Struggle Tagalog Novels & Stories

Her body is struggling and fighting me pero wala na siyang lakas. "Yeah. That's it, baby. Beg me. Beg me to fuck you hard!" *** Enjoy reading!

Laking pasasalamat ko nang makita kong si David 'yon kaya naman halos makahinga ako nang maluwag. "What's going on here?" tanong niya. Natawa ang stranger na lalaki habang nakatingin kay David pero hindi pa rin niya binibitawan ang kamay ko. "Don't try to involve yourself here. Mind your own business, man!" galit na sabi nito kay David.

unit higit na malakas ang iyong ama. Marami ang nakakita na ito ay sumuray bago bumagsak sa kalye pero sa kasamaang palad ay nabagok ang ulo nito sa isang nakausling bato, sumuka ng dugo at hindi na natauhan. May nagsasabi na pinalo ng iyong ama ang Kastila, sabi ng iba ay itinulak, hinuli ang iyong ama at ibinilanggo. Tulad ng dapat asahan naglabasan ang kanyang mga lihim na kaaway. Pinagbintangan din ang iyong ama na nagbabasa ng babasahin mula sa ibang bansa. Nag-iingat ng mga larawan at mga sulat ng isang Pilipinong pari na binitay dahil sa pagkakasangkot sa rebelyon. Maging ang pagsusuot nito ng barong Tagalog ay isa raw malaking kasalanan dahil ang iyong pamilya ay may lahing Kastila.

Seryoso niyang saad. Parang ibang ibang warfreak ang nakikita ko ngayon, hindi yung warfreak na isip bata. Seryoso kung magsalita. “Go, fighting!” pagpapalakas niya sa akin ng tawagin na kaming lahat. Naglakad naman na ako sa pwesto ko katapat ng dalawa ko pang makakalaban. Humugot na ako ng malalim na hininga saka itinaas ang pana ko at diretsong tiningnan ang target.

anito na batid niyang may halong pananakot. Pumikit siya habang walang tigil sa paglandas ang mga luha sa kaniyang mga mata. Ayaw niyang makita ang mukha ng estrangherong ito. Kahit anong gawin niyang pakiusap at panlalaban ay parang wala lang iyon sa lalaki. Ito na ba ang katapusan niya sa maling akusasyon nito laban sa kaniyang ama? “Please, I’m begging you . . . Let go of me! Nag-aalala na ang ama ko—” Napaigik siya lalo sa sakit nang diinan nito ang pagkakawak sa kaniyang kamay.

We are like that, we might go back and treat each other again as strangers. Nakikita ko man ang sakit na nadarama niya ng hindi ko na siya sinulatan pa, doble naman ang sakit na nararamdaman ko! Napakahirap na magpanggap, napakahirap itago, gusto ko man umamin pero may kung anong pumipigil sa akin. Well, natapos din ang kadramahan ni mama. Pero kahit ganun si mama, I love her a lot!

Nagsimula na muli siya sa pagkwekwento. "Mabuti na lang noong panahon na napansin nila na hindi na ako nagpupumiglas at lumalaban. Hinayaan na nila akong gawin ang gusto ko, ngunit may pagbabanta sila na kapag hindi ako umuwi ng bahay hahanapin nila ako at papatayin. Noong una natakot ako, pero habang tumatagal nagsasawa na ako. Gusto ko na talagang malayo sa poder nilang dalawa. Kaya noong kinagabihan, lumayas ako sa bahay dala ang pera na ninakaw ko sa wallet ni Daddy. Nagpakalayo-layo ako. Hindi ko alam kung saan ako tutungo, ang gusto ko lang naman ay lisanin ang bahay namin at ang mga walang halang na kaluluwa na pamilya. Ang huling lugar na pinuntahan ko ay ang Bicol, minsan na kami na

ANG UNANG BUMUNGAD SA 'KIN AY ANG SUPOT NG DUGO! Muli kong isinirado ang pinto saka pinakalma ang sarili. Bakit ko ba nakakalimutan na nasa ibang mundo ako?! I hate myself! Hindi naman puro dugo ang nasa ref, may prutas, karne, wine at bread din kaso bubulaga talaga iyong dugo. Anong klaseng dugo kaya iyon? Naiimagine ko tuloy iyong isang scene ng bampira na ginigilitan sa leeg ang tao na parang baboy.

Ngumiti ako at tiningnan siya. Hindi ko alam kung paano magtatapos ang lahat ng ito. Yung wala ng tanong na laging naiiwan sa isipan ko. I guess this is a part of life, right? When we get older the struggle are worst and worst. We just need to be strong have faith with Him. --- Papasok pa lang sana ako sa loob ng school nang may biglang humigit sa kamay ko. Napaharap ako at nakita kong si Jairus pala ito.