What's The น้อง? #ใต้กาวน์ Novels & Stories

----------- TBC นู๋เอาน้องเกี๊ยวมาเสิร์ฟแล้วค่ะแม่ๆ แต่ระวังกันด้วยนะคะ เจ้าของน้องดุมากค่ะ นอกจากจะดุแล้วยังหล่อด้วยค่ะ555+ เอาๆ ละนู๋คัมแบล็กอย่างเป็นทางการแล้วค่ะ แฮ่ๆ เรื่องนี้น้องนายเอกออกตุ้งติ้งนะคะ เอวเล็กกว่าขาพวกเราซะอีกค่ะ ขี้อ่อย ขี้ยั่วที่สุบบบบบเลย แต่พี่กระ ทิงน่าจะชอบให้น้องอ่อยนะ อุ๊ย ไม่เอาไม่พูด รออ่านตอนต่อไปน๊า(มีหงส์ไทยไหม ช่วงนี้หงส์ไทยดังมากๆเลย ไปปารีสด้วย ระหว่างที่อ่านซื้อมาดมกะได้น๊า)

2:เพื่อนใหม่ที่น่าคุ้น วันรับน้องใหม่เปิดเทอมวันแรก ตึ่งโป๊ะ ตึ่ง ตึ่ง โป๊ะ " นี่ นี่! เธอ เธอชื่ออะไร เราชื่อปลาวาฬนะ " เสียงกองของรุ่นพี่ตีแข่งกับเสียงพูดคุยกระซิบกระซาบของเหล่ารุ่นน้องเฟรชชี่ " เอ๊ะ เธอถาม...เราหรอ? " " อืม! ก็เธอนั้นแหละคนสวย "

เหนือฟ้ารีบแย่งมะต๋าวมาจากยายนับเก้า "งองงอง" มะต๋าวที่จดจำคำพูดแม่ได้แม่นยำพยายามพูดให้รู้ว่าตนเองงอน หนูน้อยในชุดลายยีราฟทำแก้มป่องสะบัดหน้าหนี

แตงโม ชูแก้วน้ำส้มขึ้นสูงพลางทำเสียงใส "กูขอนะลี่ ถ้าเป็นผู้หญิงต้องให้ชื่อ 'น้องโมโน' ตามชื่อน้าโมคนสวยนะจ๊ะ" "เดี๋ยวก่อนอีโม" นิก ขัดขึ้นพร้อมหัวเราะ "ชื่อมึงน่ะเอาไว้ก่อน ถ้าเป็นผู้ชายต้องชื่อ 'น้องเกียร์' เว้ย ให้สมกับที่มีพ่อกับอาๆ เป็นวิศวะ เท่กว่าเยอะ"

กริ๊ก ฉันได้ยินเสียงปลดซิปลงพร้อมกับเสียงฉีกซองกระดาษด้านหลัง โดยไม่มีทีท่าว่าจะบอกว่ามันกำลังจะเริ่ม น้องขาลถูอวัยวะที่อุ่นและแข็งขืนกับร่องเนื้อของฉัน ถูมันหนักแน่นและเต็มไปด้วยห้วงอารมณ์ที่ยากจะหยั่งรู้ ก่อนที่จะรู้สึกว่ามันผลุบหายไปในร่องตอดที่ชื้นแฉะ “อ๊า น้องข าล... อ๊ะ!” ฉันร้องเรียกชื่อน้องอย่างอดรนทนไม่ไหว น้องขาลรูดสะโพกเข้าออกอย่างหนักหน่วง เขาเข้าสุด และแช่ไว้สักพัก ก่อนที่จะรูดออก แช่ไว้อีก แล้วกระแทกซ้ำ จนแทบทนไม่ไหว

วาวีชะงักนิ่งไปทันที เขาพูดเพราะนะ แต่คำพูดเพราะ ๆ ของเขาเหมือนตบหน้าจนด้านชา อีกทั้งวาวีขัดใจมากที่เขามักเรียกเธอว่า ‘น้อง’ ที่เหมือนเป็นคำย่อมาจาก ‘น้องสาว’ “พูดเฉย ๆ ไม่ต้องจับ” ธาวินปัดมือสกายออกจากหัววาวีทันที “หวงไม่เข้าเรื่องนะมึงเนี่ย” สกายส่ายหน้าเบา ๆ ก่อนที่จ ะเดินเลี่ยงไปเข้าห้องน้ำ โดยที่วาวีแอบมองตามสกายอยู่ห่าง ๆ และเมื่อธาวินมีสายเรียกเข้า จนต้องออกไปคุยโทรศัพท์นอกร้าน วาวีก็เลยใช้โอกาสที่ธาวินเผลอไปยืนดักรอสกายอยู่หน้าห้องน้ำชาย

เขาเน้นเสียงเพื่อกวนประสาท “ใครเป็นน้องแกไม่ทราบ ฉันไม่เคยมีพี่ชายแบบแก” พีต่อปากต่อคำ “น้องพีเกิดทีหลัง จะให้เรียกพี่พีอย่างนั้นเหรอครับ?” โลกันตร์ยังคงปั่นประสาท

ตกเย็นมาขนมก็เดินกลับหอเหมือนเดิม แต่วันนี้ยายรูมเมตมานั่งรออยู่หน้าวอร์ดก็เลยไม่ต้องกลับคนเดียวอีก “ยิ้ม หนมรู้สึกคันๆ ตรงนาน้อยอะ” นาน้อยเป็นคำที่ขนมใช้เรียกแทนอวัยวะเพศน่ะ “เหมือนจะเป็นผื่นแดงด้วยนะ” “แพ้น้ำยาซักชุดชั้นในเปล่า”

กุ้งนาง 《 เอาดี ๆ แกมีอะไร มีเรื่องอะไรจะบอกพวกฉันหรือเปล่า》 ขวัญข้าว 《 มีเรื่องจะปรึกษานิดหน่อย 》 ปลายฝัน 《 เรื่องอะไรเกี่ยวกับพี่ชายฉันหรือเปล่า 》 ขวัญข้าว 《 ประมาณนั่นแหละ 》 ปลายฝัน《 บอกตอนนี้ไม่ได้เหรอ อยากรู้》 ขวัญข้าว 《 ไม่ได้จ้า ถ้าอยากรู้ต้องมา》 ปลายฝัน 《ไปไม ่ได้จริง ๆ วันนี้ พี่นิวตันขึ้นมาจากภูเก็ต》

เจ้าแก้วอ้าปากค้าง เนตรมณีหยิบไก่ขึ้นมากัดเสียงดัง กร๊วบ จนนน้องๆกลืนน้ำลายตาม “เรียกว่า KFC” “เค…เอฟ…ซี? พี่… มันกินได้จริงๆใช่ไหม ข้าไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้เลย” “ก็กินให้ดูอยู่นี่ไง พวกเจ้าจะกลัวอะไร”