Trauma In Tagalog Novels & Stories

Mayamaya ay biglang niyakap ako nito ng buong-higpit. "Sssh... I'm here, baby girl." "Daddy..." Lumuluhang sambit nito sa pangalan ng ama. Dàmn it! I knew it! May trauma nga itong dinaramdam. I'm wondering about kung ano'ng trauma? Iyong muntik na itong malunod pero nakaligtas dahil kay Dad, o sa nangyaring pagkamatay ng mga magulang nito? Thanks God at nagsalita na rin ito. Ibig sabihin lang ay okay na ito at bumalik na ito sa reyalidad.

“Trauma? Saan?” “Those scary thoughts that you have in mind, that’s trauma, mahal. Dahil kapag nagkakaroon tayo ng emergency, palagi kang nag-fr-freeze. Remember noong kay Alejandro? Hindi ba kung hindi pa kita sinigawan noon hindi ka kikilos?” “And when Mommy fainted.” Napatingin si Leandro kay Alejandro. “Kung hindi pa kayo sinigawan ni Mommy Stephanie, hindi rin kayo gagalaw.”

At hindi siya maaaring magkamali ng naalala. Ang pula . . . iyon ang naging trauma ni Selene. Ang taong kaharap niya—nasisiguro niyang hindi ang dalagang minsan na niyang nakilala’t nakausap.

nabuhay ang excitement sa katawan ko habang kinukuwento kung gaano kamangha-mangha para sa akin yung aso. "Normal yun, lalo na kung may lahi yung aso. Baka yung lahi nung aso ay talagang malaki. Hindi mo ba naaalala nung bata ka pa, pumunta tayo sa Baguio kasama ang mama at papa mo, nagpa-picture tayo sa asong malaki. Mas malaki pa nga yata sayo yung aso" naaalala ko nga. Nakita ko iyon sa album namin nang minsan ko itong tignan.

Naaawa s'ya sa mga ito, napakabata pa para makaranas ng pang-aambush. Nahabag s'ya at nakaramdam na naman ng pang-uusig ng konsensya. Napakabata pa ng dalawa para makaranas ng ganitong uri ng trauma sa buhay. Iniwan na nga ang mga ito ng ama tapos ay ganito pa ang naranasan ng magbakasyon sa kan'ya sa Pilipinas. "Please forgive papa ninong kiddos! I'm sorry for what happened," paghingi n'ya ng paumanhin sa dalawa habang karga-karga ang mga ito papasok sa bahay.

Pilit na nagpupumiglas si Kuya at pilit ko rin s'yang niyayapos para hindi s'ya makuha nung mga lalaki. "ARHG!" isang malakas na sigaw ang pinakawalan nu’ng lalaki at sa isang iglap lang ay nawala na silang lahat kasama ang katawan ni Kuya Devrash. Namalayan ko na lang na nag-iisa na lang ako sa loob ng kotse. Napalingon ako sa paligid, sobrang dilim at nakakatakot. Mas lalo akong napaiyak at napahawak sa kamay kong ngayon ay may tumutulo ng dugo. "Mommy! Daddy! Kuya!"

Hindi maiwasang mapapikit ng isang mat ani Danica ng kumislap ang relong suot-suot nito dahil sa pagtama ng ilaw. “Where do you think you are going? After wasting my time to wait for you, aalis ka without a word? Isn’t that the thing you also did eight years ago?” May pangungutya nitong saad sa dalaga, “come inside, unless may iba ka pang paraan para iligtas ang isang bagay na gustong-gusto mon a makuha.”

Hindi siya normal na inaakala ng iba. Kaya pala napakatahimik nitong tao. Kaya pala ang daling nawala ng nararamdaman niya kay Mia. May tinatagong rason pala lahat ng ito. -FLASHBACK- "Hindi normal si Brendon hija. Tulungan mo kami nagmamakaawa ako bilang ina niya." Nagulat ako sa sinabi nito. Hindi siya normal? Pero? Paano? "A-ano p-po ang ibig niyong s-sabihing hindi siya normal?" Nauutal kong tanong sa kanya. Litong-lito ang sa mga nalalaman ko. Nakaka-stress.

“Mayroong dumating na isang tao kanina, ang alam ko pinsan niya iyon. Simula nu’n tumakbo na siya palabas at ganiyan ang nangyari,” Napatango ang doctor sa sinabi ni Roger at isinulat iyon sa clip board na dala niya. “It’s a big help. I’m still not sure but maybe she experiences abuses or violence to her cousin. Or something na pangyayaring tumatak sa isip niya. Kung hindi naman siya ganito noon pa at ngayon lang it can be called Acute Trauma. Acute Trauma is a trauma that has occurred due to a single, overwhelming event that triggers a threat response in the nervous system. Kaya naging ganiyan ang reaction ng katawan niya at hindi siya nahihirapan siyang huminga.”

Biglang sumikdo ang aking puso. "Ganoon ka na ba ka-trauma na pati ama ng iba kinakatakutan mo?" Tanong niya. Napapikit ako dahil wala siyang kaalam-alam na ang babaeng tinulungan niya. Ang babaeng pinakasalan at asawa niya ay ang naging babae ng kanyang ama, isang kabit. Kung alam ko lang sana ay hindi ko muling papasukin ang mundo ni Lauro.