Unique Motto In Life As A Student นิยาย & เรื่องราว

At wala din naman ako plano na ipag kalat ang tungkol sa aming dalawa nito. Sabi ko nga gusto ko lang ang tahimik na buhay. Sure naman kasi ako na pag nalaman sa buong campus ang pag papakasal namin nito ay malamang na mahalukay din kung sino ba ako talaga. Ayaw ko na mangyari ang bagay na yun. Tama na ang pag kilala lang nila sa akin ay isa lamang akong ordinary na estudyante doon at umaasa lamang sa pagiging scholar ko kaya ako nakakapasok sa eskwelahan na iyon.

Mukhang hindi pa rin tumino si Kaena nang siya ay basain noong huli, at inisip niyang siya si Mariana na kanyang pinadapa at pinagulong noon. Itinaas niya ang kanyang mga mata upang tingnan si Kaena, "Kaena, ang A University ay palaging may motto na kabutihan at kabaitan. Talagang nakalahiya para sa A University na magkaroon ng estudyanteng katulad mo." sambit niya sa malamig na tinig.

Baka maya ay ako pa ang ituro nito na nagpakalat ng impormasyon na iyon. Mahal ko pa ang buhay ko no. Tsaka di ko gagawin ang bagay na iyon ah. Ano na lang ang sasabihin nila pag nalaman sa campus na asawa ko pala sya? Baka pulutanin lang nila ang buhay naming dalawa. Pinaka ayaw ko pa naman ay yung pinag uusapan ang private life ko. Kahit naman siguro sino ayaw din naman yun.

Sinubukan kong buksan ang cellphone ni Andrea ngunit ng maisip ko privacy nito tinigilan ko. Bumalik sa isip ko ang nakasanla na bracelet. Baklt? Mahal ang tuition f*e’ sa Immaculate University, tapos na ang pasukan. Alam ko kung walang kaya sa buhay ang isang estudyante hindi ito makapag-aral doon.

huling sinabi ni Yuie saka ito tumayo at iniwan ako. Parang sasabog na talaga ang utak ko sa mga nalaman ko ngayon. Hindi na talaga ako pinatatahimik ng mga walang katotohanang chismis. I just want a normal life of being a high school student pero palagi nalang akong nasa spotlight ng chismis at usap-usapan dito sa school at sa kabilang schools. Hays, ano nang gagawin ko nito? YUIE'S POV

Sana may lumapit! Tahimik akong umupo sa upuan na may apelyido ko. Aha! May kanya-kanya kasing upuan ang bawat studyante at minarkahan iyon ng apelyido para walang agawan. Gusto ko ‘yan, walang agawan.

wika nito. "Pero kung susundin natin siya, ano na lang ang sasabihin ng ibang students? Mayroon tayong pinapaboran? May iba tayong students dito na artista at model pero hindi natin pinayagan ang ganoon. I'm just being fair." "Choose. School's reputation or breaking the rule? Just once, JG. Pumayag ka na," "Sabihin mo nga sa akin paanong nakapasok ang bagsak na student na iyan sa school natin, ginamitan mo na naman ng connection mo?" Pang-iinsulto ko sa kanya.

Imposible. Lumapit ako sa bintana kung saan kitang kita ang buong campus ng RDU. Mukhang hindi magiging madali ang school life ko dahil sa nangyari kanina. Ang importante ay mapapangalagaan ko ang pinaka-iingatan ni Lolo. Jarvis' POV