Novel & Cerita The First Nanny

Sarap maging nanny, pagkain niya ay pagkain ko rin. "Kasing-edad mo lang 'yung kapatid ko, si Nani." "Sounds like a Nanny. How about you invite her here sometimes?" "Baka hindi pumayag ang Daddy mo, tsaka walang kasama si Mama kapag pumunta siya rito," sagot ko. "You know, when you weren't here yet, my life was so boring," seryosong sabi ni Zachu. "I had nannies before, but I did so many crazy pranks for them to quit. Good thing you and Dad met. I found my perfect nanny."

Kinuha na lamang niya ang cellphone at inabala ang sarili sa soc-med. Ilang sandali pa ay may kumatok sa pinto. Mabilis niyang binuksan upang hindi magising ang anak. "Ano 'yun?" aniya sa katulong. "Ma'am, dumating na po ang bagong Nanny." "Ha? si Lolo ba ang nag-hired sa kanya?" Tumango naman ito. "Gusto niyo po bang kausapin?" "Mamaya na lang." Sumilip naman ang katulong at nakitang tulog pa ang bata. "Gusto niyo po bang dalhan ko kayo ng pagkain?"

sabi ni Nanay Puring sabay lakad niya paalisNgayon ko lang napagtanto na nasa loob pala ako ng banyo at nakatayo sa harap ng salamin. Si Nanay Puring ay ang tumayong magulang ko simula nang mamatay sina Mama at Papa dahil sa sunog. Nakatira kami sa squaters area noon at dahil sa ayaw naming umalis sa bahay namin ay napilitan ang may-ari na ipasunog iyon. Nakakalungkot dahil maraming tao ang namatay at kasama pa sina Mama at Papa. Walang pamilya si Nanay Puring kaya inampon niya ako at inalagaan. Iyon lang dahil sa kahirapan ay hindi ako nakapag-aral at maaga akong naglandi. Nang malaman ni Nanay Puring na hindi na ako virgin halos mabingi ako sa ingay nito. Alam ko naman na mali ang aking gi

pagbabasag nito sa katahimikan sa pagitan nilang dalawa. Kumunot ang noo ni Estelle. "Ano po yun?" Lumapit si Alaric sa desk, isinandal ang sarili habang nakatawid ang mga braso. Matamang tinitigan ng seryoso si Estelle. "Alam kong mahal mo ang anak ko..." Malalim na panimula nito. "Nakikita ko kung paano mo siya pahalagahan na hindi nagawa ng iba niyang yaya noon. Kaya naman minahal ka rin ng anak ko. Pero sa sitwasyon ngayon, Azrael needs more than a nanny, Estelle. He needs stability... a mother figure. And I believe... you're the best person to give him that."

Because something in that one-second stare — ‘yung awkward ngiti niya, ‘yung pag-iwas niya ng tingin — hit something I’ve buried for 1 and half Years No. She’s the nanny. She’s just the nanny. But my hands? They were clenched under the table. It shouldn’t have felt like anything. But it did. But… maybe she’s just pretending. Just like the others. That brief look — the way she glanced at me, then looked away — was it real shyness? Or part of the same pattern I’ve seen too many times? A soft smile. A bit of humility. Gentle with the kids, always nearby.

"Ngayong araw lang ako nagsimula ng buong araw na trabaho." Nilinok niya ang alak. "Mabilis naman." Tiningnan ko siya ng diretso. "Huling minuto na lang bago ako kumuha ng trabahong ito. Kailangan ni Sophie ng isang tao." "Banggit ni Enzo na marami na siyang napagdaanan na nanny." Tumingin siya kay Enzo, malamig at diretso. "Sa tingin ko ay nagiging bukas tayo sa mga pagbabago kapag tayo ay desperado."

Ani ng Yaya sabay turo sa'kin na nakikinig lang sa mga sinusumbong nito sa boss niyang alipungoy. “ a-ako” utal na Saad ko dahil Hindi ko ina-akalang maging instant mommy ako ng Anak ng lalaking stranger dito sa park. marahan namang tumango Ang Yaya nito sabay balik ng tingin sa boss nito na para ba'ng Ang laki ng problema nito dahil na tulala ito. "Mommy!!!!" I heard the child cry, calling me mommy. The nanny was carrying it now, struggling to calm it down as it refused to stop crying. Many people were staring at the child and at us, including the man.

Oh no! "Im In love With my Nanny?"

ISABELLA'S POV "Hi-hindi nagbibiro ka lang" Nanginginig ang boses na sabi ko. "Normal ang buhay namin. Ni isa sa sinabi mo. Walang katotoohan yan!" Dagdag pa ani ko. Maayos ang kumpanya dahil ako mismo namamahala nito. Simula ng mag retired ang daddy ako na ang sumalo ng lahat ng tungkulin niya. "Sorry Ms. Marquez, pero kahit anong gawin mo totoo ang mga sinasabi ko" Sagot nito at may kinuhang puting envelope at inihagis sa harapan ko.

tanong nito, halatang hindi sigurado kung dapat siyang tanggapin o hindi. Bahagyang yumuko si Ariana at mabilis na nagpakilala. “Opo, Ma’am! Ariana Natividad po. Ready na po akong maging nanny ng anak niyo!” Napansin niyang bahagyang kumibot ang labi ni Noime, para bang pinipigilan ang sarili na matawa. Napakunot ang noo ni Ariana. "I see..." Napatingin si Noime kay Beth, saka bumalik ang tingin kay Ariana. "Ikaw ang perpektong yaya na hinahanap ko."