Tula Tungkol Sa Sarili Example นิยาย & เรื่องราว

aniya sa sarili. Hindi niya napigilan ang sarili na tumalon sa tuwa. Pangarap lang kasi niya ang ganoong silid pero ngayon, nandoon na siya. Kinikilig siya sa tuwa at saya. Mabilis siyang tumakbo sa may kama at binagsak ang sarili. Humagikhik siya ng mag-bounce sa malambot na kama. Inulit-ulit niya iyon.

Malungkot ko iyongtinitigan. Paano niya naaalala ang mga bagay tungkol sa akin pero hindi ako? Minsan, gusto kong sumugal at magpakilala pero paano kung mas makasama iyon? Gusto kong isipin ang aking sarili pero may mga bagay na mas mahalaga pa kaysa sa sarili mong kagustuhan at pangarap. Habang lumalaki ka ay nasanay kang inaabot na lang sa iyo ng mga magulang mo ang pangangailangan mo, those moments that I treasure by heart. But I realized that it is not the giving that made it special, it is the lessons taught on how selfless should love is. Lagi kang mag-bibigay kasi mas masarap yon kaysa ikaw ang kumukuha.

Tinungga ko ang isang bote ng alak, sarado ang isip ko at talagang sising-sisi ako sa ginawa kong pag-iwan sa bata. “Ang gago ko pare, ang tanga-tanga ko at tama siya wala akong kwenta, why? Dahil mismong pagkatao ko ay hindi ko kilala, hindi ko maalala ang sarili ko, kung sino siya sa buhay ko. Alam mo yung pakiramdam na dito pare… dito sa puso ko, alam kong kilala ko siya pero itong utak ko? Ayaw makisama, ayaw niya akong maalala kung anong naging papel ni Ms. Corpez sa buhay ko, tapos kamuntikan ko pang napahamak ang anak niya. Ang anak niya pare. Hinding-hindi ko mapapatawad ang sarili ko kahit nakakaalala na ako.”

“Ang mga babae ay mahilig na magsinungaling sa kanilang sarili at sa ibang tao.” “Gusto ko din na magsinungaling sa sarili ko, ngunit hindi ko kaya.” “Ang sakit sa aking katawan ay laging magpapaalala sa akin ng kung ano ang nangyari sa akin. Ang pinaka malungkot na bagay sa mundo ay ang maniwala sa iyong sariling kasinungalingan.” At saka, hindi pa din siya naniniwala sa kanya hanggang ngayon, tama?

tanging naiusal ko dahil sa pagkabigla "Kung sa mundo niyo, ganito kayo magpadalos-dalos ng desisyon, pwes sa lugar na ito, kayong lahat ay iisa. Palpak ng isa, pagdurusa ng lahat" kinabahan ako sa sinabi niya "Payong nakakatanda lamang saiyo binibini...isipin mo ang iyong kapwa, hindi lamang ang iyong sarili. Pagkat sa lugar na ito'y nakakamatay ang pagiging maka-sarili"aniya na may halong pagbabanta saka tuluyang umalis He left me hanging and freaking scared "Seriously?! Mas nakakatakot pa siya sa mga killers!"

"Tingnan mo ang sarili mo. Para kang asong inabandona. Para sa akin, kusa mong nilasing ang sarili mo at ginagawa mong dahilan ang kalasingan mo para maikama mo siya." Inis na inis si Lucian at napangiwi. "Nag-seself project ka ba? No wonder na walang mga babaeng dumadagsa sa daraanan mo. Tila lahat ng kabaluktutan alam mo. Mukhang naguguluhan si Cade. "Hayaan mo akong mag-isa."

My heart just betrayed me! Tila ba ay nawala ako sa aking sarili kung kaya't hindi ko na namalayang nakapasok na pala ang lalaking ito sa loob, "I will just put all of these..." May sinabi pa itong kadugtong ngunit hindi ko na ito maintindihan.

pahina nang pahina kong turan at pinagsiklop ang mga daliri tsaka pinunasan ang mga luha. Sino ba naman kasi ang magkakagusto sa babaeng walang tiwala sa sarili. Parating nag-iisip ng hindi naman dapat. Masyadong praning kahit konting bagay ay binibigyan ng ibang kahulugan. Kung ako rin naman siguro ay hindi ko gugustuhing matali sa babaeng katulad ko.

Hina Kung Sabi saka tuluyan Ng nawalan Ng Malay Nagising ako sa sinag Ng Araw na tumatama sa Mukha ko Kaya napabangon ako Ng Wala sa oras Ng maalala Ang nangyari kagabi Tiningnan ko Ang katabi ko at tumulo na lamang Ang mga luha ko Nanginginig Kung tiningnan Ang sarili ko habang tahimik na humihikbi pareho kaming walang saplot Tiningnan ko siya habang natutulog gustong gusto ko siyang sampalin saktan pero diko magawa dahil alam Kung mas malakas siya sakin

Tuwid kong sabi sa kanya at tuluyan na akong umalis sa lugar na iyun. Pagdating ko sa bahay ay daretso lang ako sa C.R at saka ako naligo. Habang tinitingnan ko ang aking sarili sa harap ng salamin. Hindi ko maiwasan ang mainis sa aking sarili. Sa mga bagay na ginawa ko. Sinuntok ko ang salamin at lumaglag ang bubog nito sa sahig kasabay din ng pagdaloy ng dugo sa kamao ko at lumalahok na iyun sa tubig.