Tula Tungkol Sa Pagbasa Novels & Stories

Kung may buntot lang ito, matagal na nitong ipinagmalaki sa harap niya. "Rev only loves me. You're just a random book na kaswal lang niyang ginagamit para magpalipas ng oras habang wala ako sa tabi niya..." Tania leaned closer, her whisper cutting deep like glass. "...a piece of toilet reading material."

Kabanata 15 “‘Yung bola ko po!” Rinig ni Thaddeus ang pagsigaw ng isang bata sa hindi kalayuan. Naroon siya sa isang gilid ng puno’t nakaupo habang nagbabasa ng paborito niyang libro. It was about business, kung paano pa palaguin at i-handle ang kompan’yang hinahawakan niya. Napatingin siya sa bolang gumulong sa kan’yang gilid. Kinuha niya ito saka tinitigan. Binasa niya ang nakaukit doon.

Tumabi siya sa akin, at sa isang iglap, naamoy ko na agad ang bango niya. Shetness. Paano ako makakapag-concentrate nito? “You’re not still in the halfway.” “Eh ang daming detalye eh,” sagot ko habang diretso pa rin ang ulo ko sa screen. “Just scan it and read only the information that will help you.” Tumango ako at pinagpatuloy ko na ang pagbabasa. Halos hindi na ako nagtatagal sa isang page, basta nababasa ko na ang mga pangalan nila.

Kahit nasa trabaho ako at maraming ginagawa, may time pa rin akong magbasa at makisabay sa kabaliwan niya. [Anong bansa ang kapag binigkas mo'y hindi magdidikit ang labi mo at hindi rin gagalaw ang dila mo?] Wala naman sana akong balak na patulan ang text niyang iyon. Pero ako naman itong si tanga, nag isip nga ng bansa na tulad ng pinapahula niya! "China?" Fuck gumalaw ang labi ko. Ang hirap naman ng pinapahula ng yaya ko!

Gagawin pa ata akong story teller eh. "It was a long complicated story." Sagot ko naman dito. "I won't mind." Parang excited na saad pa nito. Wow, walang common sense din ito ah. Halatang ayokong ikuwento, gusto talagang magpakuwento. "Open page 452, chapter 10 and give me the difference between Haluim and Ugranuim." Biglang saad ng professor namin na kakapasok pa lang ay libro na kagad ang pinapabuklat.

nauutal ko pang wika. Kinuha ko ang papel na nasa kanya saka mabusising binasa ito. Sunod-sunod ang pagtaas ng aking kilay at pagkunot ng noo habang binabasa ang mga bagay na nakasulat dito.

Tulala. Wala sa sarili si Paul nang mabasa kung sino ang tumawag. Parang napako sa isang alaala o scenario na siya lang ang nakakakita. Hindi iyon galit. Hindi rin pagdududa. Kundi isang uri ng sakit na ayaw ipakita.

Sila pa ‘yung magdadagdag ng pagod sa akin. Pagdating sa bahay, as usual, si Liya nakahiga na naman sa sofa, at si Tita Teofila ay nagbabasa ng dyaryo. “Nasaan na ang pinamili mo?” tanong ni Tita habang nag-aayos ako ng mga gamit sa kusina. Hindi man lang ako binigyan ng pagkakataong magpahinga.

lol :) Bago pa humaba ang usapan, ipagpatuloy na po natin ang pagbabasa......