The Lost Princess の小説・ストーリー

I asked. "Yeah, I guess? But I'm not sure kung 'yon ba talaga ang pakay niya. Maybe the necklace that she was looking for is the necklace that vanished many years ago along with her majesty's child," sambit niya. "You mean, the necklace that the princess is wearing when she disappeared?" tanong ko na tinanguan niya.

“Pero noong nakatayo na si Tita sa sarili niyang mga paa...” “At naitayo niya ang City Diamonds...” “Nagkaroon na sana sila ng pagkakataong magpakasal.” “Ready na sana silang bumuo ng masayang pamilya.” “But something tragic happened.” “At hindi na natuloy ang lahat.” Ramdam ko ang bigat ng bawat salitang lumalabas sa bibig niya. “Pagkatapos noon...” “She lost everything.” “Hindi lang ang lalaking mahal niya.”

Muling bumalik ang galit na matagal niyang pilit kinokontrol. Napansin iyon ng batang babae at unti-unti itong napaatras at natakot sa biglaang pagbabago ng mukha ni Georgina. Mabuti na lamang at agad ding natauhan ang dalaga. Mabilis niyang ibinalik ang mahinahong ekspresyon. "Sorry..." mahina niyang sabi bago muling ngumiti. "Sige na, bumalik ka na sa paglalaro."

Tapos na ang gawain namin at hindi pa kami inaantok kaya napagpasyahan naming dito muna tumambay sa hardin at pagmasdan ang magandang tanawin ng mga bulaklak. Hindi pa rin ako maka move-on sa sinabi ni princess Thyra kanina, hindi naman porket prinsesa siya ay pwede niya ng maliitin ang mga katulad kong katulong lang dito sa palasyo. Hindi ko alam sa bruhang iyon kung bakit ang laki ng galit nito sa akin eh wala naman akong ginagawa sa kaniyang masama at isa pa hindi ko naman siya ganun kakilala.

"Mamili ka na po ng susuotin mo ma'am. Pinapatawag ko ba po ang make up artist at mag-aayos po ng buhok niyo" Yumukod silang apat bago lumabas. Naiwan ako mag-isa sa closet at kaagad pumukaw ng tingin ko. Nasa pinakahuli iyon at ang tingkad at puti nito ang nagpukaw sa akin na hawakan iyon. Nang ilabas ko ito sa malaking cabinet, hindi ko maiwasang magulat. Ang aking wedding dress. It still here! It is a mermaid tail gown that covers with true gold and silver crystal. Heart shape ang neckline nito sa sa mismong gitna ay mayroong malaking diamond na nakalagay. It was mesmerizing.

Patuloy ang ingay na bumalot sa buong lugar dahil sa kakaibang sakit na nararamdaman niya sa likod at sa hita niya. Samantalang hindi makapaniwalang nakatitig si Vlad na nakalutang sa ere at tulalang nakatitig lang kay Zaynah na iniinda pa rin ang sakit. Tuluyan nang naparalisa sa pagkabigla si Vlad nang masaksihan niya ang markang akala niya ay hindi niya makikita. Ang markang patunay na siya ang nawawalang Prinsesa. The Legendary Princess that was said on the prophecy.

Kasabay no'n ay unti-unting napuno ng sigawan ang buong paligid. Abby remains lying on the ground and loses consciousness. Kaagad siyang inasikaso at sinubukang gisingin, hindi nagtagal ay nagkaroon din siya ng malay. She looks more upset because of her defeat. Matapos ang kaunting pahinga, bigla na lang tumayo si Abby sa kinauupuan niya at mabilis na pumunta sa gitna para maghamon. Sinenyasan na lang si Claire na harapin siya at umpisahan na ang huling round.

mahinang wika ni Frost at kinuha ang isang maliit na bag mula sa box na may lamang ginto. Hindi alam ni Frost kung magkano ang mga kakailanganin niya kaya naman medyo dinamihan niya na ang kinuhang gold coins. Wala rin siyang nahanap na impormasyon mula sa ibinahagi na memorya ng Prinsesa sa kaniya dahil hindi naman ito masyadong lumalabas. The Princess was isolated. She felt sad whenever someone called her a cursed so she rarely go out.

He huskily whispered and grabbed my waist before pushing me closer to him. “Kiss under the moon my princess.” He whispered again and brought the tip of his nose close to mine before he attacked my lips again to kiss me. —————————— ©laprincesadelaluna