...

Hindi ko napigilan ang paninikip ng dibdib ko. "Putang ina, nagseselos ba ako?" tanong ko sa sarili ko. Sa talent portion, nagdala ng spoken word poetry si Safara, na pinag-usapan ang lakas ng loob at pagpapahalaga sa sarili. Ang bawat salita niya ay tumagos sa puso ng mga nakikinig, at sa dulo ng kanyang pagtatanghal, umalingawngaw ang malalakas na palakpakan.

Alam KO marunong mag Tagalog ang akin Ama, gawa nang akin ina may lahi Filipino Ito Kaya madalas kausapin Ng akin ina ang ama KO SA pamamagitan Ng Tagalog, Kaya marunong mag Tagalog at makaintindi Ang Akin Ama, Bakit Ama bakit kailangan KO bumalik SA palasyo ganon pinaalis mo ko masaya na ko SA buhay KO masaya na ko SA semple buhay Meron AKO, 'Limang taon AKO nanahimik bakit kailangan gulohin ngayon, tanong KO SA akin Ama, hilam ang MGA luha KO SA akin Ama?

Di man siya tanda ng utak ko, kilala siya ng puso ko. " M-mama..." Tawag ko pa dito na sa hindi Malamang dahilan ay napakasarap bigkasin. Naramdaman ko ang pagtigil nito saglit saka malakas na humagulgol. Naalarma naman ako sa ginawi nito, " May problema ba, Mama?"