Romans & histoires Trauma In Tagalog

Mabagal ngunit mariin itong nagsasalita. Agad na sumikip ang aking dibdib nang makita si Gale na nakatayo sa harap nito. Blangko at walang emosyon ang kaniyang mukha—ngunit totoo nga ang sinasabi nila, kaya mong pekehin ang reaksyon ng iyong mukha, pero kailanman ay hindi mo maitatago ang katotohanan sa iyong mga mata. Sa sandaling iyon, nakita ko ang gumuhit na takot at lungkot sa kaniyang paningin habang taimtim na nakikinig sa doktor. "Nakaranas ng matinding stress at trauma ang pasyente—ito ang muntik nang pumatay sa dinadala niyang sanggol."

Baka mamaya sa galit niya ay mapatay na naman ako. Nagkaroon na ata ako ng trauma. "O-okay" nauutal kong ani at patuloy na umatras papaloob at sinarado ang pinto. Bakit niya ba kasi ako pinaliligo at pinagbibihis? May pupuntahan ba kami?

singhal nito at lalo akong napa tulala. " You were raped... We examined you that night.. You were traumaztized sa ginawa ng hayop na yun that was you're coping mechanism to forgot those horrible memories that you had that night. kaya hindi mo maalala yung nangyare noong gabing yun. "singhal ni Kael sakin at tumingin.

“Patient shows signs of acute stress reaction.” Unti-unti kong binasa ang mga detalyeng nakasulat. Tumibok ng mas mabilis ang puso ko habang nilalampasan ko ang mga medical terms. Ang iba, hindi ko maintindihan, pero paulit-ulit kong nababasa ang mga salitang stress, trauma, exhaustion. Para bang bawat letra’y sampal sa mukha ko. Totoo nga. Hindi ako nag-iisip lang. May epekto sa katawan ko ang lahat ng ginawa ni Sebastian.

Mahinahon niyang tinapik at hinaplos ang likod ko. "I can't help it," hikbi ko. "Everytime I close my eyes, nakikita ko si Gerald na tinututukan ng baril ang Mommy mo. Nakikita ko ang Daddy mo na sumasalo ng bala para sa kaniya. Nakikita ko si Kimberly na bumabagsak sa sahig. Nakikita ko lahat. Paulit-ulit." "That's trauma. That's not the truth. Ang totoo, buhay tayo. Buhay tayong lahat. Dad is fighting. Kim is healing. Mom is strong. Malalampasan natin ito."

saka kami sabay na umakyat papunta sa kwarto niya. "Mangako ka sakin na hindi mo ako iiwan. Dito ka lang sa tabi ko lagi" nakapikit niyang sabi habang nakayakap sa akin. Nakahiga na kami sa kama at hindi ko talaga akalain na sa laki niyang ito at sa sama ng ugali niya ay may ganito pala siyang side ng pagkatao. Cute pero nakakaawa, feeling ko natrauma siya noong bata siya. "Pangako" saka niya ako mabilis na hinalkan at agad na sumiksik sa bandang leeg ko.

NAGPAPASALAMAT AKO SA SUPORTA NG PINSAN KO, HAHA, SHOUT SA'YO AT SA MGA KAIBIGAN KO NA ANDIYAN SA TABI KO KAPAG NAHIHIRAPAN AKO KASI WALANG IDEA MINSAN. NGAYONG NATAPOS KO NA ITO, SANA AY MATUWA KAYO KASABAY NG PAGIGING MASAYA KO DAHIL SA WAKAS, MAY NAIBAHAGI NA NAMAN AKONG PANIBAGONG ISTORYA. MARAMING SALAMAT SA INYO, MAHAL KO KAYO!!💜 -Iamawriter Epilogue Catherine's POV When they say ‘Love’, ang unang pumapasok sa isip ko ay ang salitang ‘Sweetness’ at ‘Pain’.

“Anong klaseng bagay?” Napayuko ako nang bahagya. “Baril.” “Pakikipaglaban.” “Parang… trained ako.” Hindi agad siya nagsalita. At doon ako lalo kinabahan. “Daddy?” Huminga siya nang malalim bago nagsalita. “May mga trauma na hindi agad nawawala, hija.” Napatingin ako sa kanya. “Kapag may matinding nangyari sa isang tao… minsan hindi alaala ang unang bumabalik.”

Karapat-dapat pa nga bang gamitin iyon para sa amin ni Damien gayong ganito na kalaki ang gusot sa pagitan namin? Nagpakawala ako ng malalim na hininga. "Being abducted by the person you started to trust again isn't really easy. It can traumatize a person as hell. Pero sa nakikita ko ngayon, masasabi kong hindi trauma ang rason kung bakit ka ganiyan ngayon, hija. It seems like... you're hurting a lot. Hurt that is caused by... too much longing."

Elara Masakit mang tanggapin ang nangyari sa mga magulang ko ay pilit ko iyong tinanggap. Hindi ako gagaling at babalik sa normal kung hindi ko ma-overcome ang trauma ko sa pagkamatay ng mga taong pinakaimportanteng tao sa sa akin. Ito na ang pangalawang beses na nagkaroon ako ng trauma. At parehong connected kay Alexander ang aking mga nagiging trauma. Hindi na dapat nagtagpo ang mga landas naming dalawa. Baka hanggang ngayon ay buhay pa rin ang mga magulang ko.