Novel & Cerita Why You So Quiet What's On Your Mind

“I gotta go.” “What? Bakit nagmamadali ka? Stay. Magpapa-deliver pa ako ng food.” Nilapitan siya nito at humawak sa balikat niya. “And I miss you. Hindi mo ba ako na-miss?” nang-aakit ang ngiting sabi nito. “Celine, don’t seduce me,” medyo inis niyang sabi. “Why? Ayaw mo na ba sa akin? I mean it I missed you.” Bumaba ang isang kamay ni Celine at humawak sa umbok ng pagkalalaki niya. “And I miss this.”

malamig niyang sabi, kahit hindi siya lumingon sa parte ng mansyon kung saan ako nakatayo. "Nakaramdam kasi ako ng gutom, eh," sagot ko habang naglalakad palapit sa kanya. "Bakit gising ka pa? At bakit parang ang lungkot ng tugtog mo? Para kang namatayan ng manok." Napabuntong-hininga siya at tumingin sa akin. Mababakas sa mga mata niya ang pagod. "Sometimes, the quietness in this house is too loud. You wouldn't understand."

Kanina pa niya ako pinipilit kumain, kaya nagpabili na lang ako ng toasted bread kahit ang totoo ay wala talaga akong gana kumain. Hindi ko alam kung bakit ang bait ng pakikitungo niya sa akin ngayon. Parang nung nakaraan lang ay dinadaan-daanan niya lang ako at hindi pinapansin. "Why are you so quiet?" he asks. "I'm just wondering..." "Wondering about what?" "Why are you being so nice to me?" nilingon ko siya. I noticed how tightly he gripped the steering wheel after hearing my question.

Napa-iwas siya ng tingin nang magkasalubong ang mata namin saka yumuko at muling ibinalik ang tingin sa mata ko. "I'm not. I'm just bothered about your silence," he answered. Walang gana ko siyang tiningnan at inabot ang tubig na nasa lamesa, napa-ayos naman siya ng upo dahil doon. "Why? You were thinking I might do something?" Tanong ko at ngumisi. Hindi siya sumagot kaya uminom ako sa hawak ko at pagkatapos ay ibinalik ito sa lamesa.

Hindi tulad dati, litong-lito sa sarili, nalilito kung ano ang nararamdaman. Ngayon, seryoso siya. Hindi ko akalain. “Pwede ba ako magtanong, Si—Sebastian?” mahina ang tinig ko, pero alam kong naririnig niya. Tumango siya. “Anything.” “Bakit ako?” Ngumiti siya nang bahagya, yung ngiti na galing sa puso. “Because even when you don’t say anything, I can still hear you. Even when you’re silent, I feel what’s inside you.”

Grabe may mata ba sya sa tainga? "Why are you silent all of sudden?" Basag nya sa katahimikan. "Wala lang, gusto ko lang manahimik." Muntikan pa akong mautal, mabuti nalang talaga hindi. Nagulat ako ng hininto nya bigla 'tong sasakyan at tumingin sakin. "Gusto mong manahimik? Why? Ano bang nakain mo?" Parang hindi nito makapaniwalang tanong pero halatang may halong pang-aasar 'yon.

Pero ngayon ay bakit parang nag-iba ang pakiramdam niya? "Missed me?' At dati-rati ay kay daling sagutin ng tanong na iyon. Bakit ngayon ay tila siya natilihan, naguluhan, at nawalan ng salitang itutugon? All he needed to say was No. What's the fuss, Quaro? "Sabi nila, silence means yes." Napa-kurap siya sa ini-dugtong ni Kirsten. He should be rebutting that, shouldn't he?

Ryu and I entered the car, the silence hanging between us like a thick fog. His hands gripped the steering wheel, his knuckles taut, his eyes fixed straight ahead. The engine hummed beneath us, but the world outside felt distant, muffled by the stillness inside the car. I couldn't stand the quiet anymore. "Ryu..." I began, my voice soft at first, unsure of how to break through whatever was going on in his mind. "Can you say a word? Your silence is suffocating."

Hindi ako nakapalag ng itulak niya ako pahiga sa kama at pina-ibabawan. "Why so silent, baby? Don't you want me? Too bad, I've been wanting you for so long... " Parte pa ba ito ng pag susulit? Bakit naging iba na? Bakit nagiging matured content na siya?! I know uno is kinda wild, but bakit sa akin?!

Ginatungan pa ng kaibigang si Cherry kaya tumindi ang tampo, pagkalito at ngitngit ko. Eh bakit nga ba kasi ayaw kong sabihin na lang sa kanya ang nasa loon ko? Hindi ba ay nangako ako na kapag may duda ako itanong ko ng diretso sa kanya? Pero hindi eh. Dapat kasi ay sa kanya manggaling. Yung ano? Edi yung label namin. Kung ano ba talaga kami? “Yes, but you are oddly quiet today.” Oddly quiet? Anong ibig sabihin kaya nun? Hindi na ko nakapagsalita pa dahil hindi ko nga talaga naintindihan yung sinabi niya.