Time In Tagalog Novels & Stories

Makailang beses n'ya itong inayos para masigurong kompleto at malinis tingnan. "Thanks." matipid na namang sagot nito habang tiningnan ang oras sa relo. Nasa bandang 2:00 pm pa kaya maaga s'ya ng dalawang oras sa itinakda nito. Thanks lang? Wala man lang pakunswelo d'yan sir? Naghuhurimentadong isipan ng dalaga. Hindi naman madali ang pinagawa nito kong hindi bihasa nito ang napag-utosan.

"Oy bro, mamaya ka na umuwi, pag dating mo don eh, mag lalaro ka lang naman eh!" "May titignan lang ako, Importante talaga promise." Tumayo na ako at tuluyang umalis. _ "Terrence bakit ngayon ka lang?! Anong oras na oh!" Giit ni Mommy ng magkasalubong kami sa pintuan. Kinuha ko 'yong phone ko at tinignan kong anong oras na at nanlaki ang mata ko kase 2:05 am na pala? Woah, akala ko gabi pa.

Umayos ng upo saka tumingin sa akin. “Are we here?” tanong niya. “No. We still have to wait fifteen hours to land. I just woke you up to eat.” “Anong oras na?” “Mag aalas nueve na ng gabi.” “Okay,” Bingiyan ko siya ng tubig. Nagmumog. Pinagsaluhan ang pagkaing binigay nila sa amin. ….. Mabilis na lang lumipas ang labing limang oras at tuluyan ng lumapag ang sinasakyan namin.

Napatango na lamang ako. Kaya pala si Dad ang naghahanda ng agahan ngayon, pero nagtataka parin ako bakit parang ang aga ng kain namin ngayon. Napatingin ako sa orasan, nasa 6:04am na pala. Hindi ko namalayan ang oras parang ambilis.

“Bakit hindi ko pa narinig iyan?” Umupo si Dorothy at sinabing, “Ang Hourglass of Time ay isang time-attribute formation. Maaari nitong baguhin ang bilis ng oras at maaaring pabagalin ang oras sa loob ng formation. Maaari mong ilagay ang iyong master sa formation, at ito ay lubos na makakabawas sa pagkonsumo ng kanyang life force.

"Pauwi na raw rito si Lewis sa Pilipinas! Darating daw siya mamayang 11 AM!" "H-Huh?" Nanlaki ang aking mga mata at inagaw ang phone sa kan'ya. Binasa ko ang message at totoo nga ang sinabi ni France. I checked the time at kung may iniinom ako ay paniguradong nabuga ko na 'to. For Pete's sake, 10:40 na!

Pwes, Oo! "Paano kung makatingin ka doon ay parang ang pogi-pogi. Di hamak naman na mas pogi ako doon." nakapout na sabi ko pero mas lalo lang niya akong tinawanan. "Matulog na lang tayo, anong oras na oh!" sabay turo niya sa orasan. Pasado alas nuebe na pala ng gabi, akala ko ay alas singko palang.

Hindi mapigilang magtanong ni Charlie, “Gagawa kayo ng isang engrandeng seremonya sa tanghaling tapat?” Agad na tumugon si Helena, “Hindi. Gaganapin ito ng 10:00 A.M.” “Oh…” Saka lamang naalala ni Charlie na magkaiba ang time zones nila. Tumawa siya saka siya nagsalita, “Pasensya na talaga. Nakalimutan kong magkaiba ang oras natin. Ibig sabihin, alas sais pa lang ng umaga sa inyo ngayon, tama ba?”

Sa sobrang pagod sa shoot ay nakaramdam ako nang parang may tumutusok sa likod ko. Bumibigat na rin ang talukap ng mata kaya tumagilid ako sa kama at naramdaman ang matigas na bagay sa bulsa. Kinuha ko ang cellphone at napansing may message sa akin si Thalia. Thalia: Good night. Two hours ago na ang message. So, kung pagbabasihan ko ang time differences namin… ibig sabihin ay 11 PM sa oras niya.

Napaisip na lang ako na siguro ay tulog na sila sa mga oras na 'to. "Love, anong oras na pala?" pagtatakanh tanong ko. "It's already, 10:43 pm. Why?" "Huh? 10:43 pm na agad? Bakit ang dali naman, love?" "Baby, ang lalim ng tulog mo kanina. That's why, hindi mo napansin."