Novel & Cerita Tula Tungkol Sa Buhay

Lahat naman talaga may pagpipilan, siguro malas lang natin dahil kadalasan, yung choices na pinili natin ay hindi maganda ang dulot sa buhay natin. Yes, it made us happy and satisfied at first. Pero, sabi nga, ang buhay kagaya lang din ng pagkain, kapag hindi kinain ng ilang araw, pa-panis rin. "But there's uncertainties in life that will leave us no other option to choose but to grab the only choice available." Aniya, which is correct. For sure, may malaki siyang buhat na problema. But because of his fierceness, ay hindi napapansin.

Parang walang sariling buhay ang mga 'to, nakakainis. Hindi naman sila yayaman sa pakikialam nilang 'yan. Buti sana kung lalakas sila lalo kapag pinag-uusapn nila ang buhay ng iba, e. Kaso hindi naman. Para tuloy silang bubuyog na bulong nang bulong. Clark chuckled kaya napalingon ako rito. I raised my brow at him. "Wow. That's new," bulong ko rito.

Pangalawa, anong klaseng buhay iyon? Ayaw niyang tumandang wala man lang narating. Gustung-gusto niyang makapag-aral. Sabik na sabik siya sa kaalaman. Kaya naman tuwing may extra na kita siya ay bumibili siya ng mga libro at magazines para basahin at pag-aralan. Balak niya kapag nakaluwag-luwag na siya ay mag-e-enrol siya sa ALS o Alternative Learning System nang sa gayon ay madagdagan ang kaniyang kaalaman. Mayroon din siyang librong pang-high school. Nagse-self study siya kahit hirap na hirap siya. Ngayon, kung hindi siya isinilang na may kakambal na kamalasan ay ano ang tawag sa kaniya?

tanong pa niya sakin habang nginunguya 'yong kaning nasa bibig niya. "Hindi naman." sagot ko naman. "Ibang iba ang buhay namin dito kaysa sa buhay na meron kayo." aniko. "Dito, kapag nagluluto ka, maglalaan ka pa ng ilang oras para gumawa ng apoy. Do'n naman sa inyo, hindi na kailangan. Kapag gusto mong kumain, maghuhugas ka na lang ng kamay tapos pwede ka nang kumain. Hindi mo na rin kailangan mag igib ng tubig para makapag ligo ka. Tapos hindi mo na kailangan problemahin ang pera sa pang araw-araw na gastusin."

“Siya ay kalahi ng gabay ko, kaya agad niya akong nakilala,” “So, ibig sabihin may pantas ka rin?” mangha kong tanong. “Oo, nabubuhay sila noon pa hanggang sa makita o ipangangak ang karugtong ng buhay nila. Do’n nila makikita ang kahulugan at hangganan ng buhay nila.” “Woah. Eh? Nasaan na ang pantas mo?” tanong ni Lala.

Wala na si lola. Life is unpredictable hindi mo alam kung ano ang mangyayari sa susunod na araw o sa magigibg buhay mo sa hinaharap, Kaya hanggat maaga pa enjoy your life, enjoy your time with your beloved. Dahil hindi mo alam, hindi natin alam kung hanggang saan o kailan magtatapos ang buhay ng isang tao. “gutom kaba? I buy you something to eat?” alalang tanong ni Shiela.

"Skylar," mahinahong tawag ni Julia. "Sa mundo natin, dalawa lang ang klase ng tao—tigre at tupa. Ang tupa, sa huli, kinakain lang ng tigre. Ganito ang reyalidad ng buhay, ganito ang survival of the fittest. Pwede mong kamuhian ang mga taong tulad ko na lumalapit sa'yo dahil may gusto sila. Pero hindi mo dapat balewalain ang boses sa loob mo na gustong maging malakas."

Kundi isang buhay na may pagkakataong maging payapa. - THE END -

Sorry po tita naging insinsitive po ako. No worries laurine hija. Ang mahalaga ang buhay, patulot tayong lumalaban sa kabila ng lahat ng mga kakulangan natin sa buhay, hindi lang naman umiikot sa mga materyal na bagay ang buhay, marami ang mas mahalaga kumpara dito. Halika na.. May palaisdaan din tayo rito hija.. Wow tita.. Like may shrimps, hito, telapia at crabs.

Hindi ako pala-kwento sa buhay lalo na kapag bago lang kaming magkakilala. My life needs to be private, tanging mga kaibigan at pamilya ko lang ang nakakaalam ng mga nangyayari sa buhay ko. Hindi naman sa wala akong tiwala kay Julie, it's just that ayoko lang talaga mag-kwento ng mga mapapait na nangyari sa buhay ko. It should be private and not to tell anyone.