Tagalog Of Origin Novels & Stories

Nagulat na lang ako nang biglang magsalita si Alex ng Tagalog habang inaabot niya ang isa sa mga brochure na hawak ko. "Mainit, ano? Pero ang ganda talaga ng tanawin dito," aniya, sabay punas ng pawis sa noo. Napakurap ako. "Ha? Marunong ka palang mag-Tagalog?" Ngumiti siya, tila tuwang-tuwa sa reaksyon ko. "Oo naman. May nanay akong Filipina. Hindi lang ako sanay magsalita ng dire-diretso, pero naiintindihan ko lahat ng sinasabi mo."

Luh ka! From: Thersese Ano naman mali doon, noh? Saka mas comfy ako tawagin siya sa gano'ng pangalan. Kayo nga tinatawag niyo siyang Lady Green na masyadong sagrado ang pangalan.

But I tried opening the topic dahil nagbabakasali lang naman ako, but sobrang in na in siya na magkaroon daw kami ng tawagan. He even suggested to call me ‘tangi’ and so do I to him – meaning siya at ako lang daw iyong tanging mahal. I even burst myself to laughter ‘cause I didn’t know he could be that cheesy. But at the end of the day, iyong suggestion ko talaga iyong nanalo which is iyong ‘Ga’ na tawag niya sa akin, in Ilongo it means palangga kapag naman sa Filipino ibig sabihin no’n ay mahal which means love. ‘Okay, Osiris pa rin?’ – I replied.

Sagot ni Krizha, habang ako’y patuloy parin sa pakikinig. “It’s..... it’s the heart of the banana.” Seryusong saad nito. “Huh?” Tila nagugulohang turan ng batang lalaki. “I said, it’s the heart of the banana, sa tagalog ay puso ng saging. Hindi mo ba alam ‘yun?” Tanong ni Krizha pabalik sa batang lalaki. “I don’t know that, because mommy don’t tell anything about that heart of the banana.” Inosinteng saad ng batang lalaki.

IKATLONG TAUHAN “Selene” MABAGAL siyang tumango rito bago ngumiti na rin; ganoon din ang ginawa ng kanyang ina bago ito naunang maupo sa sopa na dati nang inupuan nito. “Alma.”

Maaga akong nagising para tulungan si Lola sa pagluto ng almusal. Maagang dumating ang mga magsasaka para daw kausapin ang mga bisita ni Nanay. “Manay, sisay a kaiba mong magayun na raraga?”-magsasaka Napatingin ako kay Nanay dahil sa tanong ng isang magsasaka habang nakatingin ito sa ‘akin. Tinatanong n’ya kung sino daw ang kasama ni Nanay na ‘raraga’ it means dalaga ‘magayun’ it means maganda ‘manay’ it means ate ‘sisay’ it means ‘sino’ in Bicol.

May problema eh, parang dinadaga. “Ano naman yun?” Itanong mo sa Lolo mo huwag sa'kin shokoy.” “Ang lalim ng mga tagalog mo, minsan napakahirap sisirin.” Mga lalaki nga naman talaba yakang-yakang sisirin pero tagalog utak naaalog daw.

Pinagalitan ko ang anak ko sa language namin at naiiyak na lang. "Pwede na ba siya pumasok, yeong-eona tagallogeueoleul jogeum haseyo. appaga dangsingwa daehwahaneun geos-eul bogo goelowohaji maseyo. appaga geuliwoyo. maj-ayo. yeong-eona tagallogeueoleul jogeum haseyo." tawag pansin ko sa mag-ama ko. (Speak english or a little tagalog, don't make your daddy suffer that he can talk you, you miss him, that's right, you should speak english or a little tagalog.)

pag-punto niya sa kaibigan. “Hala ka! Ako ba naman ipahiya sa sarili ko, e” tonong batangueno niyang bigkas. Palibhasa ay tunay na nagmula sa Batangas ang lahi nila. Nakarating lang sila ng Tagaytay dahil sa may lupa rito ang tatay nila, na ibinenta rin nang magkasakit ito at mamatay. Ngunit nabawi rin nila ito sa pamamagitan ni Mariya at pinatayuan ng negosyo at bahay nila. “Para naman matauhan,” panggagaya niya ng tono nito.

matiyagang tugon ni Matthaios. “Ay bakit ga kagaling mong mag-Tagalog?” pangungulit pa ni lolo Marcial. “Saka parang sanay na sanay kang kumain ng ulam ng Pinoy?” Bahagyang tumawa si Matthaios, tanda na nagugustuhan nito ang pakikipagkuwentuhan sa dalawang matanda. “Pilipina po ang aking ina. Palagi niya akong ipinagluluto ng mga pagkaing Pinoy noong nabubuhay pa siya at nakatira sa Greece kaya sobra ko pong na-miss ang ganitong ulam.”