Sí 소설 & 이야기

sabay na sabi namen ni shasha Buti hindi kayo late ngayon puna neto samen Ay sir pinapasabi po ni sir blue na pumunta kayo sa office nya sabi ko dito Bakit nandyan na ba sya?tanung neto Saken Opo sagot ko Mainet ba ang ulo?tanung neto saken hindi po sir sagot ko Biglang nag tanung si shasha kay sir isidro sir takot po ba kayong Pagalitan?

sinabi ni Jobert. Walang alam si Jobert, pati na si Andrea na pinindot ni Rafael ang kanyang signal alarm. Na nakadikit sa kanyang belt. Ang teknolohiya na sing-laki lang ng isang USB. "Well, it's your problem. Next time, huwag kang magpadalos-dalos sa iyong mga kinikilos, kung ayaw mo magsisisi sa huli. Kilala mo ako-Jobert?" sagot naman ni Rafael.

That's when I realized na halos pigil-hininga ako 'nong lumapit sa Sir. Fudge. What is really happening?

sagot ko. "Stop crying, hindi worth it sa walang kwentang taong katulad niya. Sana magising ka na, Rai. At sana ma-realize mong nandito lang ako. Handang damayan ka. Kung alam mo lang kung gaano din ako nasasaktan habang umiiyak ka sa mismong harapan ko pa. F*ck!"

Lalo tuloy siyang nahiya rito. “Sorry ha, hindi ko kasi napigilan ang sarili ko kagabi, napagod ka tuloy. Matulog ka muna diyan, gisingin na lang kita pag nakarating na tayo,” wika nito na may ngiti sa mga labi.

"Paano ba gumagana ang isang 'to?'' Nakailang pihit rin siya 'ron nang magsawa siya ay sinipa na lang niya 'yon. Nagulat siya nang matanggal ang pinto't nayupi ang gilid nito. Sumilip tuloy ang kaunting liwanag na dahilan ng kanyang pag-ngiti. ⚫⚫🌸 CREDITS: SIREN SONG LYRIC BY SARA SINGER ORIGINAL POEM OF DEATH RITUAL BY YOURS TRULY. Don't be a silent reader kutings, gusto ko ng maingay hahaha. Give me your thoughts bonus na lang ang pagvovote. Meow means thank you 🐈

•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••• "Hoy! Maria! May customer ka dali at bilisan mo." Napaismisd naman ako habang nakaupo dito sa harap ng bartender. Dahil 'yung mabantot na naman na intsik kaya napasimangot ako at nilingon ko si Donna ang isa sa kasamahan ko rito sa club.

𝑠𝑎 𝑎𝑘𝑖𝑛 𝑆𝑜𝑓𝑖𝑎. 𝑆𝑖𝑠𝑖𝑔𝑢𝑟𝑎𝑑𝑜ℎ𝑖𝑛 𝑘𝑜𝑛𝑔 𝑝𝑎𝑔𝑠𝑖𝑠𝑖𝑠𝑖ℎ𝑎𝑛 𝑚𝑜 𝑖𝑡𝑜 𝑠𝑎 ℎ𝑢𝑙𝑖 𝑎𝑡 𝑚𝑎𝑠 𝑔𝑢𝑔𝑢𝑠𝑡𝑜ℎ𝑖𝑛 𝑛𝑎 ℎ𝑖𝑛𝑑𝑖 𝑘𝑎 𝑛𝑎 𝑙𝑎𝑛𝑔 𝑛𝑎𝑏𝑢ℎ𝑎 𝑦.

"If you ever need a way out... or just a different scenery, my firm in Singapore is always looking for someone like you. Think about it." ​Bago pa ako makasagot, isang pamilyar na itim na SUV ang huminto nang mabilis sa tapat namin. Bumukas ang pinto at lumabas si Tirso. He wasn't wearing his suit jacket anymore, his white dress shirt was unbuttoned at the collar, and he looked absolutely mûrderous. ​"The site visit ended thirty minutes ago," Tirso said, his voice dangerously calm. "Why are you still touching her, Takishima?"

Umuulan. Ito ang unang bagay na napansin ni Lauren Jade Miller habang nakatayo siya sa labas ng pintuan ng Department of Architecture faculty office. The heavy evening rain hit the concrete walls of the university, producing a rhythmic, suffocating sound that echoed through the empty hallway. Inside her pocket, her fingers tightly gripped a piece of paper—isang signed withdrawal form. It was supposed to be her ticket out of the mess she created, an escape from the dangerous gravity pulling her toward a person she was never supposed to love.