Twinkling Stars Poem 소설 & 이야기

Kapag sila sinapak ko, makakakita talaga agad sila ng twinkle star sa malapitan. Para akong pinako sa kinatatayuan ng tuluyan ko ng makita ang mukha ng taong hindi ko inaasahang makikita dito ngayong gabi, ang layo ng itsura ng babaeng ilang taon kong tinuring na Ina, at ang lalaking katabi nito na minahal ko at tinuring na Ama. They're both wearing a classy clothes, na matagal kong pinapangarap noon na makita sila sa ganitong ayos, pero hindi sa ganitong sitwayon. Agad na tumulo ang luha ko, totoo pala ang lahat ng sinabi sa'kin ni Shane. Ginamit lang talaga nila ako. Nakangiti pa sila pareho, yung ngiting ayokong makita sa pagmumukha nila ngayon.

Namula ang pisngi niya ng maalala ang ginawang pagtatapat kay Lucian. “Look at the sky. Kumikinang ang mga bituin. They shine so bright,” aniya. “Your eyes are brighter than all of them.” Napasulyap siya sa katabing nakatitig sa kanya. Agad niyang binawi ang tingin. Nakakatunaw ang titig nito at nakakabaliw isipin na pakiramdam niya ay may pagtingin din ito sa kanya. May biglang dumaang falling star. Namangha siya sa liwanag na gumuhit sa madilim na gabi.

[Tanaw pa rin kita, sinta Kay layo ma'y nagniningning, mistula kang tala Sa tuwing nakakasama ka Lumiliwanag ang daan sa kislap ng 'yong mga mata] Nu'ng gabing 'yon tinanong kita kung alin ang pinaka maningning na bituin, ang sabi mo, kahit magdamag ka pang tumitig sa langit ay hindi mo 'to makikita dahil ang sabi mo.. Biglang nangilid ang luha ko pero pinigilan ko. Dahil ang sabi mo, ako ang pinaka maningning na bituin. Napayoko ako.

Kaya ang ending, pumayag na kaming dalawa. Kinabukasan ay sabay kaming nagtungo sa plantasyon. Gaya ng sabi ni Eliam, malaki ang ambag ng manggahang ito sa amin magmula pagkabata. Eliam and I weren’t enemies all the time, may mga pagkakataong nagkakasundo naman kaming dalawa. At kapag okay kaming dalawa, dito kami laging nagtutungo. Mayroon kaming paboritong puno na inaakyatan naming dalawa. Iyong puno lang kasi na iyon ang may magandang sanga na puwede naming tambayan. Kapag gabi, doon kami tumatambay para mapagmasdan ang mga bituin sa kalangitan. Pero bihira lang iyon mangyari. Bilang na bilang sa daliri ko ang mga pagkakataong nagkakasundo kami.

Nagngitian ang dalawang dalaga sa isa't-isa nang may kumikinang na mga mata habang pinag-uusapan nila ang mga taong gusto nila. Pinaglaruan ni Lina ang kwintas habang nakatingala sa langit. Ngayong gabi, bilog ang buwan at walang nakikitang bituin sa langit. Nang itinaas niya ang kwintas, nangibabaw ang star pendant sa madilim na asul na langit at kuminang kasama ng buwan na para bang magkaisa ang mga bituin at buwan.

*** “Twinkle, twinkle, little star….How I wonder what you are…Up above the world so high….Like a diamond in the sky….Twinkle, twinkle little star…. How I wonder what you are….” “Fvck, bakit ito ang kinakanta ni Yana?” bulong ni Sean sa tabi ko. Napangiwi ako sa kinakanta ni Yana. Seryoso ba ‘tong mahal ko? Twinkle, Twinkle little star? Pampasko? When the blazing sun is gone….When he nothing shines upon…Then you show your little light….Twinkle, twinkle, all the night… Twinkle, twinkle, little star….

He offered his hand without taking his eyes off me. Confused I accepted his hand. He brought my hand on his shoulder while holding the other. He then reached for my waist and pulled me closer. We swayed gracefully matching the beat of the music and that of our hearts. Millions of stars are shining at the darkness of the night but his sparkling brown eyes captivated me. The stars in his eyes shine the brightest. I stopped when a familiar sound resonated. I looked up and saw colorful fireflies danced in the night sky. It painted the sky with different vibrant colors and beautiful strokes.

The city lights twinkled like a million fallen stars. The night seems to be a whirlwind of emotions, a symphony of laughter, shared stories, and stolen glances. The soft candlelight of the restaurant had cast a warm glow on his face, highlighting the depth of his love for me. Every word he spoke, every touch, had been a testament to the love we shared, a love that had weathered storms and emerged stronger, more beautiful than ever before.

they are shining like stars and they were burning her heart like glowing embers. Tila siya telang hawak lamang ni Art at isinasayaw nito sa hangin, hindi siya gaano'ng maka-sunod ngunit sa pamumuno nito'y nakaka-sabay pa rin siya kahit paano. The soothing warmth in his chest can thaw her freezing away, his gentle touches feel like medicine that heals her wounded heart. For that magical moment, under the dark and romantic night, she forgot about the world.

Tingnan natin kung hindi siya mangalay mamaya. The night is so calm. We're just quite and no one dared to talk. I can only hear the splash of the waves and a disco music from afar. The starry night is so comforting and peaceful. Millions of stars are sparkling, some are big and the others are small. The yellowish full moon is so bright and strong. All of them are impossible to reach but one thing that we can only do is to watch them from afar and appreciate the beauty in it.