Sunset Is Beautiful Isn T It Mga Nobela at Kwento

“Mukhang sobrang inlove yata ni Ma’am Sunset!” “Iba talaga kapag may lovelife!” “Ang glowing ni ma’am. Parang bagong facial!” “Mabuti na lang at mabait si ma’am. Sobrang pretty pa!” “He!” ganoon na lamang ang pagtawa at pag-iling ni Sunset nang pagtulungan ng mga kasamahan niya sa panunukso. “Bawiin ko iyong nilibre ko. Binobola niyo na ako eh!”

Antayin raw muna naming magtago si haring araw. Dahil siya ang may sasakyan ay wala akong nagawa. Sumapit ang oras nang paglubog ng araw. Tuluyang dumilim ang paligid at nabalot nang itim ang kalangitan. Mas lumamig din ang samyo ng hangin sa paligid namin. Tunay ngang maganda ang panonood nang sunset. Isang bagay na hindi ko pa nagagawa sa buhay ko... Ngayon pa lamang.

Pagkatapos nu'n, lumipad na ang malaking paru-paro at nagpakalayo-layo, until it blurred my vision. "Ma'am??? Totoo po ba 'yon?", untag sa akin ni Bea. Nawala sa isip ko na nandito pala siya at naghihintay sa akin kasi sabay kaming uuwi. "Nakaka-touched naman po ma'am. Napaluha tuloy ako kanina, habang kinakanta niyo po 'yong kanta. Ano pong title nu'n ma'am?" "It's Not Goodbye, nak."

Ang masiglang boses ni Maureen ang bumasag sa katahimikan. Nang walang sinasabi, tumabi si Maliya. Pumasok si Luke at binuhat si Maureen sa kanyang mga bisig. "Was the sunset beautiful?" Nagliwanag ang mga mata ni Maureen. "It was!" "It was super beautiful!" "I want to see it again!" Bahagyang ngumiti si Luke. "Then how about we wake up early tomorrow morning and watch the sunrise instead?" Masayang pumalakpak si Maureen.

Not with --’ Naputol ang pag-iisip ni Kimberly nang bigla siyang salubungin ng malakas at malamig na hangin mula sa labas. Ilang segundo siyang napahinto bago nanlalaki ang mga matang napasuyod ng tingin sa hindi inaasahang tanawin sa kanyang harapan. Her mind went blank. ‘No way...’ She had never seen a sunset this beautiful before. Magkahalong dilim at kahel ang kalangitan habang pababang humahalik ang araw sa malawak na dagat. Maharot na sinasayaw ng hangin ang mga alon na humahampas sa puting buhangin. May mga puno ng buko na manaka-nakang nakakalat ilang metro lang ang layo sa dalampasigan.

It's the time of the day na makikita ni Brea ang magandang paglubog ng araw. "We stay for awhile, I want to see the sunset." aniya pa sa binata, without answering his question. narinig n'ya ang munting tawa ni Edward sa tabi n'ya. "Alright, let's sit down here." turo nito sa buhangin at walang tanong-tanong ay umupo naman si Brea habang ang atensyon ay nasa dulo na kung saan nagkikita ang langit at dulo ng dagat. The sun is so orange, it's like a little reminder that even if the day started as not so good, the ending is still as beautiful as the sunset who's about to take off in where the sky meets the sea.

Who would've thought that this simple picnic turns out to be her liberation from a notion that's holding her back to live fully. "Thank y-you...Heeton." "Okay ka na ba?" She slowly nods. "Well, then... You're just in time to watch a mesmerizing sunset," saad ko at itinuro ang sunset sa harapan namin. Nagliwanag ang kanyang mga mata at sumilay ang napakagandang ngiti sa kanyang mukha. It's a more beautiful view, to be honest. "Alam mo, akala ko talaga puro lang tawanan ang mangyayari ngayon. Hindi ko naman inakala na maiiyak ako nang bonggang-bongga."

Then I left. I leaned towards the railings as I watched the sun set. The sunset paints the sky with a brilliant palette of warm hues—ferocious oranges, soft pinks, and gentle purples—blending seamlessly. The sun slowly dips below the horizon, casting a golden glow over the landscape. It really is a magical moment. As I sip my coffee, the cold breeze gently caresses my skin, creating a peaceful moment of serenity and calm. It's a simple joy that warms my heart on this chilly day.

No matter how beautiful the sunset is, it still signifies the end, “Van, stop staring at me. You might never get the chance to see such a beautiful sunset like this again.” I heard my mom's low voice. “‘Can't, you're too pretty.” “V-Van.” “But I like this view.” ~But when it hurts, I can make it better Girl, if it works, it's gon' be forever We been through the worst, made it through the weather Our problems and the pain, pain, our love, don't change~

yaya ko sa kanya. Tumango siya at umupo siya sa tabi ko. Papalubog na ang araw at tahimik kami nagmamasid doon. Ito na yata ang pinakamagandang sunset na nasilayan ko. Hinding-hindi ko makakalimutan ang araw na ito. "Ang ganda 'di ba?" wala sa sariling sambit ko. "Yeah, parang ikaw." "Sus! Matagal ko nang alam iyon no!" natatawang wika ko.