Tula Tungkol Sa Sarili Novels & Stories

Tipid na ngumiti ako kasunod ng isang tango. "Me too..Merong sasaktan at lolokohin tayo, merong magtuturo satin ng mga bagay bagay hindi para baguhin tayo kundi para tulungan tayong marealize ang mga mali natin at tulungan tayong mag-grow at maging mabuting tao...may magmamahal at mamahalin at magiging parte ng kasiyahan natin.ipaparamdam na hindi tayo nagiisa na buo at kompleto tayo" ngumiti ulit siya..

Muling nagsalita ang nilalang na nasa aking likuran. "Aminin mo na lamang sa sarili mo na hindi mo kaya ng mag-isa...aminin mo na lamang sa sarili mo na mahina ka....napakahina mo at kahit kailan hindi ka ng mabubuhay ng walang natatanggap na tulo-- "

At hindi rin lingid sa kaalaman ko ang mga pangyayari noon sa kung bakit at papaano iyon nangyari dahil pinaliwanag naman nila Mama Thalia ng maayos sa akin ang lahat nung nasa hustong pag iisip na ako at nakakaintindi na ng mabuti. "Nangarap din naman ako magkaroon ng sarili kong mapagkakakitaan kahit maliit lang Tanya. Hindi na rin naman ako naghangad ng mas higit pa. Gusto ko lang talagang matuto at tumayo sa sarili kong mga paa." Dagdag na paliwanag ko pa saka muling itinuon ang sarili sa pag aayos ng mga gamit.

"Tingnan mo ang sarili mo. Para kang asong inabandona. Para sa akin, kusa mong nilasing ang sarili mo at ginagawa mong dahilan ang kalasingan mo para maikama mo siya." Inis na inis si Lucian at napangiwi. "Nag-seself project ka ba? No wonder na walang mga babaeng dumadagsa sa daraanan mo. Tila lahat ng kabaluktutan alam mo. Mukhang naguguluhan si Cade. "Hayaan mo akong mag-isa."

Tinignan ko ang aking sarili sa salamin. Who am I? Ito ang paulit-ulit na tanong sa aking isip. "Ako ba talaga si Black Butterfly?" tanong ko sa aking sarili. Black Butterfly. Bakit pakiramdam ko ay parte ito ng aking pagkatao? Ilang beses na nababanggit sa akin ito. Una ay si Inspiration at ngayon si Uno. Naalala ko bigla ang pinag-usapan naming dalawa ni Uno kanina.

pakiusap ko dito kaya tumango ito sa akin "Ako na ang bahala ang mahalaga ay alagaan mo ang sarili mo at ang munting anghel na nasa sinapupunan mo" pahayag nito sa akin kaya tumango-tango ako rito "Kuya pagkalabas ko dito gusto ko po munang lumayo at umuwi kung saan ako lumaki ng hindi nalalaman nang iba" mahinang wika ko dito kaya natigilan ito

Tangina, yon ba? Kasalanan ko ba na pabaya sila? Ibinagsak ko ang sarili ko sa upuan. “Nag iisa lang ako, Lolo. Alone to take all this load of shit! Marami akong iniisip. Kalabisan ba na makaligtaan ko ang mga ganitong walang kuwentang mga bagay?” Magaling akong umiwas, siempre.

Marahil siguro noon ay hindi ko masyadong ramdam at puro luha nalang ako luha. "What is love...for me love is self love. Para sa akin it is self love, it's all about loving yourself first. Kailangan muna nating mahalin ng lubos ang ating sarili para makita natin ang iba, para makita natin ang ating importansya, at para makita natin ang para sa atin. Nung una I lack with those hindi ko alam na hindi ko na pala minamahal ang sarili ko yung tipong hinahayaan mo nalang ang mga tao kung ano ang gusto nilang gawin sayo and yet ikaw tanggap ka lang ng tanggap hanggang sa makita mo nalang ang sarili mo sa harap ng salamin. Ibang iba ka na sa dati tapos maluluha ka nalang at matatawa ng pagkapait pai

Wala akong kakampi, karamay, sarili ko lang ang tutulong sa akin. Tumayo ako at tinitigan ko ang sarili ko sa salamin. May kalmot ako sa leeg, namumula ang kaliwang bahagi ng mukha ko, may pasa ako sa binti, at malamang magkakapasa na rin ako sa braso. Pinilit ko pa ring ngumiti sa kabila ng lahat. Kailangan kong magpakatatag. This is me, Elaisa Sandoval-Montefalcon, and this is my story.

ELIHA "Self, kapag nahihirapan ka ngayon na gusto mo nang sumuko ay isipin mo na may bukas pa. Kapag nahirapan ka bukas ay isipin mo na may bukas pa rin. At kapag mas nahirapan ka bukas ay isipin mo ulit na may bukas pa. Hanggang sa kakaisip mo na bukas ka na lang sumuko ay magugulat ka na lang dahil nalagpasan mo ang bawat araw na gusto mong sumuko." Kinukumbinsi ko ang sarili ko ngayon habang ako ay nasa loob ng kulungan dahil nawawalan na ako ng pag-asa na magkita kami ni Keegan. Lumipas na kasi ang isang buwan ngunit hindi pa rin nila tinutupad ang kanilang pangako na ibabalik ako sa mansyon ng mga Vampyres. Pumasok sa kulungan ko ang kamukha ni Lera na maid. "Magpalit ka raw ng suot."