Tagalog Sermon About Encouragement Novels & Stories

Muntik ko pang mabitawan ang hawak kong ballpen. "Alam mo tatanda kang dalaga kapag ganyan ka ng ganyan. Masyado momg sinusubsob ang sarili mo a trabaho. May bukas pa!" sermon nito. Sanay naman ako d'yan. Immune na nga ako sa talumpati niyan araw-araw. "Madami pa akong kailangang tapusin." "Tomorrow na 'yan. Masyado kang nagpapayaman. Kapag ikaw nagkasakit, ewan ko na lang." sabay upo niya sa table. Humarang pa talaga sa harap ko. Anak ng!

Hinawakan niya ang aking kamay at pinisil iyon. “Siguro kapag narito lang si nanay ay pepektusan na ako no’n at kahindak-hindak na sermon ang binigay niya sa aakin ngayon. Salamat, Mary dahil narito kita to comfort and to enlightment me,” saad ko sa kaniya.

Nasa likod s'ya ng lalaki kaya mabilis itong humarap sa kan'ya ng marinig s'yang nagsalita. "Pwede ba Kianna Aphrodite, huwag kayong basta-bastang umaalis ng bahay na hindi ako kasama o hindi nagpapaalam? Mamatay ako sa pag-alala sa inyong dalawa ng anak natin," sermon nito. Tinaasan n'ya ito ng kilay at binigyan ng nakakalokong ngiti. Kaunti na lang at bibigay na din ito. Ilang beses n'ya na itong nahuhuli sa sariling bibig ngunit mabilis lang na nakakabawi at balik taguan na naman sila ulit.

Mabilis akong humakbang at kumapit sa braso nito. "Next time, gampanan mo ng maayos ang trabaho mo! Binabayaran kita hindi para tumambay dito!!!" Dagdag pa na sermon nito. Tahimik na pasimpling inismiran ko ito. Nasa bandang likod kasi ng bahay itong tinambayan ko dahil sa pagpapalipas ng namamagang mga mata ko. Medyo napahaba ang iyak ko sa balikat ni Mary kanina kaya namamaga ang eye bags ko.

Bilang pambungad binigkas ni Padre Ignacio ang sumusunod na salita mula sa Aklat ni Esdras; "At iginawad mo sa kanila ang iyong mahiwagang diwa para palaganapin mo sa kanila ang pangangaral at doon mo binawi ang salita ssa kanilang bibig at binigyan ng tubig upang mapawi ang kanilang uhaw." Hanga sina Padre Pedro at Padre Martin sa pambungad na sermon ni Padre Ignacio. Ang unang bahagi ng sermon ay Kastila at ang huli'y sa Tagalog. Ipinagpatuloy ni Padre Ignacio ang sermon, "Kagalang-galang na Alkalde, kabanal-banalang mga pari, mga Kristyano, mga kapatid kay Cristo." Sandaling tumigil at nang pansinin na ang kapaligiran ay nagpatuloy, itinuro ang pinto at dagliang isinara ng mga sakristan s

Inumpisahan na ang misa sa pangunguna ng isang Padre na may katandaan na, mataba ang pangangatawan at bilugan ang kanyang Tiyan. " Minsan, hindi natin iniisip ang bagay na nakakasakit sa damdamin ng ibang tao dahil pinapangunahan tayo ng poot. Gayumpaman, hindi naman nakakabawas ng pagkatao ang paghingi ng tawad. Ang Diyos nga ay nagpapatawad tayong tao pa kaya? Tanggapin ka man niyang muli o hindi, ang mahalaga ay humingi ka pa rin ng paumanhin" sermon ng padre dahilan upang mapayuko ako. Bakit para akong tinamaan sa sinabi niyang iyon? Siguro nga ay nasaktan ko si Samuel kagabi, medyo masama man siya pero tao pa rin siya at naapektuhan sa mga salita. Inuna ko kasi ang galit ko kagabi kaya

Tsk! "Bes Hyaz, maawa ka sa sarili mo. Ang laki ng pinagbago mo, jusko! Tignan mo ang sarili mo sa salamin. Para ka ng ina na nag-aruga ng isang dosenang bata!" dugtong na sermon niya. Araw-araw siyang ganiyan. Kung hindi ko lang talaga siya kaibigan, malamang matagal ko na 'tong pinalayas sa apartment ko.

Taimtim naming pinakinggan ang naging sermon ni Father. “Tayong lahat ay nagtipon tipon para sa pag iisang dibdib ni Riley at Chloe! Gusto ko lang ipaalala sa inyo na sinumang pinagkaisa ng Panginoon, kailanman ay hindi maaring paghiwalayin ng tao. Chloe, bilang ina ng tahanan kailangang sumunod ka sa iyong asawa. Ang ibig sabihin niyan ay kahit na anong pagsubok ang inyong pagdaan kailangan ikaw ang magbigay ng liwanag at ikaw naman Riley ang haligi ng tahanan. Para palagi g maging maayos ang inyong tahanan. As haligi ng inyong tahanan, hindi mo dapat hayaang masira kayo ng anay. Ito para sa lahat. Mapa lalaki man o mapa babae. Dapat hindi niyo hahayaang pasukin ang inyong tahanan ng isang

“How about I offer you something better?” “I’m listening.” “One time offer lang din ito kaya quits lang tayo. I am offering myself to be your rebound.” Nabulunan ako sa sinabi ni Enrique kaya sinenyasan ko siyang tumigil muna. “Ano ba ‘yan. Ito tubig. Dahan-dahan naman kasi. Para kang mauubusan ng cake, eh,” sermon niya habang inaabutan ako ng tubig at tissue. “Eh, sino naman ang hindi matetensyon sa mga pinagsasasabi mo!” sabi ko noong naka-recover na ako.

Sesermunan lang din pala ako. “Diyos ko namang bata ka, oo! Para ka namang ngayon lang nakakita ng tao.” Sermon ni Inay na pilit akong inilalayo sa katawan niya. “E gusto ka lamang namang makilala ni Don Samson.” Dagdag pa niya. “Umupo ka nga roon at may pag-uusapan pa kami ni Don Samson.”