Unfairness Quotes Novels & Stories

Nakakapagtaka naman kasi, bakit ang pumatay kay tatay ay nakakulong lamang ngunit mayroong sinusunod na batas ang palasyo na kung sino man ang siyang mabigat ang kasalanan ay mapa parusahan ng kamatayan. "Isn't it unfair?" tanong ko sa kanila. Kahit naman kasi kapamilya namin iyon, dapat ay walang special treatment dahil unfair iyon sa mga taong nasa palasyo. Paano kung malaman nilang buhay pa ang pumatay sa tatay namin? Baka nga ay magkagulo ang mga tao. Baka nga hindi nila galangin at irespeto na ang pamilya namin.

Marahan siyang umiling. “Minsan, naiisip ko na parang ang unfair ng mundo sa ibang mga tao. Alam kong mayroong mga tao na mapalad dahil hindi naranasang maghirap. Katulad nalang natin. We have a generational wealth to inherit. We have money. We never had money-related problems. But those people… I don’t understand why those people experience lots of setbacks in life. Tapos, ayaw pa nilang tanggapin ang tulong ko dahil lang sa nahihiya sila.”

MINSAN sa buhay hindi mo alam kung bakit sa kabila ng kabutihan na pinamamalas mo ay parang ikaw pa ang kinakawawa, ikaw pa iyong nasa masaklap na sitwasyon at kaakibat palagi ang kamalasan. Life is so unfair ika nga ng iba and that is the slap of reality. Napapatanong ka na lang sa Diyos, bakit ganun? Bakit mas kung sino pa ang gumagawa ng mabuti ay siya ring na-agrabyado at nasasaktan?

naguguluhang tanong ko. “Lian, we live in such an unfair world. Ang mga katulad nila, hindi sapat na makulong lang. Marami na din silang pinatay kaya kailangan na nilang maparusahan. We are seeking justice! I am seeking justice for my mother’s death!” Pakiramdam ko sinabugan ako ng isang granada. Totoong pumapatay siya ng masasamang mga tao. At gusto niyang makuha ang hustisya.

Pero sana naman sa aming magkapatid Papa God, baka meron po sa vocabulary niyong, slight punishment? Tatangapin ko po yun. Alam ko po kasing mali ito pero tinu-tolerate ko pa po. Sa napaka unfair po kasi ng mundong to. Marami ang nahihirapan sa gawain ng mga taong masasama. “Love is never glad about injustice but rejoices whenever truth wins out. If you love someone, you will be loyal to them no matter what it costs.” Papa God super love ko po kayo. Napakaloyal ko po sa inyo.

“Be ready by eight.” “Paano kung hindi ako ready?” tanong ko. “Then I’ll deduct,” sagot niya. “Ang unfair mo talaga,” sagot ko. “Life is unfair,” sabi niya. “You should know that by now.” Natahimik ako. “Anong susuotin ko?” “Something decent,” sagot niya. “Hindi cheap.” “Hindi naman ako cheap,” sagot ko, medyo iritado.

mabilis na sagot nya. Inangat ko ang tingin ko at tumitig sakanya. "Pero nahihirapan kana rin." "The problem with people now a days is that everything is an issue. What ever choice you make, it will always become an issue. Life is unfair." Hindi ko alam pero kapag nandito si Monti nagagawa ko paring maging mahinahon agad. "Life is not unfair. We're just tested in different way. Be patient."

“Nagsisimula pa lang ang laban, Sandra.” “Yeah, our life is an endless war against one another. It’s tiring though. It makes me stop for a while and think about what’s important in life other than searching for truth and all that.” Napailing si Sandra. “Life is unfair, don’t you think?” “Let’s not think what’s unfair. What’s fair in this life is that we all have to live and survive. We experience and learn in this life. It becomes unfair if some people close to us would hinder us from enjoying what we deserve.”

napalunok ako dahil sa sinabi niya. “Sinasabi mo noon sa akin kung unfair ka ba, ngayon sasagutin ko. Oo naging unfair ka, naging unfair ka kasi wala namang alaala si Noah pero binagsakan mo siya ng mga emotions na hindi naman niya alam i-handle dahil wala siyang matandaan. Binagsakan mo siya ng information na wala naman siyang laban kasi hindi niya alam iyon. In short you left, without Noah knowing kasi paano naman niya malalaman eh wala nga siyang maalala.”

Na kapag mahirap ka, walang sapat na pera ay wala kang magagawa kundi ang tanggapin na lang. "Napaka-unfair! Kailan ba magiging fair ang mundo para sa aming mga wala!" Himutok ko. Sa gigil ko, pahagis kong itinapon sa basurahan ang mga basura. "Mga mukhang pera! Kaya sila lang ang umuunlad, eh. Wala na nga, gigipitan pa. Buwisit! Mga buwisit!" Pagkatapos kong maghimutok, marahas kong pinalis ang mga luha ko. Babaliktad din ang mundo at sisiguraduhin kong ako naman ang manggigipit. Ako naman!