Unfairness Quotes Novels & Stories

Hilaw namang tumawa ang babaeng katabi nila. “Pero mas madali sa inyo ang lahat. Hindi niyo problema ang pera kapag may mga kailangan kayong bilhin na gamot ng anak niyo hindi katulad namin, hindi pa namin alam kung saan kami kukuha ng pambili para lang madugtungan ang buhay ng mga anak namin. Minsan talaga hindi namin maiwasang hindi masabi, life is so unfair.” Wika ng babae saka niya isinarado ang kurtina.

At saka mapait akong napangiti. “Life is unfair,” bulong ko, halos hindi ko namalayang lumabas sa labi ko. “Binigay mo na lahat, but it’s still not enough. Hindi nila nakikita ang totoong ikaw… And the worst part? Pinagtatawanan ka pa.” Tahimik lang ang lalaki, pero kita kong inangat niya ang baso at inisahan ding lagukin ang laman.

Hindi kita kayang bitawan pero ilang beses mo nang pinapamukha sakin na mas mahal mo siya, na dapat na kitang bitawan dahil sa pagkakataon na ito, kahit hindi pa ako sumuko—ako pa rin ang talo. Why does this world need to be unfair sometimes? I'm always questioning myself, Where did we go wrong? Where did I go wrong? Alam ko na hindi ako nagkulang kaya bakit?

"Maiintindihan naman siguro nila yun. Syempre, someday magkakaroon din kami ng kani-kaniyang buhay. Sabi nga, 'di ba, people come and go." "Tama ka. Minsan, alam mo, ang unfair din e! Kasi may mga taong mangangako na hindi ka nila iiwan, pero magagawa naman pala nilang iwan ka." May hinanakit ba si Zach kaya nasasabi niya iyon? "Nangyari na ba sa iyo yun?" tanong ko.

Ramdam ko ang inis sa boses niya kahit bata pa lang siya. “Bakit unfair? At sino ang unfair?” tanong ko habang dahan-dahang pinaandar ang sasakyan palabas ng parking. “Pwede siyang gumawa po ng kahit ano, tapos tayo bawal?” sabay nguso. “Parang ikaw lang po ang pinapagalitan niya.” Napangiti ako ng mapait. Ang bata talaga, ramdam ang mundo kahit hindi pa kayang maintindihan lahat.

aniya. "Buong buhay ko, wala akong ibang ginawa kundi trabahuin ang lahat ng bagay na gusto ko. Wala akong nakuha nang madali. Pero lahat ng pinaghirapan ko nawala sa isang iglap lang. It's so unfair!" "Life is unfair, Mia." Kumalas si Mia sa pagkakayakap kay Jacob. "But does it have to be this cruel to me?" aniya.

sabay turo ni Sining sa pader na may nakadikit ngang quotes for life. "Hahaha siraulo! Napaniwala mo 'ko ro'n, ah? Akala ko favorite quote mo 'yon, eh, kaya kabisado mo!" bulalas ni Seb. "Pero kung words of wisdom para kay Jaq..." tinignan niya ako na para bang alam niya 'yong nararamdaman ko at alam niya ang sasabihin. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." she said straight to my face and gave me a bright smile after.

"Napagtanto ko lang na walang pinatunguhan ang aking buhay simula nang ipanganak ako. Tumanda akong hindi naranasan ang maraming bagay na pangarap ko sanang gawin noong ako'y limang taong gulang pa lamang. Tumanda akong mag-isa at hindi ko man lang naranasan na maging masaya. Tumanda ako na ang tanging kasama lamang ay ang bahay na ito. Pareho lang ang mga ginagawa ko sa bawat araw na lumilipas. Malapit na akong mamatay at lahat-lahat, nasa ganitong sitwasyon pa rin ako." My heart ached for her. But, I didn't show her that. Tumingin ako sa malayo. "We live in an unfair society. Equality is only applicable for the people who have power. It is always up to us on how to make our life simple yet

Bulong niya. Kumunot ang noo ko. Wait, what?! Parang ang unfair naman ata noon! Sobrang advantage sa kanya 'yon, ah. Kapag nanalo ako sasabihin ko sa kanya ang rason ko tapos kapag nanalo siya sa kanya na 'ko?! Aba! "You're unfair! Bakit ganyan ang kondisyon mo?" "Tss... That's your punishment for not talking to me. And the world is always unfair, baby. So, let's start?"

Tsk. Ang unfair! "You too, mag-iingat ka, Pwede ka munang hindi pumasok dito sa kumpanya dahil tapos na naman ang shoot niyo." Malumanay na sabi ni kuya. Sana all, pwedeng hindi pumasok. Tsk, napaka-unfair talaga.