Tailoring Measurement Tape Novels & Stories

Ang iba naman ay abalang-abala sa pag-me measure ng tela. Sa malakas na palakpak ni Miss Toledo ay halos sabay-sabay silang napatingin sa amin.

Sumeryoso naman ang mukha nito at saka sinipat mula ulo hanggang paa. "Let's measure your front and back waist first," pagliwanag nito bago ako hinawakan sa balikat gamit ang tatlong daliri nito. May pagkamalumanay ang pagdampi nito sa balikat ko na tila parang may halong pag-iingat. Pinadaanan naman nito ang tape measure, galing sa balikat ko hanggang sa bewang ko.

Agad ko itong pinahid at bumalik na sa kanila. Nanginginig ako nang sinukat ko ang chest part niya, waist, arms, and hips. Lahat ng kailangan sa body measurement para sa tuxedo niya. Nakatitig lang siya sa akin at hindi ito inaalis. Nang matapos na ay nagbigay nang unang payment yung babae, I didn't expect that, dapat diba si Kael ang magbabayad? Hindi ko na pinansin at tinignan silang pasakay ng kotse ni Kael.

Noong nahanap niya sawakas ang kanyang tape measure, hindi na siya nag-aksaya ng oras para alamin ang haba. “Eight inches ang haba at 4.8 ang girth.” Naalala niya ang mga istorya na nababasa at nakikita niya online, napahinga ng malalim si Charlie, “Oh Diyos ko! Bihira lang siya—mula mismo sa romance novel!” Pero sa sumunod na araw, narinig ni Charlie ang maraming pagmamalabis sa laki ng kay Taylor na iba iba ang laki at hugis nito.

“Pero kailangan ko po siyang makita. Personal fitting. Hindi po puwedeng proxy dahil kailangan ko pong makuha ang eksaktong sukat niya.” “Don’t worry. It’s already arranged,” sambit ni Yael. “She insisted on meeting you.” “Mabuti naman po. Bali tomorrow ko na po kukunin ang sukat niya. Ngayon na po kasi ako mamimili ng telang gagamitin ko.” Tumango-tango si Yael. “May access ka naman na sa lahat ng suppliers ng Gray Apparel. Piliin mo kung ano ang sa tingin mong pinaka the best.”

May tatlong suits na pinili para kay Adrian—lahat custom. Habang sinusukat si Adrian, nanonood si Calestine. Tinitingnan niya kung paano sinusukatan ang balikat nito, ang bewang, ang haba ng pantalon. At syempre… hindi nakalusot sa kanya ang tirik-mata ng dalawang assistant habang nagbubulungan: “Ma’am… ang gwapo ng boyfriend nyo.” “Ma’am… pwede bang ako nalang yung tape measure?”

“Pasensya na po ulit, Tito Rajah.” “Don’t apologize for his behavior, Isabelle. Just focus on your work,” sabi ni Rajah. Kinuha niya ang isa sa mga tela na dala ni Claire—isang deep red silk. Tiningnan niya ako. “Friday morning, a tailor will come here to take your measurements. Be here early.” “Opo, Tito Rajah.”

Why do people have to be so nosy when they can just shut up and do their work? “Not interested po.” I answered honestly. “Okay. Sa waist naman tayo.” Tumango ito at muling niladlad ang tape measure. Tinignan ko itong sukatin ang beywang ko. “Waist is, 24.” Kunot-noo itong nag-angat ng tingin sa akin. Para bang hindi siya makapaniwala sa kinalabasan ng sukat niya sa akin. Nagkibit-balikat na lang ako.

“Pero kailangan ko po siyang makita. Personal fitting. Hindi po puwedeng proxy dahil kailangan ko pong makuha ang eksaktong sukat niya.” “Don’t worry. It’s already arranged,” sambit ni Yael. “She insisted on meeting you.” “Mabuti naman po. Bali tomorrow ko na po kukunin ang sukat niya. Ngayon na po kasi ako mamimili ng telang gagamitin ko.” Tumango-tango si Yael. “May access ka naman na sa lahat ng suppliers ng Gray Apparel. Piliin mo kung ano ang sa tingin mong pinaka the best.”

Hindi ko mapigilang balingan siya ng tingin minu-minuto. Akmang kukunin ng babae ang sukat ko sa dibdib na parte ng magsalita si Mr. Hale. "Paki-kuha nalang ng mga telang gagamitin sa pagtahi ng wedding gown ng asawa ko. Ako na ang bahalang tumapos rito." "Sige po," sabi ng babae saka nito ibinigay ang tape-measure kay Mr. Hale. Pagkatapos ay mabilis na itong umalis.