Trauma In Tagalog Novels & Stories

paliwanag niya naman. Napatango naman ako. "Ahhh, baka noong..." Napatingin ako kay Uncle Troy bago dugtungan ang sasabihin. "The breakup that happened. Limang buwan din akong umiiyak—" "When I say trauma, it's something deeper, tragic, and scary." Napatulala naman ako sa doktor. "W-Wala naman po akong natatandaang may nangyaring sobrang lala sa akin, dok."

A lady I tried so hard to remember but I can’t. I was a kid noong una kong mapanaginipan ang babaeng ito. I tried to ask my mother about this pero she said that I have a certain trauma sa isang palabas noong bata pa ako. That’s what she said and I believed her. But as I grew older, I started to have a feeling that the lady in my dreams is not just a part of a childhood phobia. There's something more. Kung trauma lang 'to sa palabas bakit nahihirapan ako huminga kapag napapaginipan ko siya? Bakit parang totoo siya? There must be something at 'yon ang kailangan kong malaman.

Nang makalapit sa ina ay mahigpit niya itong niyakap habang umiiyak. "I'm sorry, Mommy. I'm sorry. It was all my fault. Kung hindi sana ako naglayas, hindi niyo na sana ako hahanapin. Hindi sana kayo maaksidente. It was all my fault. I'm sorry, mommy. I'm really sorry." She said while crying, ang kanyang mukha ay nakasubsob sa leeg ng kanyang ina.

Trauma na hindi ko alam paano ko ba aalisin sa buong pagkatao ko! Paulit-ulit mo na nga akong sinaktan pero wala eh nabulag ako sa mga matatamis mong pangako. You're a walking red flag to me! My biggest mistake is to let you ruin me again. You're my biggest trauma, Levi! You gave me again the trauma that I don't want to experience. Yung trauma na ilang beses kong iniiwasan, yung trauma na akala ko hindi na mangyayari pa pero bakit sila mismo ang lumalapit sa akin, ikaw na naman ang nagbigay sa akin ng trauma. I'm not completely healed pero bakit may sugat na naman ako, malaking sugat na hindi ko alam kung paano gagamutin.

ulit niya na siyang nagpahugot na lamang sa akin nang malalim na hininga. “Yes,” pahayag ko naman, at kinagat na lamang ang aking ibabang labi. Dahan-dahan akong tumalikod sa bintana, at nagpunta na lamang sa sofa para makakain na ako. Pero kung tutuusin ay wala talaga akong gana. “Hindi ko kasi talaga alam kung paano iko-comfort ang isang tao na may trauma. Ayaw ko rin na ma-trigger ‘yon,” problemado kong wika.

sabi ko sa kaniya. "Sasama ako," sabi niya "What?" Napatayo ako sa sinabi niya. Maya-maya mabilis na tumayo siya. "sasamahan kita," sabi niya pa. Mabilis kaming nag-ayos bago pumunta sa pingangyarihan ng aksidente. **** "I really disappointed, Lauren! How did come that one of plane of Carniva is crashed?" galit na sambit ni Dad habang masamang nakatingin sa sakin.

Ang pagmukhain akong malandi sa isip ng lahat ng tao sa buong Pilipinas? Dahil sa nalaman ko ay nawala lahat ng guiltiness na nararamdaman ko at napalitan ito ng inis at galit. Hindi pa din pala talaga siya nagbabago, sarili lang niya ang iniisip niya. Nabasa ko din ang mga kumento ng mga taga hanga niya, gold digger daw ako, maharot, makati, manggagamit, mukhang pera, at marami pang ibang masasakit na salita. Hindi man nila iyon sinabi ng harap-harapan ay masakit pa din sa dibdib makabasa ng mga gano'ng salita mula sa ibang tao lalo na kung hindi naman nila alam ang totoong nangyari.

Hindi madali sa totoo lang… dahil nandoon na naman yung trauma na akala ko tapos ko ng maranasan pero hindi pa pala. Babalik at babalik ito pero kung hindi mo kayang labanan, talo ka..laging talo. "Kumain muna tayo love bago tayo umalis!" Paalala ni Carlos sa akin. Ngayon kasi lalabas si mama sa kulungan. Nakulong kasi siya ng ilang araw at hindi ko naman maasikaso dahil nasa state pa ako ng trauma. Halos ayokong kusapin ang lahat na nakapaligid sa akin. Kahit makita ang mukha ni mama ay hindi ko kaya, dahil naaalala ko pa rin.

mataray kong sabi. "Importante, naka-move on ka na sa lalakeng 'yon. Saka wala na 'yon dito sa school. Isa pa, you're too young that time na hindi mo alam yung martir sa hindi," ani Catalina. "I still hate him, actually. Siya ang nagbigay sa akin ng trauma kaya ayoko na makipag-relasyon noon. Tamang landi na lang ako for how many years, waiting for my first crush to come again. I want to meet him, tapos papakasalan ko siya," ani ko.

"Face your fears. Alam ko na natatakot ka, pero nandyan si Rey Mart. Alam ko na handa ka niyang protektahan." Yumuko ito. "Hindi ganun kadali ang lahat, Sheena. Sobrang trauma ang ibinigay ng Pilipinas sa akin. Kaya nahihirapan akong bumalik sa kung saan ako nagmula." "I know. Alam ko ang pinagdaanan mo. "Alam ko ang lahat ng Pinagdaanan nito sa Pilipinas noon. Sobrang traumalize naman talaga. Nagkwento kasi ito sa akin, at sa bawat bigkas ng salita nito ay may kaakibat na sakit."