Trauma In Tagalog Mga Nobela at Kwento

Nakaka-trauma. “Please lang Bryson, mag-ingat ka na. Dapat ay wala ng ganitong aksidente sa future. Paano kung hindi ko kinaya kanina at nahimatay ako? Paano kung naapektuhan ang baby natin? Hindi pa siya sinisilang, may trauma na agad.”

sabi niya dito pero inirapan lang siya 'Arte ng letse na toh!' "Tara na uwi na tayo" pag kuwan ay sabi ni Gabin saka hinawakan ang kamay niya at hinila siyang patayo "T-teka lang" angal niya, nanlalambot pa kasi ang mga tuhod niya dahil sa ginawang pag takbo. Pero di siya pinansin nito. Patuloy lang ito sa pag hila sa kanya patungo sa paradahan ng tricycle at pinasakay agad siya doon. Inalalayan pa nito ang ulo niya para hindi siya mauntog sa bubong ng tricycle, kikiligin na sana siya kaya lang nakasimangot parin ito. Wala na siyang nagawa kaya kumaway nalang siya kina Manolo na nag tatakang nakatingin sa kanila

Parang huminto ang oras nang nasa ere na siya at tumilapon hanggang bumagsak sa damuhan. "Aw!" daing niya sa sakit. "Gracie!" rinig niyang sigaw ni Maya. "Akala ko ba safe dito, Bruce? Hindi pa nga tayo nakakarating sa bahay, may masama nang nangyari kay Gracie!"

Sabi ko " Okay, so ipapaliwanag ko muna kung ano ang trauma at kung paano ito nakakaapekto sa pangkaisipan, kabilang ang kung paano mo matutulungan. Maaaring maging mahirap kung ang isang taong pinapahalagahan mo ay nahihirapan sa mga epekto ng trauma, pero maraming mga bagay na maaari mong gawin na maaaring makatulong sakanya."

“Lahat ng sugat—pisikal man o emosyonal—nandito ako para sa’yo.” Si Elena ay tumigil sa paghinga nang sandali, ramdam ang bigat ng bawat salita. Ang nakaraang takot ay nag-iwan ng marka: ang adrenaline ay unti-unting naglaho, ngunit ang trauma ay nananatili, isang paalala kung gaano kabilis nagbabago ang buhay nila. Ang mga alaala ng panganib

Hindi ko maiwasan ang pag igtingin ang panga ko dahil sa sobrang inis. " Alam mo ba 'yung pakiramdam na mag mukhang tanga?... Isa yun sa pinaka ayaw ko Ilyza " pilit kong ikinakalma ang sarili ko upang hindi ako tuluyang lamunin ng inis at galit. " Alam mo ba 'yung pakiramdam na mag tago sa personalidad na nilikha ng trauma mo para lang isipin ng ibang na normal ka? " umiiyak na sambit nito.

Halos baliin niya ang braso ko kaya isa siyang p*****a! "Espèce de bête idiote! (You Idiotic beast) Suffer your face!" Ako na ang unang tumalikod at tumakbo. Mabuti nalang at hindi siya sumunod. Hawak ko parin ang braso habang bumabalik sa building. Malakas ang kabog ng puso ko, natatakot ako. Ang akala ko katapusan ko na kanina kaya mas pinili kong tumakbo paalis. Hindi pa ako nakararating sa building ay nawalan na ako ng lakas ay napasalampak sa gilid. Pinahid ko ang luha na tumulo sa mga mata ko.

Halos pumutok ang ugat sa braso niya sa gigil. "Kung alam mo lang kung gaano ako natakot. Hindi ako makagalaw nung nakita kitang nawalan ng malay. Parang tumigil ‘yung mundo. Mas malala pa sa kiss natin. Mas masakit." Natawa ako kahit nanghihina pa. "Mas malala pa sa kiss natin?" "Oo. Kasi ‘yon, kilig. Ito, trauma." “Sorry,” ulit ko, mas mahina na.

Mahinahon niyang tinapik at hinaplos ang likod ko. "I can't help it," hikbi ko. "Everytime I close my eyes, nakikita ko si Gerald na tinututukan ng baril ang Mommy mo. Nakikita ko ang Daddy mo na sumasalo ng bala para sa kaniya. Nakikita ko si Kimberly na bumabagsak sa sahig. Nakikita ko lahat. Paulit-ulit." "That's trauma. That's not the truth. Ang totoo, buhay tayo. Buhay tayong lahat. Dad is fighting. Kim is healing. Mom is strong. Malalampasan natin ito."

"Psychological shock in other words trauma." Umirap si Neca kay Carl dahil sa pagiging sarkastiko nito. "Alam kong trauma 'yon, okay? Ang hindi ko maintindihan ay kung bakit naman siya mato-trauma?" "Her husband was there remember?" Anang Jerald naman. Napaawang ang labi ni Neca. "Nando'n ba 'yong asawa ni Leylah? Alin do'n?" Tanong naman ni Carl.