Tagalog Sermon About Encouragement Mga Nobela at Kwento

Ang lakas pa naman nitong umiyak. Nasa homily na kami ng pari kaya nakinig lang ako sa mga kwinukwento at pinapayo niya. "Ang pagpapatawad at pagtanggap ng pagkakamali ay ang mga bagay na dapat natin isa alang-alang dahil ang Diyos ay handang magpatawad kahit ano man kabigat ating mga kasalanan. Marahil ang iba sa atin ay mahirap itong gawin dahil natural na sa ating mga tao ang magtanim ng galit at sama ng loob lalo na kapag napakasakit nang nagawa sa atin."

sagot ni Elijah habang tumatango ng pag-apruba. Tuwing kausap niya si Elisse, parang nawawala ang lahat ng alalahanin niya. "Kung kaya ko, kaya mo rin! Ibig sabihin, ang kailangan mo lang gawin ay sabihan ang sarili mo araw-araw na magiging okay lang ang lahat, at maniwala na may maganda pang mangyayari. Maniwala ka lang sa sarili mo at makikita mong nakalampas ka sa isa pang araw ng buhay mo." sinabi ni Elisse bilang encouragement kay Elijah.

Huwag na uy! “Alam mo ikaw, sobrang negative mo. Ikaw na nga itong tinutulongan ko para magkaroon ka ng kumpyansa sa sarili mo, ayaw mo pa. Gusto mong makagain ng self-confidence, ‘di ba? Why don’t you help yourself? Andito nga ‘ko para tulongan ka pero ikaw naman itong hindi gumagawa ng paraan para tulongan iyang sarili mo. Useless lang ang pag-e-encourage ko sa ‘yo kung ikaw di-ni-discourage mo naman ang sarili mo,” aniya at nakasimangot na umalis ng gazebo.

“Don’t just believe a post right away—find out the truth first before getting angry.” “We see you, Katalina! Keep shining and standing strong.” “Your courage is inspiring! Never back down.” “Truth always comes out. Proud of you!” “This is exactly why we need more voices like yours.” “You’re handling this with so much grace, even under pressure.” Ang dami ng encouragement at positive comments na dumarating Tila gumaan naman ang pakiramdam ko sa kinalabasan ng statement. Atleast alam kong may mga taong naniniwala pa rin sa akin.

Ipinapagpag pa nito ang naturang bagay para ipakita sa kanya ang bigat. "Wag ka na ngang umarte, kala ko ba tutulungan mo ko!" sermon niya rito habang isinusukat na ang isusuot. "Pwede ka naman kasi mag-sorry na lang, kausapin mo ng maayos si Freyja," turan nito.

"Dear Lord. Good morning. We are here infront of you. Giving thanks for we are still alive and andito kami ngayon upang pag-usapan ang tungkol sa paparating na event namin. We are needing your help upang makayanan namin ang task na ito. Nagpapasalamat kami dahil binigyan Niyo po kami ng buhay, pamilya, at kaibigan. Sana ay gabayan niyo po kami. Ang lahat ng ito ay pinapasalamatan at inaalay namin sa Iyo Ama. Amen." "In the name of the Father, the Son, and the Holy Spirit. Amen." Nagsiupuan ang lahat pagkatapus naming magpray. Hays! Salamat naman at natapus ko rin ng hindi ako nasasablay. At tiyaka hindi rin ako nabulol. Thank you, Lord. "So, our agenda for this meeting ay...,” habang sinusul

sagot ko, “but I learn fast, I show up and I know I don’t give up easily — ” Bigla naman akong natigil dahil sa pagsalita niya na naman agad. “Well, Mira, that’s all the questions for now.” Mr. Lim nodded. “We don't have much time, later we'll send you an email for the decisions we've made. ” Tumayo ako, bahagyang yumuko bilang pasasalamat. “Alright po, Thank you so much for this opportunity, it's truly an honor to meet all of you sir and ma’am..thank you po.”

Tuluyan na itong bumaba at dahan-dahang naglakad papunta sa akin. "Pam, ikaw ang babaeng nagturo sa akin kung paano magseryoso at magmahal. Ikaw ang babaeng gugustuhin kong paulit-ulit na mahalin at makasama habang-buhay. Ikaw ang tanging babaeng ginusto kong maging ina ng aking mga anak kaya sana ay pagbigyan mo ako, please marry me."

Bumuntong-hininga sya saka isa-isang mahinang pinagbabatukan ang mga estudyante, napahawak sila sa ulo at napakamot. "Ano naman ngayon, hindi ba lagi tinuturo sa inyo na mas mabuting mamulot ng b****a kaysa magnakaw, hindi ba iyan tumatatak sa isip niyo?" sermon niya sa mga ito. Napanguso sila at napayuko, "hindi nyo ba naisip na paano nalang kung mahiya na ang batang ito at hindi na siya mangalakal, sinong tutulong sa ama niya gayong matanda na iyon," dagdag pa niya.

Wala naman akong karapatan na magalit kaya iiwan ko na sana ito sa kusina nang maalala ko na nagdrive ito pauwi nang mag-is "Wait, are you out of your mind?! Bakit ka nagmaneho nang lasing? Baliw ka ba? Paano nalang kung naaksidente ka? Dapat ay natulog ka nalang kay Charity. Ayos lang naman na hindi ka muna umuwi at ako na ang magdadahilan sa parents natin kapag tumawag sila kung iyon ang inaalala mo!" Sermon ko sa kaniya habang nakatitig naman siya sa akin. Napailing na naman ako dahil halatang wala naman itong pinakinggan sa mga sinabi k