Tagalog Of Origin 소설 & 이야기

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

"Talaga po?" Tumango ito. "Oo! Kaya nung sinabi ng Daddy nito na pumayag ang Daddy mo na ikasal kayo ay tuwang tuwa siya. Kaso bigla ka naman daw umiwas. Inisip niya na baka hindi mo nagustuhan ang naging pagkakasundo sa inyo."

Ang babaeng 'yon, nasaan na kaya siya? Naalala ko 'yong araw na nagkita kami, kung saan tinatanong niya ako kung bakit ako pumayag. Pumayag ako hindi lang dahil sa kuryusidad o 'di kaya ay naaawa ako sa kanya. May nagtutulak sa 'kin na pumunta rito. Enchanta, iyan ang pangalan ng lugar na ito. Ito ang unang pagkakataon kong maka-encounter ng mundo. Mundong kakaiba.

nakataas ang ngusong reklamo ng dalagita. Although maraming taon na kaming nakatira sa China, nasanay kami sa bahay na ate at kuya ang tawag sa mga nakatatanda. Lahat kami ay may mga dugong Pinoy kaya naman matatas kaming lahat sa pagsasalita ng Tagalog.

Si Coreen "Matagal na naming napagdesisyunan ng aking kaibigan na ang mga panganay na anak namin ang magpapasal bilang pasasalamat sa aming pagkakaibigan. Ngunit ni isa sa amin ay di napagkalooban ng anak na lalaki. Kaya sa mga apo nalang kami babawi." Paliwanag ng matanda.

Ang isa sa pinaka-palasak sa mga alamat na ito ay: Noong unang panahon ng ang San Lorenzo ay hindi pa ganap na baryo at kaunti pa lamang ang dito'y naninirahan. May isang matandang Kastila ang biglang dumating dito. Ang matanda kahit purong Kastila ay matatas magsalita ng Tagalog. Nilibot ng Kastila ang buong kagubatan na parang sinusukat ang lawak nito. Kapansin-pansin ang mainit na tubig na dumadaloy sa loob ng gubat.

Sabi niya sa akin. Hala siya, Halatang seryoso ang gagi. Tapos yung 'I love you' niya walang can. Tapos panis! I can revive you daw ack! HAHAHAHA. Kaya kitang buhayin sa tagalog HAHAHA. Pak na pak at may dating Yawa.

Mahina siyang natawa, isang tunog na may halong aliw at paghanga. "Kung ganun bilang bagong kaibigan mo pwede ka bang makasabay kumain ng lunch?" Napakunot ang noo ko. "Alam mo wala akong kakilala dito sa Pilipinas," dagdag niya sabay kibit balikat. "Kakarating ko lang galing sa ibang bansa." Napatingin ako sa kanya nang mas mabuti. Kung hindi siya lumaki dito bakit ang galing niyang mag Tagalog?

Alam KO marunong mag Tagalog ang akin Ama, gawa nang akin ina may lahi Filipino Ito Kaya madalas kausapin Ng akin ina ang ama KO SA pamamagitan Ng Tagalog, Kaya marunong mag Tagalog at makaintindi Ang Akin Ama, Bakit Ama bakit kailangan KO bumalik SA palasyo ganon pinaalis mo ko masaya na ko SA buhay KO masaya na ko SA semple buhay Meron AKO, 'Limang taon AKO nanahimik bakit kailangan gulohin ngayon, tanong KO SA akin Ama, hilam ang MGA luha KO SA akin Ama?

Hindi ko alam kung bakit habang pinagmamasdan ko sila ay nakangiti lang ako. "So, saan tayo kakain?" tanong ko sa kanila. "Sa Kyeopta!" sabay pa na sabi nila, naka-finger heart pa sila. "Saan 'yan?" Itinuro nila sa akin yung isang restaurant na korean pala ang menu.