Unexpectedly In Tagalog Novels & Stories

para sa akin? Siya ay sumulpot sa may pintuan, may hawak na tasa. — Oo. Babagay ito sa iyo. Ramdam kong nag-iinit ang aking mga pisngi. — Sobra naman ito. — Hindi. Ang "sobra" ay ang hayaan kang harapin ang araw na ito habang nakakapit ka sa lumang pangginaw. Yumuko ako, litong-lito.

Di ako makatulog nang gabing yun sa kakaisip sa nangyari. ''You're fucking confusing me when we bump into each other in that fucking hallway.'' ''You're fucking confusing me when we bump into each other in that fucking hallway.'' ''You're fucking confusing me when we bump into each other in that fucking hallway.'' Aaaargh!!!!!!!!! Ba't ayaw mong maalis sa isipan ko!

May panghihinayang siyang naramdaman ng magbanggit ito ng Mama at Papa. Napakunot ang noo niya. "Taga-Bulacan ka? Sinong kasama mong pumunta dito?" "Ako lang. Sumakay ako ng bus sa alabang." Napapreno siya sa sinabi nito. "S-Sino naman ang pupuntahan mo dito?" "E, di ikaw po, Tay," natatawang anito sa kanya. "Di ba sinabi ko na kanina." Napakamot pa ito sa ulo.

Compliment. "Finally! After years of planning, we're finally in one roof!" Tumili si Rei nang makapasok kami sa apartment na nilipatan namin. Matapos ang graduation namin, ilang linggo lang kaming nanatili sa Pontevedra bago lumuwas ng Manila.

I felt chills on my vines when I heard another voice. Kumpara sa lalaking tinulungan ko noon, mas nakakatakot ang boses na iyon. Walang emosyon ang mababakas sa boses na nanggagaling sa nagsalita. Cold is an understatement. Hindi lang basta malamig ang boses na iyon. It was screaming the word of death. Para bang kapag nakagawa ka ng isang pagkakamali ay kayang-kaya niyang gumawa ng isang bagay na hindi niyo pagsisihan.

Kaya unti -unti na niyang pinapakita ang aming kunwaring relasyon. Kung may ibang tao man na unang makaalam na may espesyal kami na relasyondapat itong mga kasama namin sa bahay. Kung mabanggit man sa labas o 'di kaya'y ibang tao na ang dapat makakita hindi na kami mahihirapan sa pagpapaliwanag. Mas maraming may makaalam ng maaga, mas mabuti.

hindi niya natapus ang kaniyang sasabihin when he saw me sleeping. Nabigla ako sa ginawa niya. Gikugos (a term in Cebuano means carried by two arms) niya ako. Kaya napatawa ako sa ginawa niya na nagsanhi nang pagtawa niya rin. "I thought you were asleep." Wika niya while giggling. "Bakit? Hindi mo ba ako bubuhatin pag hindi ako tulog?" Pabebe kong sabi. "Of course not. I mean, bubuhatin kita kahit kailan mo gusto. Kung ikakasaya mo." Malambing niyang pagkakasabi. "Tara na nga! Baka ikaw kainin ko diyan, eh."

our classmate said. Napatahimik ako. What is that again? Wow, that's sick. "Nevermind, bahala kayo dyan" sabay alis ni Kimberly. "Yuck" saad ko saka umupo na lang. We're too young for that love thing.

Kapag s'ya ang pumapatay gamit ang kan'yang katana ay hindi n'ya ito nararamdaman ngunit ngayon na nanunuod s'ya sa sariling ina na pumapatay ng tao ay hindi n'ya maipaliwanag ang kan'yang nararamdaman. "Welcome to hell Black Lily," natigil s'ya sa kan'yang iniisip ng marinig ang boses ni Halimuyak na tinawag na Black Lily ang kan'yang ina. "B-Black Lily?"

“Aalis muna kami ng lola mo, hija,” paunang wika ni Don Gilberto. “Ano pong ibig niyong sabihin?” Hindi makapagpigil si Maya sa pagtanong. “Nagkaroon kasi ng aberya sa Pilipinas–” “Po? May nangyari po ba kay Gavin?” Nanlamig ang buong katawan ni Maya. Hindi niya kakayanin kung may nangyari kay Gavin.