Romans & histoires The First Nanny

Napako ang kanilang mga mata sa mukha ng babae na nakatayo sa tabi ng katulong. “Good morning, Ma’am. I’m Tara Miles Parker, the newly hired nanny of the children. It is an honor for me to be accepted for this job. Thank you.” Si Tara habang naka stand straight , taas ang noo, ang mga mata ay natatakpan ng malaki at makapal na salamin sa mata.

presinta pa ni Arriane at akmang lilipat ng pwesto ngunit pinigilan ito ni Theo. "We hired a Nanny to take care of Matthy. She should do her job. Ayoko ring maistorbo ang pagkain mo kung may Nanny naman na gagawa sa gawain," ipinagdiinan pa talaga nitong Nanny lang siya ni Matthy, aba!

“Koa, come here!” nauubusan ng pasensya na tawag ko rito dahil tumakbo na naman siya nang papalitan ko na siya ng damit. Gosh, this kid! Hindi naman ako nasabihan na ganito pala kahirap magbantay ng bata. Ang nanny kasi nila at si Mama ang madalas gumagawa nito. Napabuntong-hininga na lang ako.

Grade one si Alexander habang si Ma'am Alexandria ay grade eight. Nag-antay na ako sa waiting area ng mga maids dito sa school nila Alex at itinuon ang aking pansin sa mg estudyanteng naglalakad papasok sa kanilang paaralan. Ilang minuto ang tahimik at napalingon sa aking kaliwa nnag bigla akong kausapin ng isa sa mga nanny ng estudyante rito sa school. "Artistahin ang mukha mo. Sinong alaga mo?" Usyoso ng isa.

Tingin ko’y nasa early thirty’s na siya. "Snack time na ni Seven," nakangiting sabi niya bago niya ibinigay sa akin ang tray. “Ikaw ba ang bagong nanny niya?” Tumango ako at tipid na ngumiti. “Opo. Kakasimula ko lang.”

Na sesante ang limang nanny. At simula noon ay pakiramdam niya lahat na lamang na lalapit sa kanya ay hindi magiging maganda ang kapalaran. Mas lalong naging mailap sa kanya ang mga empleyado. Kaya naman ang ngiti sa kanyang mga labi ay naging mailap kung sumilay.

Agad na hinawakan ako ni Farrah sa aking balikat kaya wala na akong nagawa ng basta na lamang niya sinuot sa aking leeg ang necklace. “Para saan ba to?" napanguso na lamang ako. “Gift ko sayo." “Gift? Hindi ko naman birthday" “Basta. Anyways ipapaalaala ko lang sayo na magiging Nanny ka at hindi na kasambahay." “Anu?" pagtataka ko. “Kailangan daw ni Master ng bagong Nanny sa dalawang anak niya." “Bakit ka pumayag? Hindi naman ako marunong mag-alaga ng mga bata." nawindang kong salita dito.

Magdamag? “See...” napahinto ako, sabay buntong-hininga. “They don’t need a nanny. They need a father who truly loves them.” “I know. But still, I want you to take care of them,” sagot niya, halata ang desperation. “Why are you so stubborn?” tanong ko. Pagod na pagod na ‘ko. “Work for me. And trust me, you won’t regret it,” aniya, at sa tono niya, seryoso na siya this time.

Tumango na lang ako. "Manang Fe! Nandito na 'yong bagong nanny ni Young Master," pagtawag ni Ate Marie sa kakapasok lang na mayordoma ata ng mansion. Lumapit siya sa gawi namin ni Ate Marie. "V, siya pala si Manang Fe, ang mayordoma dito. At Manang Fe, siya po si Violet, ang bagong nanny ni Young Master," sabi ni Ate Marie.

Katulong din kaya siya? “Oo, bagong nanny galing sa probinsya. Ikaw?” “Dito na po ako simula baby kaya pwede mong sabihin na may trabaho agad ako since birth, eighteen years of experience.” Tumaas ang noo ng dalagita at proud na tinuro ang sarili. Natawa sila pareho. “Baka nakilala mo na si nanay, ang mayordoma rito.” Bahagyang nagulat si Astrid. “Talaga? Anak ka pala ni Manang Lourdes.”