The Stolen Life นิยาย & เรื่องราว

And most importantly, he wondered why she had chosen to live as a maid in Morissa's family's house instead of accepting their help. Balik sa bahay ni Lola Claudia ay si Thelma na naligaw sa kanyang sariling pag-iisip. Nakita niya paano ang mga tingin ni Marcellus sa kanya, ang curiosidad sa kanyang mga mata. Alam niya na may mga tanong pa ito sa kanya, mga tanong na hindi niya pa handang sagutin. Naramdaman niya ang takot na baka mas mahukay ang kanyang nakaraan, malaman nito ang mga sekreto na pinaghirapan niyang itago.

"I love you forever Babe... Forever means, for the rest of my life..." I stole everything about her, her heart, her soul, and she, herself. Her purity... And now, after stealing everything, I now turn her into Mrs. Montemayor. My Mrs. Ivory Belle Suarez Montemayor... _T H E E N D_

"She was exposed of her schemes. Dapat ipapakulong siya dahil ginawa niya pero pinakusapan ni Sheehan ang ina niya para iatras ang kaso at bayaran na lang ng doble sa ninakaw niya kaya...naubos tayo. Kinuha ang mga assets natin at tinira itong bahay. Tuluyan tayong nabankrupt." Umiling ako. He shouldn't.... "Pinatawad niya ang ina mo. Pinakikitunguhan pa rin niya kami ng maayos. Bumibisita siya sa amin. Nag-hire pa ng nurse para i-check ang kalusugan namin. He took care of us even we betrayed him. But don't worry, may work pa naman ako. I had some savings and small investments kaya nabubuhay pa rin kami. Ito na nga lang natira. 'Yong mansion natin na hindi na rin nama-maintain. Sheehan wante

Nasa gitna ng kila Heart at Patrica ang lapida ng lola nila. Sa ngayon ay hindi tuluyang nareresolba ang kaso ni Heart pero base sa mga reaksiyong nakikita ko ay masaya na sila kung nasaan sila. Masaya na silang magkakasama. Napakadaya lang na mas nauna pa silang matanggap pagkawala nila kaysa sa akin na mas matagal nang nawala. Seeing them will forever remind me that life is so unfair. They also made me keep in mind that we should be careful on who we trust for they can make us feel LIFELESS.

He smirked, “News flash, you’re not even a Reagan yourself. But, hey… if the old man wants you to act as his wife, who am I to stop him?” His mom narrowed her eyes, clearly disliking what he said. And it was the truth. “For a person who has amnesia, you sure still have that annoying personality,” she grumbled. He tsk, “I still though remember how a motherfucker you are.” “Antonios!” sigaw nito. “Come on, Felicia, you’re loathsome than this. Do you really think I won’t remember how you stole my Mama’s belongings!” Felicia gaped, then smiled. “So, that’s what you remembered? We were long past that, Antonios. You already have forgiven me for that. In fact, I paid what I owed.”

THE SCUMBAG'S REGRET:Stealing his Ex-Wife's Heart Book 2 SYNOPSIS: Wala nang ibang malalapitan si Zuri Lucas. Sa desperasyon at kawalan ng pag-asa, pumayag siyang pumasok sa isang kasunduan na kahit siya mismo ay hindi inakalang tatanggapin niya—ang maging asawa ni Keith Smith, isang lalaking bugnutin, sugatan hindi lamang sa katawan kundi pati na rin sa puso. Ang kasunduang ito ay hindi tungkol sa pagmamahal, kundi isang trade: kapalit ng seguridad at pangarap na makakamtan, ibibigay niya ang kanyang kabataan, oras, at sarili sa taong hindi naman niya lubusang kilala.

Isang aksidente ang nagdulot ng permanenteng pinsala sa kanyang mga binti at tuluyang naglagay sa kanya sa wheelchair. Akala ng marami, iyon na ang katapusan ng kanyang pagiging tagapagmana. Ngunit nanatiling tahimik ang matandang Villamin at hindi nito binawi ang posisyon ni Mikael. Dahil doon, mas lalong naging komplikado ang sitwasyon sa loob ng pamilya. Inakala ng marami , may payapang pamumuhay at may pagkakasundo ang bawat pamilya nila. Ngunit sa likod nito, patuloy ang tahimik na agawan ng kapangyarihan ng pamilya.

Tristan is mine now. -----

“Banjo, illegal ang ginagawa natin. Nagnanakaw tayo ng mga bagay na hindi biro ang halaga sa ibang tao para pagkakitaan at may mga cliente pa tayong nag-uutos sa atin na magnakaw. Sa tingin mo ba walang kapalit ang lahat ng yun?” “Alam ko, pero hindi naman tayo nagnanakaw ng mga bagay mula sa mga mabubuting tao diba? Karamihan pa nga sa mga ninanakawan natin gumagawa din ng masama. Kaya hindi ako natatakot na makarma. Mas takot akong magutom ang pamilya ko.” Ani ni Banjo. Naintindihan naman niya ito dahil pareho silang lumaki sa hirap at nagbago lang ang buhay nang mapasama sa organization. Pero buo na ang kanyang pasya na talikuran ang Shadow Thieves Organization para mabuhay ng normal.