Tagalog Of Origin Novels & Stories

tanong ng binata nang mapagtanto na naroroon na sila sa lugar na balak nilang puntahan. Tumakbo si Allyson patungo sa direksyon na pinagmumulan ng liwanag. "What do you call this again? Ano nga ulit Tagalog ng fireflies?" anito at sinubukan pang habulin ang namataan niyang insekto na malapit sa gawing kaliwa niya. "Alitaptap," bigkas ng binata at napabuntong-hininga pa. "Alam mo ikaw, ang hina mo sa Tagalog. Are you even from this place?"

Nagawa pang pagtawanan ang sitwasyon ko kanina eh nasa peligro na nga ang buhay ko! "Ikaw," inis na tawag ko sa kanya. "Kaibigan ba talaga kita 'ha? Siguro kung matagpuan mo akong ISANG TAE na nga lang ng mga halimaw na iyon baka pagtatawanan mo lang ako!" inis na singhal ko sa kanya. "Alangan namang umiyak ako kapag nakakita ako ng tae, diba?" tugon nito. "Hindi naman yata normal iyon."

"Nice, pero saang lugar ako pinanganak?" I opened my mouth to reply but then I stuttered, "Uhm.." kasi wala akong idea kung saan siya pinanganak. Pero who cares! "Eh paki ko ba kung san ka pinanganak? Malamang dito sa Pilipinas!" Umiling siya na parang disappointed.

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

“Why would you sacrifice all your birthright for me?” “Kailangan,” I used Tagalog words this time. Iyon lang ang lenggwahe namin ni Althea na hindi maiintindihan ng mga tao ko. At kahit may tiwala ako kay Samuel na driver namin ngayon ay mas mabuti pa rin may mga bagay na para sa amin ni Thea lang.

“P-po?” “Sugata o kesu.” Hindi ako masyado magaling umunawa ng mga salita ng Japanese pero ang binanggit niya ay mas lalong nakapagpataas ng kilay ko. Sugata o kesu means to disappear. Anong ibig niyang sabihin? Sinong nawala? My eyebrows furrowed as I look at her. “A-ano po yon?” muli kong tanong dahil hindi ko siya maintindihan.

Bakit napatawag 'to? "Ano kailangan mo?" inis kong tanong. "Hindi kaba talaga tinuruan ng mga magulang mo ng tamang asal?" Straight na tagalog nito. Napaikot naman ang mata ko. "For more information sabado at hindi kita boss ngayon. So, basically hindi kita kailangan galangin...so ano nga kailangan mo? Paki bilisan inaantok na ako," bagot kong sabi.

Ashley Umaga na nang makatanggap ako ng tawag mula kay Mama. Nangungumusta lang naman siya. Marami siyang paalala tungkol sa buhay-may-asawa. At bigla ay bumundol ang kaba ko nang banggitin ni Mama ang tungkol sa honesty. “Be honest always. Be honest to your husband. Ang tiwala ay hindi basta-basta nakukuha o naibabalik sa dati kapag nasira na.”

At marahil… Marahil, may kailangan pa akong malaman bago ako makalabas. O bago ako tuluyang makulong. Hindi ko alam kung alin ang mas nakakatakot. Sa ngayon, isang bagay lang ang sigurado: Hindi ito simpleng bantay-sarado. Hindi ito simpleng pagkakakulong. Ito ay isang larong may mas malalim na dahilan. At ngayon, mas kailangan kong magmasid — hindi lang sa mga tauhan, kundi sa mga salita, sa mga tingin, sa mga ngiti… lalo na kung galing sa isang taong tulad ni Nanay Solen.

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)