Working Life Novels & Stories

Napakurap-kurap ako, hindi inasahan na mag-offer siya ng trabaho. Sinabi niya sa akin ang sweldo. It’s not that much but if you’re living alone, it’s more than enough. Tapos malapit pa sa apartment ko. I could choose to work in a corporate world. But with the things going on in my life, my brain can’t function properly. Isama pa na buntis ako! …

Kailangan ko. "P-Pero huwag po kayo mag-alala dahil hindi na sa bar ako magtatrabaho. Hindi na po pagsasayaw. Hindi na magiging delikado ang buhay ko dahil sa m-matino na po ang work ko do'n. Mas malaki rin ang.. suweldo." Malaki rin ang tiyansa na hindi na ako makakalabas sa lugar na 'yon ng.. buhay.

Naging mahirap ang buhay ni Wendy sa panahong ito. Mahirap dahil kailangan niyang magbago mula sa isang young lady na hindi pa nagtatrabaho para kumita ng pera at maging isang trabahador na tumatakbo kung saan-saan araw-araw para kumita ng pera. Dahil din sa aktuwal na pakikilahok niya sa trabaho kaya mas naiintindihan niya ang industriya at malaman ang mga problema sa loob ng industriya na ito.

"Wala kang planong mag-work sa company ko?" Napakurap-kurap siya dahil nagulat siya sa naging tanong nito. "You see, HM is a flexible and adaptable course, you can work in any workplace, including of course at a company and l can say that my company is one of the best choices na pasukin bukon sa mahal and pasweldo, we offer training to workers–"

Pang-iiba nito ng usapan. Napasimangot na lang ako. He is like that. Pagtinatanong tungkol sa personal na buhay nito eh para itong nagkaka-amnesia o kaya naman ay balisa. Halatang may itinatago eh, di nga lang sinasabi. Alam ko naman na malaki ang kinikita namin sa trabaho namin, pero pansin ko sa lifestyle ni Reed at galaw niya, mga damit, gamit at kotse halatang sanay ito sa marangyang buhay. Kung totoong mayaman nga ito, hindi ko alam kung bakit pinili niya ang trabahong ito.

Zia’s Pov. Lumipas pa ang mga araw na naging oka naman ang studies at work ko bilang secretary. Hindi naman ako gaano nahirapan since kaya kong ibalanse ang oras ko. Hindi rin naman ganun karami ang gawain sa work. Mas marami pa nga ang school activities kaysa sa work. Besides, hindi naman na ganun ka sungit si Boss. Ewan ko ba, mula nung pumunta kaming bar ay biglang mas naging mabait sa skin si Boss. Like lagi niya ako sinasabay o ihatid sa school bago pumasok sa company kapag wala siyang pasok sa school. Minsan naman hatid sundo sa building ko at sabay mag lunch.

I always wanted to be beside her– ayoko ng magtrabaho o maging leader ng isang organisasyon at gusto ko na lang ay mahiga, kumain, at magkipaglambingan kasama siya but that's not the life we have chosen. Maraming nakasalalay na mga buhay ng ibang tao sa amin. Sa sariling kompanya ko na pinapatakbo, sa organisasyon, at pati buhay ng pamilya ko. While Aodie, there are people who actually waiting for her arrival at Lolo Lino’s company, sa mga kasama niya sa organisasyon na patuloy pa ring umaasa na babalik sila sa dati, at ang buhay ng pamilya niyang nakatago dahil sa kapahamakan na nakabadyang sa kanila.

Mabilis pang lumipas ang mga araw. Sa panahong iyon, naging normal na ang rhythm nila sa bahay. Si Hayden, arogante, bossy at suplado sa negosyo. Si Vanessa, matalino, masigla at pasaway. Ngunit sa opisina, wala ng nagpapanggap. Back to work mode na pareho.

“Yes sir.” Simula kahapon ay wala talaga siyang balak na kausapin ito unless ay may kaugnayan ito sa trabaho niya. Hindi nila dapat paghaluin ang personal nilang buhay at ang trabaho nila dahil malinaw na magkaiba ito.

Isang linggo matapos magsimula sa trabaho si Solene, unti-unti na niyang nakakasanayan ang bago niyang buhay. Hindi man kalakihan ang sweldo niya kumpara sa nakasanayan niya noon, masaya siya sa bawat araw na pumapasok siya. May sarili siyang pera, may ginagawa siyang gusto niya, at higit sa lahat, hindi na niya kailangang humingi ng kahit kanino para mabuhay.