Tula Sa Sarili Novels & Stories

SOMEONE says you will not know pain until you are staring at yourself in the mirror with tears streaming down your face while you're begging yourself to just hold on and be strong. Pero si Ara, ayaw na ayaw niyang makita ang repleksyon niyang mapanlinlang sa tuwing pinagmamasdan niya ang kanyang mukha sa salamin. Nakikita niya kung gaano siya kagaling magpanggap... na animo'y wala siyang dinaramdam na kahit na anong sakit.

“Pangalawa, love and value yourself first. May mga taong ang pagpapahalaga sa sarili ay sa panlabas lang pero walang totoong dangal sa kalooban. You are God’s greatest creation so act like a royalty because your dad in heaven is the real King. Hindi ibig sabihin nito na magiging mayabang ka, pero hindi ka rin papayag na tratuhing mababa o mumurahin ng iba.” May struggles si Tala sa sinabing ito ng ina, madalas kasi ay marami siyang insecurities lalo na sa kulay niya. Mapuputi ang mga katutubong Mezati pero kulay tribo Eskaya ang balat niya. Ngayon naiintindihan niya na ang tunay na ganda niya ay manggagaling sa kanyang kalooban at hindi panlabas lang.

I couldn’t even find the words to say. Libulan wiped off his tears before speaking, “I’m sorry, Sidapa. It was selfish of me to confuse you like that. But you were the one who taught me to hold on to my beliefs. And that’s what I wanted to believe—that you’re someone special regardless of who you are or what you look like,” he said. “Why did you have to say that now?” I almost said it in a whisper. “What?” Libulan said in confusion.

I feel like I could breathe freely and wishing to move on from him. “Stop torturing yourself, Yso!” inis na bulong ko sa sarili ng maalala ko na naman siya. Yung lalaking pilit kong kinakalimutan ngunit sadyang napakahirap gawin ng bagay na iyon.

"Really? Do I resemble Mom more than Dad?" "Of course, I represent Dad, and your older sibling represents Mom," Tora chimed in from the adjacent room. Tora was wearing thick glasses with a messy shirt. Nowadays, Tora worked mostly from home, managing the online business they were building. "That means you're a beautiful woman, so please stop feeling inferior. Believe in yourself..." "Okay, my handsome little brother, thank you for today's self-love reminder. Now, I'm off to the party. Bye!"

Masakit sa pandinig at sa dibdib ang mga salitang binitawan ng kaibigan ko pero aminin ko man o hindi, tama siya. I’m no hoe or Prince Liam’s gril Friday. Accepting all his advances will only make me cheap, hindi lang sa paningin niya kung hindi sa mga mata ko mismo. I can have that. Self preservation is the ultimate armor a woman must possess in this world. How can everybody love and respect me kung ako mismo sa sarili ko pinagkakait ko ‘yon, ‘di ba?

"Ikaw lang ulit? Bakit hindi ka pa umuwi, sinabi na sa iyong wala siya rito. Hindi ba? Bakit hindi ka na lang mapagod?" Mapagod? Nagulat ako sa tanong na iyon, ngunit hindi ko mahanap ang sagot ang tanong ni Mrs. Buenavista. "Kaya ko pong makita na mapagod ang sarili ko sa ibang bagay, pero ang mapagod maghintay kay Kali," Umiling ako. "I never see myself giving her up. Siguro nga po, mas mauuna ko pang sukuan ang sarili ko, bago ko makita ang sarili kong sukuan ang anak ninyo."

No. “I... am a single mother...you...you can’t ....I am damaged goods....I can’t Levi....” I stammered as my heart begged for me to stop. But no. I just can’t do this. I turned around and ran away wishing that I never met Levi. little droplets of salty tears flew from my eyes as I ran towards my room. I am sorry Levi. Forgive me *End of flashback*

Siya ulit. "Iihh! Ako nakakuha nito, eh! Tsaka favorite ko si Rilakkuma noh! Ayoko, pororo!" Parang bata kong saad. Ganito naman talaga ako pagKAIBIGAN ko na ang isang tao, kung tao ba tong kasama ko o hayop, pero hindi naman ako masyadong showy. Medyo lumalabas lang ang pagkamasayahin side ko. "Bilis na! Para memories natin sa isa't-isa!"

gulat kong tanong sa aking sarili. Pinagmasdan ko ang sarili sa salamin at nakitang gano'n pa rin naman ang suot ko. At doon ko naalala na dumugo pala ang ilong ko kagabi bago ako nawalan ng malay. Ibig sabihin, nandito pa ako sa condo ni Theros?