Wikang Filipino Essay นิยาย & เรื่องราว

Kagaya sa kaniya, medyo matagal na siya sa Sicily, nauunawaan niya ang usapan ng mga Sicilian, ngunit hindi niya kayang makipag-usap gamit ang lengguwahe ng mga ito. “Well, that’s actually the problem, it's really hard to learn different languages at the same time. Sa bahay, I couldn’t speak to my children in Filipino, because I’m afraid it might confuse them. Nag-aaral palang sila ng Italian, kaya kung tuturuan ko na-magtagalog, iwan ko nalang.” Kwento niya, natatawa na rin.

I cant find the right word to answer my own question. "Would you be my leading lady in our very own story? Hindi man ikaw ang unang karakter na nakasama ko sa kuwentong 'to... Pangako, ikaw at ikaw lang ang babaeng nanaisin kong makasama sa bagong kabanata na bubuksan ko at isusulat natin iyong magandang wakas sa dulo."

Sabagay di namin ginagamit yung proper term. “Di mo alam kung ano yun Zhia? Magka—” “TANGGGGGGGGGGGGGGGGGGG!”Sigaw ko. Napatayo ako. May mga bata pong nagbabasa nito. Wag niyo naman I-detail. Baka dumami ang population ng Pilipinas kapag nailabas ang kwentong to sa TV! @Death Wish Hi sa lahat! Alam ako na ang makakapagbasa lang naman nito ay yung marunong umintindi ng tagalog. Ahahaha. So Nice to meet you all! Pa-REVIEW NA DIN PO.

Tiningnan ko naman agad iyon saka binasa. “How about, ‘Isang malaking bagay ang pagtataguyod ng mga proyekto at programang nakatuon sa pagpapaunlad, pagpapayaman, pangangalaga, at preserbasyon ng Wikang Filipino at Wikang Katutubo sa Pilipinas sapagkat sa wika matatagpuan ang identidad, gunita, oral na tradisyon, at panitikang nakasulat,’ after this one?” sambit ko sabay turo sa parte kung saan dapat niyang isulat iyong sinabi ko.

“Hanggang kailan ka magtitiis? Hanggang kailan ka magbibingi-bingihan? Hanggang kailan ka magbubulag-bulagan? Hanggang kailan ka magpapanggap na hindi ka nasasaktan? Hanggang kailan ka magpapaka-martyr para lang hindi ka niya iwan? Hanggang kailan ka magpapakatanga para sa walang kuwenta na lalaking ‘yan?” Tuluyan na ring bumuhos ang luha niya habang umiling. May isinenyas sa ‘kin ngunit dali-dali rin niyang kinuha ang isang papel at bolpen. Sumulat siya ro’n at mabilis na ipinabasa sa ‘kin. “Hindi mo ako naiintindihan, Elyne. Ginagawa ko ‘to para sa ‘tin. Nagmakaawa ako sa kan’ya—”

Umirap si Pauleen sa ere. "That's not 'kabit' because that is bakit. And that's not 'mapagsisidkahan' dahil mapagdidiskitahan iyon. Alam mo Rancho minsan ang sarap mong ingudngod sa inidoro. Huwag ka nalang magsalita ng tagalog kung hindi mo kaya okay?" "You're the one who is prone to filipino languages. So you should understand me, dad? I want to enroll in a language school para naman magrakanoon ako ng learning about sa filipino languages and all of their beliefs and all."

CASS "I can't do this! I'd rather fail in class than do this nonsense!" Hindi ko na napigilan ang pagbulyaw habang pilit na pinipiga ang utak kung paano ko sisimulan ang aking research introduction. Mahina ang utak ko pagdating sa mga school papers. Forte ko lang ata ang mahalin si Zeke angel ko.

Ang immature ko mag-isip sa mga sandaling iyon, hindi ko na din kasi napigilan pa ang sarili ko na mabanggit ang mga salitang iyon. "My lady handa na po ang bath tub niyo." "Thank you Ate Krish." Baka sakaling magtaka kayo kung bakit maalam magtagalog ang personal maid ko o ang kahit sino dito sa mansion at sa Palasyo. Matapos kasi na malaman ko mula kay Nico ang tungkol kay Princess Ela ay sinimulan naming pag-aralan ang Filipino bilang unang lengguwahe ng bansang kinaroroonan niya. Hindi naman mahirap aralin dahil halos kapareho lang ng English ang alphabet na ginagamit nila.

Dahil kakakuha ko pa lang naman ng license ko as a teacher last two years ago. At yes, teacher ako. At ang major ko ay Filipino. Pero hindi ibigsabihin niyon, mamahalin ko na rin ang kapwa ko Pilipino. Hindi. Tanging wika at kultura lang ang minahal ko. Dahil may mantra akong sinusunod. At iyon ay, 'Say no to four-inches and say yes to seven.' In short, pro AFAM ako! "Hoy Luise! Anong tinatawa-tawa mo d'yan? Baliw ang peg?" Maarteng puna ng kaibigan sa pagtawa kong mag-isa dahil sa naisip.

Biglaang tanong ko sa Ginoo sa kalagitnaan ng paglalakad naming dalawa papalabas ng Hardin. Tumigil siya sa kaniyang paglalakad at humarap sa akin. "Sa Espanya pa lang ay pinag-aaralan ko na ang salita ninyo." Namangha ako sa naging sagot niya. Iilan ang mga taong gaya niya na pursigidong pag-aralan ang wikang Filipino at kilalanin ito. Nagpatuloy kami sa paglalakad.