Tula Tungkol Sa Sarili Novels & Stories

Hina Kung Sabi saka tuluyan Ng nawalan Ng Malay Nagising ako sa sinag Ng Araw na tumatama sa Mukha ko Kaya napabangon ako Ng Wala sa oras Ng maalala Ang nangyari kagabi Tiningnan ko Ang katabi ko at tumulo na lamang Ang mga luha ko Nanginginig Kung tiningnan Ang sarili ko habang tahimik na humihikbi pareho kaming walang saplot Tiningnan ko siya habang natutulog gustong gusto ko siyang sampalin saktan pero diko magawa dahil alam Kung mas malakas siya sakin

Alam ko namang alam niya kung ano ang ibig kong sabihin. " May sarili kang prinsipyo meron din ako. Hangga't hindi mo nasasaktan ang sarili mo at wala kang naapektuhang ibang tao sa mga desisyong ginagawa mo, walang mali. Malaki ang tiwala ko sayo, basta ba self love at pangarap wag mo yang kakalimutan" Tumango ako sabay iwas ng tingin sa kaniya. " Kring" sambit ko

Tuluyan nang kinain ng apoy ng pagananasa ang aking katawan. His tongue is driving me crazy. Ang kiliti sa bawat paghagod ng dila niya sa aking kabasaan ay lalo lang nagpapaapoy sa aking katawan. Ilang malalakas na ungol na ang aking pinakawalan. Hindi ko na makokontrol ang aking sarili. Nalulunod na ako sa nakakaliyong sarap na pinapalasap niya sa akin. Hanggang sa muli akong labasan.

ang bawat salita ay tila ba pagpapakitang-tao ng sarili kong kamangmangan at pagiging makasarili noon. "Akala mo? Palagi na lang 'akala mo'... Adrian! Dahil iyan ang tanging alam mong gawin... ang mag-isip para sa sarili mo... ang magdesisyon para sa imahe mo! Isang buhay ang nawala... isang buhay na pangarap ko... at ang dahilan ay ang lalakeng pinangakuan kong mamahalin habambuhay," sabi niya habang dahan-dahan siyang umaatras... tila ba diring-diri siya sa presensya ko.

mariin na mura n'ya at naitanong sa sarili kung kamusta na si Tanya. Minsan kapag naisip n'ya ang kan'yang nararamdaman sa dalaga ay natatawa na lamang s'ya sa kan'yang sarili dahil hindi n'ya man mapangalanan kung ano ba talaga ito dahil bago lahat ang ganitong pakiramdam sa kan'ya ngunit kung ihalintulad n'ya sa kan'yang mga pinsan na nagiging mga baliw dahil sa mga mahal nito sa buhay at parang nagkaroon s'ya ng ideya ngunit ayaw n'ya pang aminin sa kan'yang sarili dahil masyado pang maaga at may gusto pa s'yang patunayan. Kahit s'ya ay naguguluhan din sa kan'yang sarili. Marahas s'yang nagpakawala ng hangin para ikalma ang kan'yang sarili.

Tumikhim mona ako bago ako nagsalita sa microphone. "Ang aking obra ay tungkol sa pag-ibig sa sarili," sabi ko sa mga bisita. "Ito ay tungkol sa pagtanggap sa ating mga pagkakamali at pag-aaral mula sa kanila. Ito ay tungkol sa pagmamahal sa ating sarili at sa ating mga natatanging katangian." Tumingin ako sa mga bisita at nakita ko ang interes at paghanga sa kanilang mga mata. Alam kong naintindihan nila ang mensahe ng aking obra.

"K-Kuya Gael, tama si Dad, pwede mo pa rin naman ituloy ang pangarap mo, eh—" "At ano'ng alam mo sa pangarap, sa pangarap ko, Tallulah? Sige nga, ano'ng pangarap mo sa buhay? Ang mapanagasawa ako? Ang maging Mrs. Ramirez? Damn that dreams of yours, Tallulah! Stop talking na akala mo'y madali lang para sa akin ang ginawa mo. Well, hindi na ako magtataka dahil hindi mo nga naman kailangan mag-aral para umasenso dahil nasa iyo na ang lahat pero iba ako sa 'yo, Tallulah. Mahirap lang ako at kailangan kong mangarap para sa sarili ko na gusto mong sirain. Kung sa 'yo gusto mo ito, ako hindi!" Tumayo ito sa pagkakaupo at bumaling sa ama niya. "I'm sorry, Tito pero hindi ko ho kayang ikulong at ital

Huwag kang magkakamali, paalala niya sa sarili. Sa likod ng tensyon, pilit niyang iniisip na hindi ito tungkol sa kanya bilang tao. Hindi niya kasalanan na naiiba siya. Kung takot sila, ibig sabihin lang na kaya kong tumayo sa posisyong ito. Sa huli, inihanda niya ang sarili sa hapunang iyon—isang gabing puno ng katahimikan, ngunit hindi kailanman mawawala ang mga nakatagong tanong at pagdududa.

Tutol ni leia Napangiti naman akong palihim. Alam ko kasing bumabalik na ang dating xanleia na nakilala ko. "Kaya kona ang sarili ko, parasaan pa ang ilang taon kong pag iinsayo kung matatalo din nila ako hindi ba? Huwag kayong mag alala dahil kaya ko ang sarili ko. Titignan ko rin kung gaano ka raming tauhan ang nag kalat sa paligid."Sagot ko

AMERY HEART POV TULALA akong naglakad palabas ng banyo. Ang akala ko pa naman maiibsan na ang sama ng loob na nararamdaman ko dahil nakaiyak na ako pero mas lalo pa yatang nadagdagan. Hindi ako materialistic na tao pero masakit pala. Sobrang sakit na ang akala ko sa akin siya magpo- proposed pero sa ibang babae pala. Para sa ibang babae ang singsing na iyun at hindi para sa akin