Stick In Tagalog Novels & Stories

Ibinaba niya ang stick ng kinain niyang bananacue at uminom ng softdrinks bago tumayo sa kanyang pwesto at lumipat sa tabi ko. “Yie! Na-miss mo pala ako. Akala ko masyado ka nang nage-enjoy kachikahan si nanay, eh!” pagbibiro niya at bahagyang tinapik ang balikat ko. Agad na napakunot ang noo ko sa sinabi niya dahil hindi ko naintindihan iyon. “Kachikahan?” tanong ko. “Kachikahan: kakwentuhan, gano’n,” sagot naman niya. Napatango naman ako nang makuha na iyon pala ang kanyang sinasabi.

malakas na d***g niya, mukhang nagulat sa ginawa ko. "Ayan! Nagtatagalog ka naman pala kapag nasasaktan!" "That's the only Tagalog word that I can say without stuttering!" he defended. Isang beses ko pa siyang hinampas bago ako lumayo sa kaniya at nagpatuloy na sa pag-iimpake. Hinayaan ko nalang siyang magreklamo nang magreklamo hanggang sa tumahimik na lang din siya dahil hindi ko pinapansin.

Baka naman iba talaga ang gusto niyang sabihin. “Killian said that he thought he bumped into Daddy’s weiner. He said ‘tòtoy’ and that’s weiner or penis in English, mommy. It was called ‘bòrat’ in Tagalog, too.” Napatingin na lang ako kay Trace na tumatawa lang at parang natutuwa pa sa mga kalokohan ng mga bata. Narinig ko na ang salitang tòtoy dahil iyon talaga ang direct na Tagalog term para sa ari ng lalaki pero ang bò–bòrat? Where was that coming from?

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

Nagsimula na muli siya sa pagkwekwento. "Mabuti na lang noong panahon na napansin nila na hindi na ako nagpupumiglas at lumalaban. Hinayaan na nila akong gawin ang gusto ko, ngunit may pagbabanta sila na kapag hindi ako umuwi ng bahay hahanapin nila ako at papatayin. Noong una natakot ako, pero habang tumatagal nagsasawa na ako. Gusto ko na talagang malayo sa poder nilang dalawa. Kaya noong kinagabihan, lumayas ako sa bahay dala ang pera na ninakaw ko sa wallet ni Daddy. Nagpakalayo-layo ako. Hindi ko alam kung saan ako tutungo, ang gusto ko lang naman ay lisanin ang bahay namin at ang mga walang halang na kaluluwa na pamilya. Ang huling lugar na pinuntahan ko ay ang Bicol, minsan na kami na

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

Nagkatawanan kaming dalawa. May binigay si Heidi. Maliliit na stick na sobrang nipis. “What is this?” curious na tanong ko habang tinitingnan ang isang pirasong stick na maliit. “Pang-alis ng tinga sa ngipin mo. Kumain tayo ng adobong baboy , kaya siguradong may naiwan diyan sa singit ng ngipin mo. Hindi mo ba alam gumamit ng ganito?” Takang tanong niya. Umiling ako.

Isang mataray na boses ang narinig ng binata. Ang babae na nga ang nakabungo sa binata ay parang sinisisi pa nito si Isaac dahil sa nangyari, “excuse me? Ikaw itong nakabungo sakin but you are blaming me right now?” Inis na sagot ng binata. “So, should I call myself stupid for not looking?” May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa.

Please say yes. Wala akong responde na natanggap. Medyo kinabahan na ako. Mukhang dito na matatapos ang lahat-lahat. Hindi kasi ako 'yong tipong tao na naninira na may ka-relasyon. Marami pa kasing lalaki diyan. Bakit ko naman i-si-stick 'yong sarili ko na may kahati ako. "Ano nga ulit 'yon? Damn! Nakalimutan ko!" Nabitawan niya ang mabulang baso na muntik ng mabasag. Tumingin siya dingding kung saan may notes na nakasabit.

Tulad kanina ay tumingin siya sa kanyang baso. One thing I found out about Agustine, when he has things he cannot say properly or he was ashamed to say, he directs his gaze to others. "Do you perhaps... pity me?" I asked. Mabilis na umangat ang paningin niya sa akin. Umiigting ang kanyang panga at matalim ang kanyang mga mata na tila 'di nagustuhan ang narinig. "Hindi kita kinakaawaan," mariin niyang wika sa tagalog.