Wikang Filipino Essay 소설 & 이야기

Marunong na itong kumain mag-isa. Sa mahigit isang buwan nilang paninirahan sa Pilipinas ay unti-unti nang nakakasanayan ng mga anak niya ang magsalita ng wikang Filipino. Hindi na ang mga ito bulol magsalita ng Tagalog, pero naroon pa rin ang French accent na hindi matanggal-tanggal sa mga ito lalo na si Kenjie na bihira lang makipag-usap.

Parang sinisigurado nitong maiintindihan niya kung ano talaga ang tunay niyang nararamdaman. Actions speak louder than words. Maraming nagsasabing mas mahalaga ang gawa kesa salita pero parang hindi yata tama especially pagdating sa pag ibig. Parang hindi sasapat ang isa o anuman sa dalawang ito, parang palaging may kulang.

"Don't be, just feel at home, Mara. Huwag mong tingnan na iba ka. Pamilya tayong lahat." Sumabat bigla si Quil. "I don't understand, the two of you. What's 'pamilya' means?" Curious na tanong nito. "It means family, Quil." Sagot naman ni Mara sa paslit. "Oh, is that Spanish? Familia, right?" Natawa si Mara, ang talino talaga ng batang 'to. "Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?"

Muling bumilis ang tibok ng puso ko dahil sa kaba at bahagyang nahinto sa pagsasalita. "A-and that child I know is m-me... Maybe you're wondering or if not, I will still tell the reason why did I get up here, studying and speaking, if I am just a coward child who doesn't want school." Muli akong huminto upang pakatitigan ang mata nila sa kabila ng kabang nararamdaman. "It's because I discovered that a writer is not writing just because she has an ink. There are three things why she is writing," I counted on my hands as I enumerate my reasons. "She is writing because something caught her interest, she is writing because of she of her experience, and she is writing because she found an inspira

I am editing this story, and I am not really confident with my editing skills so bare with me. I'LL JUST SAY THIS ONCE BUT PLEASE VOTE AND COMMENT I WANNA HEAR YOUR THOUGHTS (KUNG MAY NAG BABASA MAN) VOMMENT IS HIGHLY APPRECIATED. 💙💙 LET'S DO THIS DYOSASSSSSSSSSZZZZZSSSSSSSSSSSSSSS Language: Tagalog, cebuano. Why tagalog if this story located in visayas? Ammm para po maintindihan ng iba, thank you!

hindi natapos ni kuya jude ang ano mang sasabihin ng biglang pigilan ito ni tatay. "Eeeepp wag kang mag english jude tagalog nalang kasi nandito tayo sa bayan ng pilipinas kong mahal" usal ni tatay kaya natawa kami sa tinuran ni tatay. "Anong nakakatawa sa sinabi ko totoo naman dito tayo sa pilipinas kaya sariling wika natin dapat ang gamitin nating salita hindi yan pang afam" muling usal ni tatay kaya muli kaming natawa.

Eli Natapos na ang exam namin sa subject na Filipino. Grabe, mabuti na lang at nakapagreview ako ng todo dahil medyo madugo at nakakalito 'yung ilan sa mga questions sa exam. Kilala si Professor Alvarez na mahirap gumawa ng test papers na para bang ayaw nito na may nakakapasa sa subject niya. May mga ganitong tipo ng guro kaya mas okay talaga kung mag-aaral ka ng mabuti kaysa umasa lang sa stock knowledge. Ayun, nastock tuloy yung iba sa unang bahagi pa lang ng exam. Ang sabi nga nila, kung sasabak ka sa giyera ay dapat na palagi kang handa. Kung marami kang baong bala ay mas maraming tiyansa rin na may matatamaan ka.

May kamay namang humila sa akin papalayo sa mga guardia civil. Nakakaintindi ako ng lenggwaheng Espanyol dahil ang aking inay ay isang Insulares at tinuturuan niya ako ng wikang iyon, ngunit hindi ako marunong magsalita sa lenggwaheng iyon at hindi ko maiintindihan kapag dirediretso ang pananalita nila dito. Ang aking itay naman ay isang Pilipino at siya naman ang naging guro ko sa wikang tagalog. Kami ay namumuhay lamang ng simple, si itay ay isang mambubukid sa Hacienda Fetalino at si inay naman ay tagabahay lamang. Hindi ko gaanong alam ang pamilya ni inay at itay dahil hindi nila ito ikinukwento sa akin. Wala raw akong mapapala kung malaman ko ang istorya ng kanilang mga pamilya. Nang hu

So, unfair. Nagpalakpakan naman ang lahat na nandidito at kasama na ako doon. Nakaka-proud na maging kambal ng daot na ito. "Marci, ano ang panghalip?" Napuno ng tawanan sa loob bagay na ikinangiwi ko. So pinoy! Pinagtatawanan ang sariling wika. Don't they know that the Filipino subject is not as easy as they used to think it is?

pagbabahagi ko ng opinyon ko sa kaniya. "Totoo iyan, hindi talaga madaling magsulat. Kaya ang tunay na manunulat, nasa puso talaga dapat ang pagsusulat at isinasaisip ang bawat salitang ilalapat niya sa kaniyang akda. Dahil ang akda niya ang mismong magpapakilala sa kung sino siya." Napa-wow ako sa words of wisdom niya at pati na rin sa paggamit niya ng Wikang Filipino! Mukhang nagkamali ako na minaliit ko ang galing niya sa paggamit ng sariling atin.