Novel & Cerita Twenty Twenty

“Patay na si Ate Eve, Kuya.” Alam ko. Araw-araw ko iyong alam at pinapaalala sa sarili ko. “Matagal na siyang patay,” dagdag niya. “Pero buhay pa si Heaven.” “Tigilan mo na ang pagbanggit kay Eve,” sabi ko. “She’s twenty-two,” pagpapatuloy niya. “Graduating. May pangarap. May pamilya.” “Hindi ko siya pinilit maging escort,” sagot ko. “She agreed.”

"Sa tingin ko ang pinakamabuting edad ay nasa pagitan ng 20 hanggang 30 taong gulang. Ito ay kapag mayroon tayong pinakamaraming kalayaan. Kapag oras na para pumasok sa isang relasyon, gawin mo lang. Huwag palampasin ang iyong pinakamahusay na mga taon!" Pagkatapos noon, bumuntong hininga siya. "Sa kabilang banda, sinayang ko ang akin." "20 hanggang 30 taong gulang... May ilang taon ka pa para pumunta." Isang matalim na ngiti ang sumilay sa mukha ni Ryan. “Mabilis na makipag divorce at magsimula ng bagong relasyon. Gamitin mo ang iyong kabataan bago ito mawala."

Para sa kanya ay masyado pa siyang bata para makakita ng gano'ng bagay, tapos ngayon naupuan na niya? Di'ba ang saklap! Ang masama pa nito ay pagka nagising ito tapos pagbibintangan siya ng hindi maganda. Baka sabihin pa nito na sinadya niya kasi may balak siya na masama o baka sabihin pa na may lihim siyang gusto dito kahit wala naman. Saka masyadong malayo ang agwat ng edad nito sa kanya. Twenty-eight na ito, samantalang disi-otso lang siya.

May dala kasi siyang bag na pinag lagyan nya ng extra na damit at ang kanyang lumang cellphone. Habang naglalakad siya naalala nya ay malapit na pala siya mag birthday. Mag twenty years old na siya next month at ang gusto nya lang sana ay makapag college na siya. Pero mukhang malabo na talagang mangyare 'yon lalo na wala silang pera.

Ako'y binibini noong isang libo’t walong daan at siyam na pu’t pito. Binibining pinakaiingatan. Binibining mahinhin sa lahat ng tawa, ang pagtawa'y dapat ay katamtaman lamang. Ang kasuotan ay baro't saya. Ngunit bakit ako'y napunta sa taong 2020. Kung saan di ko ganap na kilala ang taong ito.

nanunuksong sagot naman niya. Napatitig na lang ako sa mapupulang labi nito. Napailing na lang ako. Kung napakaguwapong nilalang sa harap ko ngayon, eh mas lalo na iyong lalaking mahal ko. “Twenth eight?” “Oh. Thank you.. I look young?” nkangising tanong nito. Nahihiyang tumango na lang ako. “I'm already thirty three. And how old are you?”

nakaawang ang mga labi na tanong ko sa kanya. Kaagad naman na tumango siya sa akin at nagsalita, "Oo. Parehas lang ang edad nating dalawa. Twenty years old rin ako. No joke, okay? Yeah, you're right na dapat hindi na first year tayo sa edad na twenty years old ngunit nandito pa rin tayo, Pauline. Alam ko na hindi ka makapaniwala sa sinasabi ko sa 'yo ngunit 'yon ang totoo, eh. Magka-edad lang tayong dalawa."

“Naku, nasa 20’s pa lang s’ya. Wala pang twenty-five yan.” “So, ibig sabihin, teenager s’ya nung nagka-anak? Ay, grabe. Baka nga s’ya yun, ano? Tapos nakita ko nga yan nung isang gabi, bumili ng alak dito. Naku, malamang doon sa lalaki n’ya nakuha yang paglalasing.”

Hangga't sa hindi ko pa naaayos ang lahat. Pero palagay ko, malabong mangyari nga naman iyon. I have companies to lead on. A big responsibility for a twenty-three-year-old petite woman. Bigla kong naalala na malapit na nga pala ang birthday ko. Halos isang buwan na lang, magti-twenty-four na pala ako!

tanong pa ni Thyon na ikinabigla niya. "W-wala. Wala pa akong nagiging nobyo," agad naman niyang sagot rito. Mas lumapad naman ang ngiti ng dalaga dahil sa sinabi niya. "I see. Ilang taon ka na ba?" "Twenty years old."