Too Stunned To Speak Novels & Stories

Napaungol ako ng kaunti at naramdaman ko ang pagkapit saakin ni Hoven ngunit hindi ako makapagsalita at makakilos. “A-anong nangyayari bakit siya umiiyak?! Ang baby niya!” “Wag kang mag-alala normal iyan. Malamang ay narinig niya ang pinag-uusapan natin. Hindi talaga siya makakakilos at makakapagsalita dahil sa epekto ng gamut na kinukuhaan niya ng lakas. Kailangan mo pa ng pahinga hija,”

Tryna show off? "She's finally here." Napalingon ako kay Louren. I don't know why, but my heart suddenly stopped when I heard what he said. 'what the hell is wrong with this organ?' Nanatiling natingin pa din ako sa oto ng may babaeng bumaba mula rito. *Bathump* Agad akong napabawi ng tingin. 'Fvck. Is there's something wrong with the energy drink I drunk earlier?' "Woah, what was that?" Tennessee's mouth forms an O.

Isang mahinang yabag ang narinig ko at maya-maya lang, may tumabi sa akin. "You okay?" si Trevor. May hawak siyang bottled water at inabot niya ‘yon sa akin. Hindi agad ako sumagot. Gusto kong magtanong, gusto kong humingi ng paliwanag, pero sa totoo lang… kaya ba? Pinilit kong ngumiti kahit parang may tinik sa lalamunan ko. "Just… overwhelmed." "You found out," mahina niyang sabi.

Wala na isa mang bumasag ng katahimikan at tila pinapakiramdaman ang isat isa. Ramdam ko parin ang titig niya saakin so I took a deep breath bago magsalita "actually I don't know what to say sir Zaden. This is new for me and it's too sudden. Pasensya na po kong wala akong maibigay na sagot sainyo. This is too much for me. Excuse me po I need to go to the bathroom first" hindi ko na sya inantay pang makasagot.

Nakatingala ako sa kanya nang awang ang bibig ko. "Huli na ba ako Lee? Pwede ba akong manligaw?" napakurap kurap ako. I can't find the right words. I seemed dumbfounded and unable to speak. I was stunned and did not immediately react to her words. Hindi pa man ako nakakabawi sa pagkagulat ay may sumagot na para sa akin.

"I have a place in mind where we can talk privately." "Hey, what's the rush. Ano ba?" At ang pagpupumiglas niya hindi nakaabot dito. They let the diner stunned with the sudden commotion. Even Stacey was in awe, at nagawa pa ng kaibigang i-video ang buong pangyayari. ~•~

Mas lalo pa akong naiyak hindi dahil sa sakit kundi dahil kahit paano ay iniisip din pala ako ng kapatid ko. ""I-I’m sorry... I didn’t mean to. I just lost my temper," Jeorge stammered.Hayop siya! Mas hayop pa siya sa hayop. Nakahiga pa rin ako, dinadama ang pag-agos ng dugo mula sa ulo ko at pamamanhid ng katawan ko. "Are you out of your mind?! Do something! We have to get her to the hospital!" Zebyana shouted. I tried to keep my eyes open, but a heavy darkness was pulling me under. Until finally, everything went black.

I froze like an ice when I heard those words from him. Sigurado akong sa bibig nya mismo galing 'yon. Parang tumigil ang oras ko at hindi ako nakapag-isip ng tama. My heart became emotionally and I was too shocked to speak. "S-Storm..." My voice was quivering when I mumbled his name.

"I swear, I won't let you down this time." I opened my mouth to speak, but I couldn't find the right words to say. Sa huli ay bahagya akong dumistansya sa kaniya. Agad ko naman iyong pinagsisihan dahil halatang nasaktan siya sa ginawa kong paglayo. "Wait. Let me process everything," pigil ko sa kung anumang iisipin niya. "I-I'm still shock," I explained.

a low voice spoke Napaigtad ako ng marinig iyon,I tried to search for that voice pero wala akong makitang tao hanggang sa nakita ko ang lalaking nasa couch at nakahiga,mayroong nakalagay na unan sa mukha niya at mukhang natutulog siya Saka ko lang nalaman na office pala ito ng teacher ng Makita ang maliit na pangalan sa lamesa It says Prof. Aiden Solarez Embarrassment filled my body,I bowed down even though he cannot see me"i-i apologize s-sir, a-akala ko ito ang number ng l-lecture hall namin"I can't stop stuttering Narinig ko ang pagtayo niya pero hindi padin ako nag-aangat ng tingin,I'm really embarrassed at what I did I remained standing while looking at the floor Ang sabi ko ay gusto ko